woensdag 14 oktober 2020

Van Dam tot Damhert

Oef... Strengere maatregelen zouden er komen, en die zijn inmiddels afgekondigd. 

Gistermorgen (dinsdag) dacht ik: nu kan het nog, even naar de Amsterdamse Waterleidingduinen met het OV.  Strikt genomen een 'net niet' noodzakelijke treinreis als je het objectief bekijkt. Maar goed, ik heb er geen spijt van gehad. Moet er wel bij vermelden dat ik mij tot dusver niet onveilig heb gevoeld in het openbaar vervoer: mensen gedragen zich ingetogen, dragen keurig hun mondkapje en ècht druk is het ook niet in tram, bus of trein, in ieder geval geen 'haringen in een ton' toestanden.

Maar dinsdagmorgen ging ik eerst nog even - mogelijk voorlopig voor het laatst - 'joggend' naar het krachthonk. Alleen Pierre was er en Erik, als oud Nederlands Kampioen Kogelstoten de enige aanwezige die het predikaat 'krachtig' verdient. Na wat lichte bankdrukoefeningen liep ik - opnieuw joggend - terug naar huis.

Later die ochtend - de regen was inmiddels verdwenen - met rugzak (gevuld met onder meer fototoestel, telefoon en mondkap) naar Aerdenhout: eerst met de tram naar station Laan van NOI, daar de trein naar Heemstede Aerdenhout en vervolgens de bus naar Vogelenzang.

Daar aangekomen, eerst naar De Oase omdat ze daar de lekkerste pannenkoeken van Nederland maken. Voor mij is de Appelpannenkoek vaste prik. Ook nu weer, en wederom perfect. Goed bodempje gelegd voor de wandeling door het mooie gebied dat de waterleidingduinen is. 

Al met al heb ik deze dag zo'n drie uur gewandeld, ook omdat ik naderhand te voet terugkeerde naar station Heemstede . Details zal ik u besparen, de foto's die ik onderweg maakte geven een betere indruk dat mijn woordenbrij. 

Hoewel het gisteren pas 13 oktober was, is de damhertenbronst al aardig op stoom. Meestal valt het hoogtepunt een week later, dat is tenminste mijn ervaring. Echter was het in het bos waar elk jaar de grootste concentratie damherten aanwezig is een drukte van belang. Er liepen vooral veel volwassen mannetjes rond die elkaar flink aan het uitdagen waren. Van wel zes, zeven, mogelijk zelfs meer kanten klonk hun schorre, rochelend-knorrende bronstroep en van tijd tot tijd hoorde je het gekletter van geweien. 

Damherten zie je vaak in hertenkampen en een enkele keer op kinderboerderijen. 's Zomers zijn het van die brave, wat saaie bambi's, maar in de herfst maken vooral de mannetjes een enorme metamorfose door. Ze krijgen dikke nekken, de vacht en vooral nek en kop krijgen een donkere kleur en hun gedrag verandert sterk. In feite zijn ze tijdens gevechten agressiever en feller dan het edelhert, maar omdat hun geweien afgeplat zijn komen ernstige verwondingen zelden voor. 

Enkele foto's van de wandeling heb ik bij dit verhaaltje gezet, de rest staan in dit album.

 


 

zondag 11 oktober 2020

Somewhere over the rainbow.....


.... werd hardgelopen vandaag. Nota bene in groepsverband, zij het dat er een onderverdeling was in groepjes van tien personen die - met tussenpozen - tegelijk van start gingen.

Wij spreken over De Kopjesloop in Delft. Het zou vast een uitzonderlijk barre en boze editie worden vandaag, uitgaande van de weersverwachting en van de slagregens in de vroege ochtend. Dat werd dus met tussenpozen Buienradar.nl raadplegen. Inderdaad was het weerbeeld zeer wisselvallig met van tijd tot tijd regen.

Dus de sporttas volgeladen, voor alle zekerheid zelfs een regenbroek er bij, maar die bleef - zo bleek achteraf - ongebruikt. 

Sterker nog: het werd gewoonweg mooi weer, met overwegend zon! 

Vroeg de deur uit, stukje lopen naar de tramhalte, met lijn 12 naar Station HS, waar John Greenfield mij opwachtte. Vervolgens gingen wij samen met de tram naar Delft. Vanaf halte Brasserskade was het nog zo'n twintig minuten lopen naar het clubhuis van SV Wippolder langs de Rijksstraatweg.

