woensdag 18 september 2019

Derde woensdag van september


Maandag, twee dagen na de metropoolloop, is wel getraind maar niet het hele programma gevolgd. Mij was ontschoten dat er toen een trainingsloop richting Zuiderstrandtheater was gepland:

Later (vandaag) hoorde ik dat de lopers die daar wel heen gingen werden onthaald door een gezelschap en vervolgens werd er gedanst en oefeningen gedaan op de Bolero van Ravel.

Ik liep een eindweegs - tot even voorbij het Deltaplein (Kijkduin) - mee met Groep 6 (officieel 'mijn eigen' groep) waarna ik terugliep en de training op eigen houtje heb kunnen voltooien. We deden toen 3 x 3 x 600 meter.

Prinsjesdag viel samen met oppasdag. Wat doe je dan? Juist, met de kleinkids naar de stad om naar de stoet te kijken (met name naar ons koningspaar).



"Ik vertollek ik vertollek de gevoelens van het volluk met mijn vlaggetje, mijn hoedje en mijn toeter"  bezong Wim Kan jaren geleden al - niet zonder ironie - de oranjeklanten die zich vroeg op de dag verzekerd hadden van een mooi plaatsje langs de stoet.
.
Maar gisteren voor ons geen hoedjes en toetertjes, het bleef beperkt tot rood-wit-blauw vlaggetjes, uitgereikt door de in groen gestoken ambassadeurs van Den Haag. De vlaggetjes steels doorgespeeld aan de kleintjes.


Behalve de optocht - met veel paarden, in vol ornaat gestoken militairen, marechaussees en andere 'livreiers' hebben we naderhand ook de kermis op het Malieveld bezocht. Voor de optocht waren we er trouwens ook, maar toen om in het welhaast legendarische Paviljoen Malieveld (voorheen 'De Poffertjeskraam') een kostelijke portie van de fameuze mini-pannenkoekjes te consumeren.

Uiteraard

metropoolloop

maandag 16 september 2019

Het was stil op de heide



De bronsttijd van de edelherten is aan de gang, maar nog niet volop. Naar verwachting is die eind september - en de eerste dagen van oktober - op zijn hoogtepunt. Dat was gisteren wel te merken op De Hoge Veluwe. Het was er zelfs saai te noemen, wat dat betreft. Niet wat het aantal bezoekers betreft: het was erg druk. Dat zag je al bij aankomst, voor de loketten bij de ingang stonden lange rijen. Echt verwonderlijk is dat niet, het was prachtig weer, letterlijk en figuurlijk 'Zon-dag' en het nationale park staat de laatste jaren sterk in de picture met zijn Kröller Muller Museum en de edelhertenbronst.


Maar goed: het was een 'stille' bronstdag. De enige die zich echt druk maakte was 'uw' cultuurbarbaar die gistermiddag de nodige kilometers op zo'n wit leenfietsje van het park heeft weggetrapt. Een aantal keren van de Wildbaanweg naar Oud Reemst en weer terug, twee lokaties waar de meeste kans bestaat op het spotten van herten. Wat je als argeloze bezoeker direct kunt zien aan de lange rijen auto's die er geparkeerd staan en de vele fotografen met hun indrukwekkende teletoeters.




Maar heb ik wat gezien? Wel iets, maar niet zo veel als anders. Bij de wildbaan waar je andere jaren  twee roedels zag met de nodige burlende herten daar omheen, liet zich gisteren één roedel hinden zien met een plaatshert dat zich vrij rustig hield. Waarschijnlijk vooral door het gebrek aan concurrentie op dat moment.

Later op de avond zag ik wel twee reeën in het veld, zo op het oog een vrouwtje met haar - al flink uit de kluiten gewassen - jong.


Bij Oud Reemst verschenen de herten pas in de vooravond op het veld. Daar was iets meer reuring te bespeuren - diverse roedels met burlende plaatsherten die elkaar uitdaagden - maar ze bleven te ver weg om het behoorlijk te kunnen zien, laat staan er foto's van te maken.



Rond half acht vertrok ik voor mijn laatste witte fietsenritje naar de uitgang en van daaruit een kwartier lopen naar Het Smulhuis, die merkwaardige tent dat het midden houdt van een snackbar, chinees en restaurant. De appelpannenkoek als avondmaaltijd smaakte mij prima.

