zondag 14 juli 2019

Genezen van de kuur?

De afgelopen dagen waren een mix van wandelen, fietsen, beetje schilderen (cryptisch: ter genezing van de kuur) en boodschappen doen bij Goedman, verjaardagsfeestje van Ilja bijwonen en twee keer naar de Parade. De eerste keer samen, de tweede keer als grootouders. Weinig hardlopen, behalve vanmorgen dan de Kerkpolderloop, ditmaal bij sportcentrum Allround in Den Hoorn. Waar overigens vandaag voor de leden meer activiteiten waren waaronder wandelen, een MTB tocht, een workout van maar liefst 100 minuten en vijf kilometer hardlopen om 09:30 uur (niet zijnde de kerkpolderloop, want die startte om kwart over tien). Zelf heb ik mij beperkt tot de vijf kilometer evenals de andere trouwe kerkpoldergangers. Ik had geen zin om er echt voor te gaan en liep dan ook een stuk langzamer dan vorige week. Dat had mogelijk ook met de hoge luchtvochtigheidsgraad te maken.

Kwam nog een stel bekenden tegen, onder anderen Mirjam Offringa - die bij Allround o.m. Tai Chi lessen geeft - en Joke Keuning, voormalig triathlete die het hardlopen na geruime tijd heeft opgepakt en er weer zin in begint te krijgen. Onder de wandelaars zag ik Jolanda Koedood en haar vriend Han van Schie die ik vooral ken van de 'Engeland-wandelingen'.

De Parade afgelopen vrijdag was trouwens ook weer leuk, niet in de laatste plaats vanwege twee voorstellingen die - zoals te doen gebruikelijk is bij dit theaterkermis - superhilarisch waren.


Eerst  zagen we 'Drie lesbiennes en een talkshow'. Oftewel vrouwen die 'over dingen' praten. De lesbiennes in kwestie werden gespeeld door Stephanie Louwrier, Lowie van Oers en Wart Kamps. Het was, zoals op de Parade-site wordt vermeld 'een hokjesdenkerig, genderfluïde, lesbisch talkshow-komedie-spektakel' waarbij de lgbt-hype van dit moment op de hak wordt genomen.

Erg grappig, maar nog overdonderender waren Martine Sandifort en Remko Vrijdag met band, een show met beste nummers uit hun shows. Moeiteloos switchden ze van een uitbundige vertolking van Bohemian Rhapsody, maar dan gebracht 'door doven', naar een Rage against the Machine-achtige act, een marokkaanse rapper en een parodie op de 'moeilijke brillen pop' van Spinvis ('Sponsvis') en Roosbeef die menigeen deed schuddebuiken.

Klap op de vuurpijl was het met weliswaar veel uitbundig enthousiasme, maar zeer vals gezongen, slotduet.


De volgende dag onverwachts weer naar de Parade, maar nu naar de kinderparade. Dus met dochter en twee kleindochters. Eerst even naar de speeltuin tegenover het wokrestaurant, daarna naar de Parade.

Er viel voor de kinderen genoeg te beleven. Er was een zweefmolen, er kon geschilderd worden of een raket gemaakt van een fles, tape en crèpepapier. Ook konden zij zelf poffertjes maken (en opeten). Wij bezochten Het kleinste circus ter wereld (een nep-vlooientheater) opgericht door Milko, ex-directeur van Circus Renz. Zoals hij zelf zegt 'een klein tentje voor een klein ventje'. Een goede verhalenverteller is hij in ieder geval wel, hij wist de kleinsten er volledig van te overtuigen dat de vertoonde kunstjes door echte vlooien werden uitgevoerd.


Tenslotte kon vanuit een nagemaakte verkeerstoren, met hanteerbare zweefvliegtuigjes, voor luchtverkeersleider worden gespeeld. De meeste 'vluchten' eindigden jammerlijk direct onderaan de toren, maar soms maakte zo'n vliegtuigje nog een lange zweefvlucht alvorens op de grond te belanden.

vrijdag 12 juli 2019

Kuur netjes afgemaakt

Het werd toch nog een pittige training woensdagavond, tussen de buien door. Op het programma stond 6 x 400 meter, gevolgd door 6 x 200 meter. De rustpauze tussen de tempo's was telkens één minuut.