Ondanks het nogal omslachtig ogende reisschema waren wij erg vroeg bij genoemd clubhuis, rond kwart over negen. De start van de loop was om 11.00 uur.

Geheel volgens de meest recente instructies waren clubgebouw en kleedkamers gesloten, dus er was ook geen koffie vooraf. Tassen konden in rekken voor het clubhuis worden geplaatst, omkleden kon buiten of eventueel in de toiletten want die waren wel open. De startnummers met daarop de namen lagen buiten, in alfabetische volgorde. Een rij voor de 5 en een rij voor de 10 km. De startnummers moest je zelf oppakken en vervolgens opspelden. 


Na het - eventuele - omkleden wat ingelopen met Jan, naderhand ook met onder anderen Mulay en zijn spartaanse discipelen en de snelle dames Nanda en Mandy. 

Ook Peter Puite was van de partij, ook zo'n loper van de oude garde. We kennen elkaar nog van de vele prestatielopen die vanaf de jaren zestig van de vorige eeuw in de regio werden georganiseerd.

Tegen elf uur naar de start.

Er werd om de 20 seconden gestart in groepen van 10 personen, die elk in een cirkel moesten gaan staan, op anderhalve meter van de ander. De exacte starttijd stond aangegeven op het startnummer en de gelopen tijd werd naderhand gecompenseerd.

Zelf heb ik naar mijn gevoel best 'lekker' gelopen. En dat terwijl ik de afgelopen week nauwelijks heb getraind: alleen dinsdag heb ik een duurloopje van bijna zeventig minuten volbracht, maar daar bleef het bij. Toch liep ik naar tevredenheid vandaag. 28'30'', amper sneller dan de vorige keer maar - zoals de speaker vooraf omriep: "Loop niet voor een tijd, maar voor uw plezier" en zo is dat. Maar het bloed kruipt.... De uitslagen - snel verwerkt, top! - staan zoals altijd hier.

Complimenten voor de organiserende vrijwilligers zijn wel op hun plaats, want waar kun je in deze tijd van min of meer strenge maatregelen nog meedoen aan zo'n gezellig prestatieloop? Hopelijk kan het volgende maand weer, tenzij er dinsdag strengere richtlijnen - ook voor de sport - worden afgekondigd. We gaan het zien!

dinsdag 6 oktober 2020

Herfstige update


Pfoei, de tijd die verstrijkt tussen mijn blogposten wordt steeds langer. Op Facebook deel ik weliswaar regelmatig foto's die ik tijdens wandelingen en ommetjes maak, maar geen trainingsupdates. Nu stelt dat trainen in vergelijking met wat veel anderen doen weinig tot niets voor, maar voor mijzelf is het toch wel handig om er iets over vast te leggen. 

Verder mijd ik (voorlopig) bioscopen, café's en restaurants (zoveel mogelijk), dus bijna alles dat 'binnen'is. De contacten met de buitenwereld blijven beperkt tot familieleden en sportvrienden, zij het met de nodige afstand. Ook het reizen is zeer beperkt, afgezien van een enkele treinreis in het weekend als het weer meezit. Een en ander maakt dat het leven behoorlijk 'alledaags' is geworden en daar schrijf je niet 'alledaags' over.

Maar het lopen houden we er in! Vandaag heb ik bijna zeventig minuten in een rustig duurlooptempo volgemaakt. Daartoe ging ik van huis via de duinen en het strand naar Kijkduin en weer terug. Tussen de buien door!

Daarna - later in de middag - een stuk gefietst naar Clingendael, daar een stuk gewandeld en vervolgens op de fiets via het Haagse Bos en langs de Koekamp terug naar huis.

Even afgestapt bij de Koekamp. Het grote edelhert is weg, in zijn plaats lopen er nu een stuk of wat jonge herten (derde en vierde kop schat ik zo) waarvan de grootste (zie foto) nu de dienst uitmaakt. Want ook in 'onze' hertenkamp (zoals ik de Koekamp noem en altijd heb genoemd) is het nu bronsttijd. En ook bij de damherten lijken een aantal bokken 'geruimd'.