De weg huiswaarts verliep op (wiel)rolletjes van bus en trein, rond elf uur 's avonds thuis. Het plan is om binnen twee weken weer naar de Veluwe te gaan, hopelijk kan ik alsdan iets opwindender foto's maken.


zaterdag 14 september 2019

Uitglijer bij geslaagde Metropoolloop


Metropoolloop? Wat is dat nou weer? Menigeen vroeg zich dat af, temeer omdat dit evenement nergens vermeld stond, niet in een loopkalender, loopagenda of wat dan ook. Het was dan ook geen officiële (wedstrijd)loop, maar meer een trainingsloop.


Als Sherman mij er niet op had gewezen, had ik het ook niet geweten. Maar wel een trainingsloop met een idee: een groep Haagse hardlopers zou vanaf de Hofvijver naar Delft lopen, en op hetzelfde tijdstip zou vanaf Rotterdam een 'rotte' hardlopers de weg richting Delft aanvaarden. Voor het station zoude beide groepen elkaar ontmoeten waarna hen een tractatie in de vorm van een gebakje met koffie of thee wachtte en Marja van Bijsterveldt, burgemeester van Delft, de lopers zou toespreken. Hetgeen daadwerkelijk is gebeurd.



Dit alles in het kader van het promoten van Metropoolregio Rotterdam-Den Haag. Wat dat inhoudt staat hier. Eerlijk gezegd had ik zelf geen idee, ging puur lopen vanwege Shermans opmerking en omdat ik weer eens 'iets anders' wilde dan de standaard trainingen en wedstrijden. Het is mij niet tegengevallen.

Vanmorgen om half negen ging ik van huis, naar het centrum, fiets gestald op het Buitenhof en naar De Hofvijver gelopen. Onder het standbeeld van Willem II had zich al een vrij grote groep lopers verzameld.


We kregen het (van tevoren bestelde) t-shirt aangemeten, konden onze (eventuele) bagage kwijt - dat ging mee met de auto naar Delft - en vervolgens gaf Ingrid van Run2Day de nodige instructies over de loop. Grofweg kwam dat neer op: bij elkaar blijven, bij rood stoplicht stoppen en op elkaar wachten.


Vervolgens gingen de lopers van start, dat was rond 9:38 uur. Het tempo waarin werd gelopen was niet echt langzaam maar toch rustig, laten we zeggen dl. 2.


Een paar keer werd de loop onderbroken, de ene keer voor een sanitaire stop bij een benzinestation - waar velen dankbaar gebruik van maakten - en de andere keer voor stoplichten of het fotomoment op een brug.


Om kwart over twaalf arriveerden wij voor het station, de afgesproken locatie waar de burgemeester ons zou ontvangen. De laatste paar kilometers liep ik enthousiast met de koplopers mee, maar uitgerekend de laatste meters ging er iets mis. Kennelijk bleef ik haken achter een tegel of iets dergelijks, maar ik ging languit. Geen probleem, ik krabbelde meteen op en wilde verder rennen maar werd tegengehouden door groepsgenoten. Toen zag ik dat mijn rechterhand flink bloedde, en zat een flinke snee in. Een inderhaast toegereikte tissue er tegenaan gedrukt en naderhand heeft iemand van de beveiliging mijn hand zorgvuldig gedesinfecteerd en ingepakt met pleisters.

Iedereen ging op eigen gelegenheid naar huis of bleef in Delft om op een terras, bierstube of waar dan ook na te genieten van het mooie loopavontuur.

Met dank aan initiatiefnemer Louis Hueber en organisatoren Ingrid Kuijpers en medewerkers!

En dan was er deze avond nog de jaarlijkse BBQ van Haag Atletiek! Menig clublid liet het zich op deze mooie nazomeravond goed smaken....


dinsdag 10 september 2019

Astrologie of astro loog-ie? Terugblik

Bezoekers van het congres met weegschaal-ascendant (in het midden de toen vermaarde astroloog Jack Chandu)

Een aantal bezoekers van het congres die de zon in ram hadden/hebben. Met een cultuurbarbaar...
Weer eens iets heel anders dan hardlopen!