Er waren groepen die het programma geheel of gedeeltelijk op de baan afwerkten, wij - de voor mij (wellicht tijdelijke?) groep o.l.v. Chris en Maarten - gingen naar de Bosjes van Pex en de Daal en Bergselaan om ons ding te doen. Uiteraard eerst voorafgegaan door inlopen, wat oefeningen met versnellinkjes en dan maar rennen. Het ging vrij goed ondanks licht protesterende knieën, heb de laatste dagen nogal veel op het ijzeren paard gezeten.

Donderdag is onder meer besteed aan een bezoek aan de Gamma, waaruit ik vertrok met twee houten tuinrekken van 180 x 60 cm onder mijn arm, met de fiets aan de hand. Verder boodschappen doen bij de Jumbo en twee verschillende filialen van Hanenburg Tuincentrum afgestruind, op zoek naar pot- en klimplanten. Dat alles om de door de op FB al gememoreerde kaalslag bij de buren enigszins te camoufleren.


's Avonds naar Pathé Buitenhof, waar - evenals in de andere twee Pathé Theaters  - de film over een integraal jubileumoptreden van The Cure werd vertoond. Marlon was er ook, we dronken nog even een kop koffie op het buitenterras, we hadden nog een half uurtje. Daar kwam Marlon tot de ontdekking dat hij bij een ander Pathé theater moest zijn. Dat was aan 't Spui, gelukkig is dat zowat om de hoek, een paar honderd meter verderop. Geen ramp, per slot van rekening zou ook daar op hetzelfde tijdstip het 40th Anniversary Concert van The Cure worden vertoond.

Om kwart voor acht was ik in de zaal. Daags ervoor had ik een ticket gekocht bij de kassa waarbij ik een zitplaats mocht kiezen. Dat werd een plaats vrij vooraan, op de tweede rij.

De film die werd vertoond was fantastisch. De Cure 'on fire', een twee-en-een-half uur durende onderdompeling in een warm bad van luide, magistrale muziek, een mix van New Wave, Gothic, symfo- en hardrock, Pink Floyd-achtige soundscapes etc. met als voornaamste kenmerk - naast een uitstekende band - de gepassioneerde, smartelijk-klagende stem van frontman Robert Smith. Ook cinematografisch top, de camera zat vaak letterlijk dicht op de huid van de artiesten, niet in de laatste plaats op die van Robert Smith.

N.B.! De film hieronder is van hetzelfde concert, is echter niet de bioscoopversie maar een publieksopname. Klinkt uiteraard een stuk 'vlakker' maar ook op deze versie valt genoeg te genieten.

Het is een hele zit natuurlijk, maar een paar tips (strikt uitgaand van mijn persoonlijke smaak): goed hard zetten en dan Forest (53:30) Burn (1:05:00) en het - voor mij - in muzikaal en emotioneel opzicht absolute hoogtepunt From the edge of the deep green sea (1:19:30).  En nog een oude hit v.a. 1:37:40...

dinsdag 9 juli 2019

Never promised you a rose garden...

...maar die rozentuin valt niet te vermijden als je in het Westbroekpark bent. Daar was ik niet voor De Parade - hoop daar nog wel heen te kunnen gaan deze week - maar voor een afspraak met een sportvriendin om onze gezamenlijke verjaardagen te vieren met een etentje. Beter laat dan nooit zullen we maar zeggen.


Eerst door het rosarium gewandeld waar de rozen er nog prachtig bijstaan. Daarna spontaan gekozen voor het Wokrestaurant. Ook al een tijd niet geweest. In tegenstelling tot vroeger ga je niet meer een lang buffet langs om zelf te kiezen uit het aanwezige uitgebreide assortiment, maar wordt het eten aan tafel gebracht. Dit naar aanleiding van een formulier waarop tientallen gerechten staan afgebeeld waaruit je drie keuzes kunt aankruisen. Nadien kan dit proces een paar keer worden herhaald. Wel kon je tot slot nog naar een buffet voor een toetje, ook daar was er een uitgebreide keuze aan taartjes, fruit, ijs enzovoorts. Ik moet zeggen dat er veel te kiezen viel en alles was top.