Gisteren (maandag) was het 'oppasdag' wat nooit een straf is met mijn lieve kleindochtertjes. De gang erheen op de fiets was wel pittig: vroeg, kil, door stromende regen en met stevige tegenwind naar Vroondaal. Het regenpak was bepaald geen overbodige luxe. 

Zondag liep ik ongeveer veertig minuten 'voor mezelf'. Geen versnellingen, want het lopen ging nogal stroef.

En dan de vorige week. Maandag 28 september, daags na mijn fiets- en wildobservatiemiddag op De Hoge Veluwe, met 'de jongens' van Pievitofre 'minuutjes' gelopen door Meer en Bosch. 15 x 1 minuut, met telkens een minuutje herstel tussendoor. Dat ging boven verwachting prima. Daarna nog twee of drie keer gelopen die week maar dat heb ik niet genoteerd...

 

maandag 28 september 2020

Naar de Veluwe


Na een prestatieloopje op zaterdag volgt een hersteltraining op zondag. Dat zou een logische actie geweest zijn, maar het liep ditmaal toch anders. 

Zondagochtend spookte het aardig in de regio Haaglanden: veel regen, in elk geval meer dan zaterdag. Maar na zowel op zaterdagavond als zondagochtend een paar keer Buienradar te hebben gecheckt, was de verwachting dat het later op de dag zo goed als droog zou zijn in het oosten des lands. Dus alsnog besloten om naar De Hoge Veluwe te gaan. Rugzak, mondkapje, telefoon, fotocamera, OV-jaarkaart etc, mee en rond elf uur 's ochtends op weg voor een middagje 'de paden op, de lanen in'. 


Eenmaal in de trein gezeten, nogmaals buienradar gecheckt en nu werd er 'opeens' een groot regenfront zichtbaar dat gestaag vanuit Duitsland richting Veluwe e.o. trok. Nou ja, naast bovengenoemde bescheiden had ik een regenpak meegenomen, dus we zien wel.




Gelukkig zou het een droge dag worden, weliswaar overwegend bewolkt maar prima fiets- en wandelweer. Het regenpak bleef dus ongebruikt in de rugzak. 
Met de trein (overstap in Utrecht) ging ik naar Ede-Wageningen en van daaruit met de bus naar Otterlo. Daar vertrok ook een speciaal busje naar  de Hoge Veluwe en het Kröller Muller Museum. 

Vervolgens vanaf dat punt een witte fiets gepakt waarop ik mij de rest van de middag en vooravond heb verplaatst, naar en van de wildbaan naar het reemsterveld en weer terug.



Het was een vrij rustige bronstdag: geen spannende taferelen, wel een plaatshert dat druk doende was zijn roedel hinden bijeen te houden. Later in de middag - vooral na het strooien van 'de appeltjes' door de boswachter of/en zijn medewerkers - lieten de dieren zich meer zien. 


Ook werd er toen meer en van diverse kanten 'geburld'. Weer later liet een ander bronstroedel met plaatshert zich zien, maar dat was net iets te ver weg om  voor conflicten te zorgen. 

Alle foto's van zowel 19 als 27 september staan in dit album.



zaterdag 26 september 2020

Heerlijk loopje door Westduinpark

Onheilspellend ruig en kil herfstweer - met name aan onze westkust - leidde een wonderschone najaarsdag in met veel zon en een onverwacht aangename temperatuur. Ideaal dus voor een mooi loopje, ook al zag het daar vanmorgen vroeg niet naar uit.

Onze vereniging organiseerde voor de tweede keer dit seizoen de zogeheten 5K Take Over Run, wat neerkwam op een 5km loop waarbij ca. 150 lopers van start gingen, maar niet tegelijkertijd. Dit uiteraard in het kader van 'Corona'.

Eerst ging de minst snelle groep (rood) - waarvan de lopers verwachtten niet onder de 30 minuten te finishen - van start, een minuut later de iets snellere groep (28-30 minuten), dan oranje (26-28 minuten) enzovoorts (zie tabel). In tegenstelling tot de vorige keer werd niet achter de tribune gestart, maar bij de ingang van het sportpark.

