In mijn beleving kwam er geen einde aan het paasweekend en de dagen erna. Uiteraard was het weer, na een weliswaar grotendeels droog, maar koude maartmaand, heerlijk te noemen. Veel zon en naarmate de wind steeds meer vanuit de zuidwest hoek kwam en in kracht afnam, was de ergste kou ook uit de lucht. Lente!
Het waren voor mij wel uitgesproken huiselijke dagen. Tijdens de paasdagen hadden wij het druk met de voorbereidingen op de paasbrunch op tweede paasdag.
Echter voelde ik mij, naarmate de dag vorderde, steeds lustelozer, en na het eten werd het een beetje bankhangen. Daar ben ik vervolgens zo'n twee dagen lang bijna niet vanaf gekomen, voelde mij duf, had geen trek meer in wat dan ook, veel slapen, weeje rug, echt van je noemt ín de lappenmand. Dus heb de afgelopen dagen niet meer getraind en heb mij voor deze week ook afgemeld bij de theaterschool. Helaas.
Maar na twee dagen 'banken' - en toch ook in de tuin zonnebaden - leek het iets beter te gaan en had de behoefte om echt naar buiten te gaan. Dus donderdag met de tram naar Kamera Express om een eerder bestelde camera body op te halen (de oude functioneerd niet mee). Dat had nog wat voeten in de aarde want de betaling vlotte niet, dus moest ik vanaf de Juliana van Stolberglaan naar de Theresiasstraat om wat flappen te pinnen. Gelukkig lukte dat wel! Een half uur later keerde ik met mijn nieuwe aanschaf en nog wat accessoires huiswaarts.
's Middags naar de Hortus Botanicus gegaan om de camera uit te proberen en dat leverde de nodige plaatjes op. Die plaats ik nog wel op facebook.


Maar aan het eind van de dag had ik dikke enkels en ook mijn benen leken donkerder gekleurd dan gewoonlijk. Niet zo gek, gezien mijn slaapje in de zonovergoten tuin. Maar eureka! Ik heb eerder zoiets dergelijks gehad, dat was in 2012, dat heb ik opgezocht in mijn inmiddels persoonlijke archief.
Dus gistermorgen vroeg al bij de dokter, een vriendelijke dame bij Arts en Zorg, die na een kort onderzoek bevestigde wat ik al vermoedde. Wondroos, dat was de verklaring van mijn algehele malaise. Dus nu aan de antibiotica, drie keer per dag een Broxil pil! Het gaat overigens nu weer een stuk beter, ik kon weer zonder veel moeite een avondwandelingetje maken.









.jpg)