Goede vriend Diederik gaat een astrologiecursus geven voor geïnteresseerden. Op 3 oktober, elke donderdag van 10:30 uur tot 12:00 uur bij Cosycosa in (Oud)rijswijk. Inlichtingen zijn bij hem in te winnen!

Nu wil het geval dat ik rond mijn achttiende grote belangstelling kreeg voor deze leer.
Mijn interesse werd gewekt door de Sterrenspiegel - serie boekjes over sterrenbeelden van Rico Bulthuis - waarna ik zelf aan de slag ging. Het begon met het uitrekenen van ascendanten van familieleden, vrienden, collega's enzovoorts. Naderhand schafte ik het boek van Else Parker aan, Veens sterrentijdtabellen en horoscoopformulieren en ging hele horoscopen 'trekken'.

Vanaf dat moment was astrologie een hoofdactiviteit. Niet beroepsmatig, maar het was toch meer dan een hobby omdat het leidde tot andere manieren om naar mensen te kijken, meer betrokkenheid en ook tot  levensbeschouwingen die mij aanspraken.


Al doende ging ik mij meer in die materie verdiepen. In de loop der jaren heb ik vele tientallen geboortehoroscopen gemaakt en beschreven. Lange tijd voor nop. Pas toen het uit de hand dreigde te lopen met de aanvragen, ging ik er iets voor vragen. Zeker in die tijd kostte het opstellen en beschrijven van een horoscoop namelijk veel tijd.

Ik ontmoette ook geestverwanten die zich met astrologie en aanverwante zaken bezig hielden. Met name eerdergenoemde Diederik, wij waren collega's bij de toenmalige uitgeversmaatschappij Succes-NBC. Wij hebben heel wat avonden bij elkaar gezeten en de nodige ervaringen uitgewisseld. Naast dat er heel wat gefilosofeerd is hebben we ook veel gelachen en gefeest, geheel in seventies-stijl. We gingen ook een paar keer naar het astrologisch congres in Soesterberg.

Maar astrologie is toch flauwekul? Dat kan het zijn ja, commerciële flauwekul. Maar in feite is astrologie een oeroude leer: geen wetenschap in de strikte zin des woords, simpelweg omdat elke horoscoop een momentopname is van een gebeurtenis (m.n. een geboorte) waarbij de huizen, zon en planeten zodanig ten opzichte van elkaar zijn geplaatst dat de beschrijving daarvan alleen voor dat ene unieke geval opgaat. Kortom, een geboorte- of radixhoroscoop geeft alleen een beschrijving  voor dat specifieke moment.

De uitkomsten en beschrijvingen waren echter steeds, hoe onwetenschappelijk (in strikte zin) ook, zó frappant dat ik astrologie - tot op de dag van vandaag - nog steeds niet als louter onzin, of als een jeugdzonde, kan zien. Zelfs niet als ik mijn meest kritische bril opzet.

Toch houd ik mij er tegenwoordig niet meer zo mee bezig. Mijn tijdsbesteding ligt tegenwoordig op andere gebieden. Bovendien is de leer in zekere zin geïntegreerd in 'mijn systeem'.  Alleen bij opvallende en cruciale momenten in mijn leven kijk ik soms - uit nieuwsgierigheid - hoe de progressies en transits van planeten op die momenten zijn. Dat is echter altijd achteraf, aan voorspellende astrologie heb ik persoonlijk nooit gedaan. De psychologische kant vond en vind ik een stuk interessanter.


Uit de boekenverzameling van een in 2014 overleden 'astrologie-vriendin' Erica - zelf astroloog en helderziende - mocht ik twee brochures meenemen van het 'Astrologisch Reveil', een uit 1977 en de ander uit 1978. Dat waren driedaagse congressen die in het congrescentrum 'Kontakt der Kontinenten' in Soesterberg werden gehouden.