Ik had mij evenals de vorige keer ingedeeld bij 'rood' en had dan ook een rood t-shirt aan. Een voordeel van een kast vol t-shirts die je in de loop van tientallen jaren hebt verzameld, want mijn favoriete kleur is het niet. Wat kleding betreft bedoel ik.

Mijn trainingsmaatjes waren ook allemaal van de partij (Ton, Vincent en Pierre) alsook Mulay met zijn snelle spartanen en uiteraard menige Haag-genoot. Genoten hebben ze inderdaad, afgaande op de reacties na afloop.

Lekker van start gegaan, niet te snel, niet te langzaam en zo verder. Het parcours was wel iets anders dan de vorige keer: wel liepen wij vanuit het sportpark rechtsaf de Laan van Poot op, maar bij de eerste afslag gingen we rechtsaf het duinpad op, achterlangs het sportpark tot aan de Fuutlaan, waar we weer via het Fuutpad naar boven gingen, het Westduinpark in. Boven de lastige col van het Fuutpad weer rechtsaf tot Duindorp, daar de Nieboerweg op en bij de eerstvolgende afslag rechtsaf de Laan van Poot op tot aan de atletiekbaan. De finish was nu niet op het grasveld vanwege de nattigheid maar op het verharde pad even voor het clubhuis.

Bijna iedereen was tevreden met hoe hij/zij had gelopen en dat geldt ook voor deze cultuurbarbaar. Met 27'47'' was ik meer dan tevreden, omdat ik de vorige keer - weliswaar onder veel warmere omstandigheden - boven de 30 minuten uitkwam (daar is de foto hierboven nog van). Maar ook veel anderen hadden nu sneller gelopen. Jan G. en Vincent kwamen onder de 25 minuten uit, terwijl Ton en Pierre onder de 27 minuten finishden. Naar de volledige uitslagen zal ik z.s.m. verwijzen zodra deze op de site van Haag Atletiek gepubliceerd worden.

Na afloop nog gedouchd, omgekleed en op een zonovergoten terras in gezelschap van onze sportvrienden wat nagepraat en gedronken.

Het was wederom een heerlijk loopje, met speciale dank aan de organisatoren o.l.v. Jan Passchier èn de weergoden! 

START          GESCHATTE TIJD            KLEUR SHIRT

10:30               langzamer dan 30 min.         Zwart
10:31               28-30 min.                             Rood
10:32               26-28 min.                             Oranje
10:33               24-26 min.                             Blauw
10:34               22-24 min.                             Wit
10:35               20-22 min.                             Groen
10:36               sneller dan 20 min                 Geel

woensdag 23 september 2020

Van de pracht van de natuur naar de prael van mooie biertjes

Daags na De Hoge Veluwe stond er een andere uitdaging op het programma: het jaarlijkse nazomeruitje van een groepje Haag-vrienden dat vooral in het verleden veel met elkaar optrok. Fiets- en carnavalsweekendjes, allemaal in het pre-Covid tijdperk uiteraard. 

Gingen we normaliter naar strandtent De Fuut, ditmaal werd het een meer 'stadse' lokatie, namelijk De Prael in het Haagse Energiekwartier, waar voorheen het Gemeentelijk Elektriciteitsbedrijf stond. 

Een ruim opgezette uitspanning waar je van prima biertjes en bijpassende versnaperingen kunt genieten. De Prael bevat onder meer een proeflokaal en heeft buiten een achterterras waar wij plaatsnamen.

Welke - zelfgebrouwen - biertjes aan te raden zijn is uiteraard afhankelijk van persoonlijke smaak. Zelf vind ik de Barlewine lekker, maar dat komt ook omdat deze licht zoetig is. Maar ook de lichtere Milkstout was heel goed te doen. Maar goed, het zijn stuk voor stuk kwaliteitsbiertjes. 

Die borrel was afgelopen zondag, in de namiddag en vooravond. 

Wat sportieve activiteiten betreft weinig te melden. De afgelopen dagen is er weinig getraind. Maandagochtend ging ik wel naar de club voor een lichte sessie in het krachthonk. Dit omdat ik vrijdag niet kon. Ik was daar in mijn uppie. 's Middags ging ik naar Ton om te lopen 'met de jongens'. Dat laatste viel tegen, op het programma stonden  viermaal vijf minuten in flink tempo. Ik had moeite om bij te blijven, en de laatste (vierde) heb ik overgeslagen. Nou ja, wel drie minuten in eigen tempo maar de benen wilden niet verder en hun baasje ook niet.