Blijdorp



Eerder op de dag gingen we met onze jongste kleindochter naar Blijdorp. Een tijd geleden had ik kruidvatkaarten - met reductie op de toegangsprijs - geregeld en de deadline loopt deze week af. Dus toch maar snel gebruik van gemaakt.


Onderweg van Rotterdam CS naar Blijdorp lag 'de kleine' te slapen in de kinderwagen. Niet dat dit zo erg was, want maandag in Blijdorp is - zo na het weekend - een rustige, om niet te zeggen bijna saaie dag. Maar toen Lily wakker werd waren we al ruim een uur in de dierentuin. Op dat moment waren we wel bij een leuke locatie, bij de giraffen. Lily vond het prachtig, al die dieren die we vervolgens zagen. Maar we hebben niet alles kunnen zien. Misschien een andere keer.

zondag 7 juli 2019

Holderdebolder in de Kerkpolder

Het eerste kerkpolderloopje van dit seizoen zit er op! Al vroeg was ik uit de veren, en ging ook niet laat van huis. Ditmaal ging de reis met het openbaar vervoer, ik liep van huis naar de Leyweg waar het nog een kwartiertje wachten was op bus 37 richting Delft.

Eerder dan gewoonlijk was ik bij Onder Ons. Ik wilde mij er van vergewissen dat mijn hardloopschoenen daar nog stonden. Die was ik vorige week na de kwartaalloop namelijk vergeten. Daar kwam ik thuis achter. Een telefoontje naar Onder Ons was voldoende, de schoenen zouden op 'het kantoortje' worden bewaard. En inderdaad, ze stonden er en ik deed ze meteen aan.

Met drie andere vroege maar zeer snelle vogels - de spartanen Mulay, Mattijs en Issak Brhane - liep ik - op uitnodiging van Mulay - een kwartiertje heel rustig in, waarna afgesloten werd met wat korte versnellinkjes.




De kerkpolderlopen starten altijd vroeg. Om kwart over tien werd een relatief kleine groep (ca. 150 lopers schat ik) weggeschoten. Ik vermoed dat het nog drukker zou zijn geweest als daags ervoor (gisteren dus) niet de Kadeloop had plaatsgevonden.

Vandaag ging het lopen domweg lekker, ik liep vrijwel meteen in een goed ritme en snelheid en kon dat goed vasthouden. Ook nu passeerde Hizkia mij in de laatste (dus vierde) kilometer, met Leen H. in haar kielzog. Ben nog enkele tientallen meters meegegaan maar voelde dat dit net iets teveel inspanning kostte dus bleef in hetzelfde tempo doorkachelen.

Uiteindelijk bereikte ik de finish in 27:23', een halve minuut sneller dan de vorige keer! Dus tevreden. Op naar de 26 minuten en nog wat! Of dat gaat lukken? We shall see... Twee jaar geleden had ik dat nog een heel 'slechte' tijd gevonden. The Times they are a'Changing, letterlijk!


Zo, en nu naar de buren, naar het vrouwenvoetbal kijken!

20:45 uur: weer terug van de buren waar we de match hebben gezien. Dit onder het genot van meerdere drankjes en hapjes en een kom goedgevulde pompoen-groentensoep. 2-0 voor Amerika! Jammer voor onze dames maar ook weer niet helemaal onverwachts en héé, 'we' zijn toch mooi tweede van de wereld en beste europese damesvoetbalteam!