Iedereen die zich met astrologie bezighield - beroepsmatig of puur als geïnteresseerde - kon zich voor zo'n weekend inschrijven en op die dagen interessante lezingen bijwonen van bekende specialisten op dat gebied zoals Jack Chandu, Mellie Uyldert, Karen Hamaker-Zondag. Laatstgenoemde is trouwens ook vandaag nog actief op dit gebied.

zondag 8 september 2019

Eerste van de vier bij Koplopers

Achteraf gezien bleek dat dit weekend een sportief evenement was ingebed tussen twee min of meer culturele evenementen. Het sportieve deel was vanmorgen: de 1 van de 4 loop bij De Koplopers in Delft.
Het culturele deel was het Festival ZomerOck op zaterdag en de UIT-markt op zondag.

Nazit met vrienden van Haag...

Eerst maar het hardlopen.

De hele zomer liep ik amper langer dan een uur, af en toe 70 minuten maar daar bleef het bij. Wel liep ik bijna wekelijks een 5 km loopje. De komende tijd wil ik daar verandering in brengen. Vandaag een mooi begin met 10 km dacht ik zo.

Ik werd opgehaald door Ton van der P. met zijn auto. Vervolgens reden wij naar de lokatie van De Koplopers in Delft. In de buurt vonden we een mooie parkeerplek, van daaruit was het een klein stukje lopen naar het clubhuis.

Snelle jongens bezig met de warming up...
Er waren vrij veel deelnemers: niet zo gek want de 1 van de 4 loop is een circuit van vier lopen die beurtelings door de vier onderscheiden atletiekverenigingen worden georganiseerd. Er doen dus vooral leden van die verenigingen mee. De volgende editie vindt plaats op zaterdag 19 oktober bij Haag Atletiek, 'ons cluppie'.

Van tevoren had ik de hoop uitgesproken dat ik binnen het uur zou blijven. Na de start ging ik vrij rustig weg en kwam al snel in een loopritme dat ontspannen aanvoelde en waarbij ik nog kon blijven praten. Niet dat ik het deed of dat daar aanleiding voor was, maar goed. De eerste vijf kilometer liepen Ton en ik min of meer gelijk op, daarna liep Ton iets meer uit op mij. Voor hem liep Izaac die ons al eerder was gepasseerd. Op het laatst haalde ook Jan W. mij in vanwege een korte stop onderweg (geen sanitaire). Eigenlijk liepen we zo de hele loop uit en alle vier zijn we ruim binnen de 57 minuten gebleven.

Wel was ik/waren wij in de tweede ronde over het Bieslandsepad, mede getuige van een vervelend incident: een van de - mij en anderen welbekende - lopers was gevallen en had daarbij zijn been gebroken. Hij schreeuwde het uit. Ik stond even stil maar kon niet veel betekenen, andere deelnemers onder wie zijn vrouw (die arts is) stonden om hem heen en voor een ambulance was al gebeld.

Een voorspoedig herstel gewenst Eric!

Het festival ZomerOCK  op zaterdagmiddag en -avond had wel last van de regen, vooral 's avonds. Er was echter ook binnen in de gebouwen op het terrein - De Kasserie, Villa en De Vleugel - genoeg te doen: cabaret, bandjes, film en improvisatietheater. Omdat het festival in het teken van Woodstock stond, hadden vrijwilligers en enkele bezoekers zich als hippie verkleed, en ook werd de gelijknamige film gedraaid.



Het was wel een aardig festival, de sfeer was goed maar echt spectaculair werd het niet. Improfessioneel was wel leuk, en Joni Mitchell in Coyote benaderde naar verluidt heel dicht de originele Joni, maar daar waren we niet bij. Moet er wel bij zeggen dat we lang niet alles hebben gezien, want toen er een kwartier later dan half acht niet de meezing WoodstOCK sessie kwam - zoals op het programma stond - maar een bandje waarbij de zanger het spits afbeet met zo'n irritant rap-toontje en van meezingen geen sprake was, hadden we het wel gezien en zijn - lang voor het slot van de avond - naar huis gegaan.


De UIT-markt op zondag was vooral leuk vanwege de ontmoeting met vrienden die ik - soms al een hele tijd - niet meer heb gezien. Zo kon het gebeuren dat ik in Diligentia twee cabaretvoorstellingen bijwoonde, op de eerste rij geflankeerd door de zusjes Saskia en Kitty van Delft ter linkerzijde en Wendy O. met vriend aan de rechterzijde.