De volgende ochtend - dinsdag - was ik heel vroeg uit de veren en heb veertig minuten (van 06:13 tot 06:53 uur) in een heel rustig tempo gejogd. De rest van de dag was het - letterlijk - oppassen geblazen. Opa- en omadag. 

Vandaag (woensdag) wederom krachthonk, ditmaal met z'n vijven. Daarna wilde ik gaan hardlopen maar dat ging niet lekker vanwege een pijnlijke knie en  een schrijnende pijn in een opkomende hamerteen. Dus er zijn geen spijkers met koppen geslagen - om in deze terminologie te blijven -.

Nog wat foto's van de Veluwe heb ik in dit album geplaatst.






zondag 13 september 2020

Kopjesloop na Fien en Teun

Leuk weekend achter de rug. Zaterdag gingen wij naar Fien en Teun. Die 'wij' waren 'wij' met onze dochter en kleindochters. Hierover straks meer.

Vanmorgen (zondag dus) was de gang naar Delft, waar - voor het eerst sinds vele maanden - weer een heuse Kopjesloop plaatsvond. Met optimaal gebruik van de tram (lijn 3, lijn 11 en lijn 1) en een stief kwartiertje lopen kwamen wij bij de vertrouwde lokatie aan, nabij de Brasserskade. Ditmaal waren de 'wij' Jan G. en schrijver dezes. Bij aankomst bleek dat ook hier de nodige - zij het ontspannen - coronamaatregelen zijn genomen, met pijlen op de grond naar en van het clubhuis van DES, om de looprichting aan te geven. 

Wij waren er (erg) vroeg, maar geen nood, wel zo relaxed. Konden we nog op ons gemak koffie drinken, wat klessebessen met deze en gene en een beetje inlopen, naderhand met Mulay en zijn ditmaal kleine groep snelle spartanen (Mattijs en Marlon).



De startnummers met namen lagen buiten het clubhuis, die kon je zelf pakken. Echter bleek dat die van mij er niet bij lag, hoewel ik wel had vooringeschreven en betaald. Dat laatste klopte en dus kon alsnog een startnummer in ontvangst worden genomen. 

Na twee keer de 5km ruim over het half uur te hebben uitgelopen, ging ik er al in berusten dat dit  'mijn nieuwe normaal' is. Echter voelden de benen vandaag bij het inlopen goed aan. Dat kwam er tijdens de loop ook wel uit: het ging van meet af aan een stuk 'lekkerder' dan de vorige twee keren en uiteindelijk kwam ik in 28'35'' over de meet. Ongeveer twee minuten sneller dan de vorige keer.



Tevreden! Mede-organisator en regionaal bekende 'bare foot' runner Hans Verbeek maakte nog deze foto van 'snelle Nanda' en mij. Zoals je ziet met gepaste afstand :-). Eerder zette ik Nanda en 'snelle Mattijs' van Sparta op de plaat. 

Jan G., generatie- en reisgenoot, had net over de 26 minuten gelopen (26'11'') en was daar matig tevreden mee. Toch liep hij (volgens de uitslagen) per saldo iets sneller dan - eveneens generatiegenoot - Bert Gerritsma, die zeven seconden later finishde. Hij was tevreden met zijn resultaat.

Fien en Teun 

'And now something completely different'. Zaterdag reden we met onze dochter en twee kleindochtertjes naar 'Fien en Teun', de bewoners van Avonturenboerderij Molenwaard. Wij zijn daar nog nooit geweest maar dat is een van de leuke dingen die je als ouders en/of grootouders meemaakt: met kleine kinderen ga je dit soort dingen ontdekken. Volgens de ANWB is dit uitgeroepen tot 'het leukste uitje in Zuid-Holland'.

Op de site (zie vorenstaande link) staat uitvoerig wat je er zoal kunt zien en beleven. Een mix van avontuur, entertainment en educatie. Wellicht dat we hier in de toekomst meer heengaan, ik zou mij kunnen voorstellen in het voorjaar als de bewoners van de vele ooievaarsnesten die op en rond het park staan teruggekeerd zijn.

Wel een paar foto's die wellicht leuk zijn om te delen.