Foto van vorige week: bij de start van de kwartaalloop, met Hizkia

Tenslotte nog wat foto's van de wandeling van zaterdag, tussen Maarssen en Vleuten.



donderdag 4 juli 2019

Zandbijten en genieten van Groen(en)

Woensdag 3 juli - Op de dag dat onze voetbalvrouwen zich plaatsten voor de WK-finale, stond er een pittige fartlektraining op het programma. Leek mij leuk, dus na de vijf kilometer op zondag en 25 minuten rustig (uit)lopen op dinsdag, woensdag maar eens 'serieus' meedoen dacht ik zo.

's Ochtends was ik al bij de club voor het fitnessen, 's avonds drie kwartier voor aanvangstijd van de training aan de Laan van Poot om alvast een stukje 'voor mezelf' in te lopen. Dat gebeurde op het veldje achter het clubhuis. Het ging nog niet van harte, vooral de benen niet. Ging na een minuut of tien wel beter.

Toen even later in het clubhuis 'groepsgenoot' Ton van der P. voorstelde om deze avond met de groep van 'Chris en Maarten' mee te gaan, leek mij dat geen slecht idee. Groep 6/7 gaat best hard momenteel en hoewel ik conditioneel weer wat sterker lijk te worden, was ik er niet zeker van een volledige training te kunnen bolwerken.


Zo gezegd, zo gedaan. En conform het aloude adagium 'verandering van spijs doet eten' moet gezegd worden: er is plezierig getraind. Het was bepaald geen makkie, er is pittig gelopen want ook bij deze groep lopen behoorlijk snelle lopers mee en deze avond ook loopsters.

We liepen kort in, daarna gingen we bij de Fuutlaan de duinen (Westduinpark) in waar de training werd gegeven. Eerst uiteraard wat oefeningen en korte versnellinkjes, dat alles als warming up.

Maarten had zeker vijf à zes parcoursjes uitgestippeld dat we meerdere malen - gemiddeld vijf keer -  in snel tempo moesten afleggen. Daarbij werden zandheuvels, paardenpaden en klimmetjes niet geschuwd. Het was absoluut pittig - vooral de langere stukken - maar het is volbracht. In ieder geval kwam ik geen moment echt stuk te zitten, en de training is naar volle tevredenheid afgerond.

Na afloop was er veel belangstelling voor de wedstrijd Nederland-Zweden, dat via het grote scherm in het clubhuis was te volgen. Tijdens de rust - nog steeds was de stand 'Null-Null' - naar huis gegaan om daar de tweede helft en de verlenging te volgen. Het resultaat is inmiddels bekend! En terecht, ik ben altijd al voor de Groenen geweest ;-)....

Over Groenen gesproken: hieronder nog wat plaatjes van de buurttuin in de Kornoeljestraat. Dinsdag liep ik daar met de kinderwagen door dit mooie stukje 'stadsoase', waar veel zomerbloemen tot bloei zijn gekomen.



zondag 30 juni 2019

Kwartaalloop bij Bertus

Na Saturday Night at The Park - toch een merkwaardige naam omdat het evenement overdag plaatsvond, en ook nog eens in de volle zon - was het deze Sunday Morning tijd voor de Kwartaalloop bij ijsclub Bertus.

Buiten even in het zonnetje op Pierre gewacht. De lavendelstruik in de voortuin staat in volle bloei en de budleija begint ook al flinke bloemtrossen te vertonen. Beide struiken trekken de nodige bezoekers aan. Vanmorgen twee distelvlinders, twee koolwitjes en de nodige hommels en bijen. Snel naar binnen om mijn fototoestel te pakken. Op deze vierkante meters gaat het in elk geval goed met de insecten..

Wat dit met hardlopen heeft te maken? Geen moer, maar een leuk plaatje wil ook wat.




Het was de laatste vijf kilometer - naar verluidt ca. 5080 meter - van dit seizoen in het normale circuit. Volgende week start de eerste Kerkpolderloop, de 5 km loop die ieder jaar elke zondag in juli en augustus wordt gehouden. Evenals voorgaande (twee) jaren zal deze beurtelings door Sportcentrum Allround en De IJsclub Bertus/ Onder Ons worden georganiseerd, en daar ook van start gaan. Volgende week wordt het spits afgebeten door DIJC-Bertus, de start is om 10:15 uur voor Onder Ons.