En even daarvoor zag ik Arnold E. met zijn partner/vrouw. Ooit was hij een hoogspringer op hoog niveau (dubbel hoog dus, was tweede na de in de jaren zeventig welbekende Ruud Wielaart) en kwam regelmatig op feestjes waar wij (vriendenkring van de seventies) ook kwamen of organiseerden.

Beperkt Houdbaar is improvisatietheater van de bovenste plank. Drie energieke jongemannen spelen binnen kort tijdbestek aan de hand van drie door het publiek aangedragen steekwoorden op briljante wijze een volkomen geïmproviseerd theaterstuk.

De in Iran geboren Farbod Moghaddam heeft in 2018 de juryprijs bij het Leids Cabaretfestval gewonnen en gaf een scherpe, geestige conference met een zowel persoonlijk als politiek tintje ten beste.

Het was maar een mini-greepje uit het uitgebreide en diverse aanbod aan voorstellingen en optredens op het UIT-festival, maar ik spoedde mij huiswaarts. Er moest gekookt worden!

donderdag 5 september 2019

Af en toe-tje

Gisteravond was er weer de maandelijkse coopertest. Er waren best veel deelnemers, niet alleen Haag-leden maar ook leden van de HRR en AV Sparta.

Leuk evenement, zeker voor wie het aantal meters dat hij/zij binnen 12 minuten kan afleggen wil vermeerderen. Je loopt die test vooral voor jezelf en niet voor anderen: m.a.w. je loopt de coopertest als zelftest. Ik had er gisteren geen zin in, temeer omdat ik het idee heb dat mijn 'snelheid' binnen een maand niet noemenswaardig is verbeterd. Voor de aardigheid zal ik begin oktober wel meedoen, dan is de laatste coopertest van dit jaar.

Anderen - teveel om op te noemen - hebben weer hun beste beentje voorgezet! Twaalf minuten lang. De resultaten van gisteren en vorige edities staan hier.

Toch wilde ik wel trainen, al was het maar omdat ik maandag en dinsdag niet heb gelopen en meer kilometers wil gaan lopen. De coopertest kwam in plaats van de 'gewone' training dus had ik de keus tussen 'solo' lopen of toch nog een keertje mee met 'Team Mulay' die vanaf tennispark Berg & Dal van start ging. Afgelopen weekend ook meegelopen en dat is op zich goed bevallen, vooral door het sterk afwisselende karakter van de training.

Foto van de coopertest in september! Wel een paar jaar geleden maar ach...
Het is zeker niet mijn bedoeling om 'over te lopen' als Haag-lid. Daar is geen enkele reden voor, de sfeer is goed, zowel binnen de groep(en) als op de vereniging in zijn geheel. Wel is het zo dat ik ook binnen de club nogal eens van groep wissel. De reden is dat de 'snelheid' - ondanks regelmatige, afwisselende trainingen, prestatieloopjes e.d. - domweg afneemt terwijl die bij de - veelal een stuk jongere - leden van Groep 6 - waarmee ik 'officieel' train - toeneemt, en steeds achter de groep aanhobbelen of zelfs afhaken werkt niet echt stimulerend. Dus heb ik een paar keer met 'Groep Maarten/Chris'  meegelopen en dat ging prima. Alleen wist ik gisteravond niet zeker of zij zouden trainen en zo ja, in welke samenstelling.

Dus toch naar Mulay, ook omdat hij mij had gevraagd. Met een aantal dames en naderhand een paar snelle jongens uit zijn team (Mattijs, Ton, Ralph) gingen we op pad. Het eerste kwartier heel rustig, bijna wandelend.

Nu was het wel zo dat wij (Mylay cs) naar de baan gingen bij 'mijn' club Haag Atletiek, waar wij een X-aantal keren (het kunnen net zo goed 10 als 20 zijn geweest) pittige versnellingen over pakweg 50, 60 meter liepen. Het ging lekker! Ondertussen deden ook voornoemde snelle lopers uit zijn team mee aan de coopertest. Dus daar kreeg ik naderhand vragen over: 'Wat deed jij bij Mulay?' (die bekend staat als een goede maar wat eigenzinnige trainer). Tja, het antwoord heb ik hierboven gegeven.