Maar goed, dat is volgende week. Vandaag gingen we (Pierre en ik) - alweer in de OLA - van Jan Wierenga naar Delft. De samenstelling van passagiers was echter iets anders dan anders: Jan G. was niet van de partij omdat hij diezelfde dag zou meedoen aan De Molenloop bij AV Sparta in Voorburg. In zijn plaats ging Jan W.'s trainingsvriend John van Zweeden (niet de behangkoning) mee. Een snelle zestiger die nog 22 minuten en lager op de vijf kan lopen.

Om elf uur gingen we van start. Eindelijk kan ik weer eens melden dat het van meet af aan goed ging. Ondanks de - relatieve- warmte (de zon scheen er flink op los) en de wind liep ik vijf kilometer lang in een behoorlijk tempo. Pas in de laatste kilometer werd ik ingehaald door Pierre en Hizkia maar ik was allang blij dat ik het 'eigen tempo' kon handhaven. In een tijd van 27:56'' (op mijn klokje) en 28:16'' op de tijdklok passeerde ik de meet. Daar was ik meer dan tevreden mee.

Ditmaal geen 'nazit' bij Onder Ons want onze chauffeur had andere verplichtingen. Dus redelijk vroeg in de middag thuis. Op naar het strand! Maar dat viel tegen. Eenmaal op weg daarheen, stak een opmerkelijk koud aanvoelende wind op en begon de zon in te sluieren. En op het strand de kleren maar aangehouden. Boekje gelezen totdat de hemel geheel en al ging bewolken. Dus amper na een half uur strand inpakken en wegwezen, terug naar huis.

Niet naar Parkpop dan? Nee, niets ten nadele van Maan en Ilse (mooie dames met mooie stemmen), spreekt de rest van het programma van vandaag mij niet zo aan. En mocht naderhand blijken dat ik een van de thuisblijvers was die ongelijk hebben gehad, dan kan ik mij altijd nog troosten met de gedachte dat ik geen puf meer had.

Beetje nagenieten van de losse fragmentjes die ik zaterdag 'schoot'. Het hadden er meer kunnen zijn, ware het niet dat mijn telefoon oververhit raakte... Letterlijk, door de brandende zon! Moest 'm tijdelijk afsluiten...


donderdag 27 juni 2019

Keep on running through the decades...


Deze twee veteranen - ze liepen al in de jaren zestig en zeventig - werden recentelijk door fotograaf en snelle loper Bas van Binnendijk vereeuwigd. Dat was na een van de zogeheten Bertus-lopen, bij Onder Ons in Delft.

Gé van IJzendoorn en ik waren destijds geen toplopers maar konden als begin-dertigers aardig meekomen met gemiddeld '39 op de tien' en '19 op de vijf'.


Nu gaat het stukken langzamer, maar we lopen nog en met evenveel plezier en gedrevenheid als in die roerige jaren.

Gisteravond na vrij lange tijd weer eens meegetraind met de groep. Van tevoren een blik op het trainingsschema geworpen, op het programma stond: 3x(3x30-60-30sec.) met telkens een tussenpauze van een halve minuut en een seriepauze van 5 minuten.

Zo op papier ziet dat er niet echt zwaar uit, ik voelde mij er wel toe in staat. Dat het overgrote deel van de groep jonger is en door intensief trainen een stuk sneller loopt dan ik, soit. Mogelijk doe ik in het najaar een stapje terug (een groepje zakken), dat hangt af van hoe een en ander zich ontwikkelt.

Echter viel het gisteren niet tegen, dat wil zeggen ik kon aardig meekomen met de eerste twee series, maar ja, het was uiteraard het Westduinparcours, klimmen is niet mijn ding en tegen het eind van die tweede serie voelde ik mijn benen en knieën flink protesteren. Reden dat ik de derde serie niet met de groep heb volbracht maar wel op eigen houtje, en al teruglopend, de derde serie heb afgewerkt.

Toch wel met een gevoel van voldoening in het clubhuis 'nagezeten' met de jongens.