Waarom deze verantwoording? Het is een beetje dubbel: ik vind dat iedereen zelf kan en mag bepalen wanneer, waar, hoe en met wie je loopt. Bij mij is dat sterk afhankelijk van hoe ik mij op dat moment voel. Aan de andere kant ben je wel lid van een vereniging resp. deelnemer binnen een trainingsgroep en kan mij voorstellen dat het een beetje 'gek' overkomt als je dan steeds in een andere groep wordt gesignaleerd, laat staan bij een groep buiten de vereniging. Maar dat laatste zal 'af en toe' gebeuren en is dus niet structureel.

zondag 1 september 2019

Vlietloop 2019 volbracht

Deze avond weer gekeken naar Zomergasten, met Ivo van Hove (toneelregisseur en directeur van Toneelgroep Amsterdam) als laatste zomergast van dit seizoen. Was wel een dilemma, want op de andere zender werd de prelude van 'Boer zoekt vrouw' uitgezonden, waarin de boeren werden voorgesteld die in de komende reeks van dat programma centraal staan. Maar dat kan ik nog in de herhaling zien.
Waarom ik dit schrijf is omdat Van Hove als geen ander vertrouwd is met drama, en er is geen andere kunstvorm als film of theater om de drama's van het leven te tonen. De regisseur zei dat de - inderdaad nog steeds extreem ontroerende - scene uit de animatiefilm 'Bambi' (1942) hem zeer heeft geïnspireerd om voor de theaterkunst te kiezen.
 
Maar ook in een eenvoudige hardloopwedstrijd kunnen zich mini-drama's voordoen: strijd, het gevecht met jezelf en/of anderen.
Vandaag stond in het teken van de Vlietloop. Met loopvrienden Jan en Mulay reisden we naar Voorschoten, met de trein. Vanaf het station is het een kwartiertje lopen naar het centrum. Daar arriveerden wij vroeg, om half elf. Ruim de tijd om nog iets te drinken, ons om te kleden en wat in te lopen. 
Menigmaal liep ik er de tien engelse mijlen, en nog eerder de halve marathon. Nooit eerder liep ik daar de korte afstand, de vijf kilometer. Ditmaal wel, daarna gaan de afstanden langer worden. Jan zou 10 km lopen en Mulay was er bij als supportende trainer. Hij liep zowel bij mij als bij Jan de laatste kilometer mee om ons te 'hazen'.
 
Hoe zou het gaan na de lange trainingssessie van gisteren? De benen voelden - tegen verwachting - best redelijk aan, geen stramheid en pijntjes, hooguit een licht vermoeid gevoel. 
 
Om elf uur gingen de lopers van de 10 km en de 10 EM van start, tien minuten later de 5 km lopers. Het lopen ging prima, maar ik maakte mij niet druk of liever gezegd; ik probeerde nu eens niet verkrampt/gebogen te lopen (die neiging heb ik nogal eens) maar rechtop, zo ontspannen mogelijk. Dat werkte wel, ik heb de vijf kilometers moeiteloos en zonder zuurstofschuld volbracht in een tijd van 28'15'', wat voor mijn categorie heel netjes is. Zeker gelet op eerdergenoemde lange training daags voor deze loop.
Direct na de finish naar de kraam gelopen om mijn sporttas op te halen, daar mijn telefoon uitgediept en enkele foto's gemaakt van loopvrienden die de 10 km liepen en de finish naderden. Helaas was clubgenote Ellis net gefinishd - had een heel nette 'vijfenveertiger' gelopen - dus bleven drie ambitieuze HRR-veteranen over: Jan, Zier en Izaac. Het werd vooral een mooie titanenstrijd tussen Jan en Zier, die enkele seconden in het voordeel van eerstgenoemde werd beslist.
Na de loop - we hadden gedouchd en ons omgekleed - gingen we ter afsluiting nog iets drinken en eten op een terras in dezelfde straat waar werd gefinishd. Paul Slijpen die even daarvoor de hele afstand (10 EM) had gerond kwam er ook bij zitten, evenals ene John. Daarna liepen we weer terug naar het station waar het nog een half uurtje wachten was op de trein naar Den Haag.
Het was een mooie dag en een mooie loop!