vrijdag 17 augustus 2018

De ditjes en datjes van deze week


De afgelopen week was een beetje wisselvallig, als we het over hardlooptrainingen hebben. Maandag liep ik met de groep mee, er stond een vrij pittig programma op het schema: 2-4-4-2 minuten, en dat tweemaal, in 10 km. tempo. We gingen de duinen in waar het programma werd uitgevoerd. Waarschijnlijk omdat ik daags ervoor 5 km voluit heb gelopen, vond ik het (nou ja, mijn benen vonden het) na één serie welletjes en ben teruggegaan.

Ook woensdag leek de training (baantraining met 400 en 200 meters) mij wat te veel van het goede, zeker omdat ik mee wil doen aan de Bradelierloop. Die is morgen (zaterdag), dus werd het woensdag een sololoopje, een duurtraining van ca. een uur met op het laatst wat versnellingen. Wel 's ochtends nog het krachthonk bezocht.

En vanmorgen toch nog de helft van de "Maarten-training" (tweehonderdjes op de baan, voorafgegaan door wat speels inlopen met oefeningetjes) volbracht. In mijn geval dus 5 X 200m, die gingen steeds in 49/51 seconden en dat is toch een stukje sneller dan de afgelopen maanden. Nu is snelheid op mijn leeftijd niet meer zo van toepassing, maar het geeft toch een prettig gevoel als het 'lekker' gaat.

Ons groepje was niet groot maar kende een zeer gevarieerde samenstelling: de jongste was zeventien en de oudste zeventig. :-) We spreken over Eveline en haar dochter Merel, Jos, Pierre en Saskia die 'als een trein' ging. Als afsluiter werd 400 meter gelopen en kwam ze uit op 1:30'. Weer een sterke dame er bij!

Eveline deed niet mee vanwege een geïrriteerde achillespees maar was voor de gelegenheid tijdwaarnemer. Dochter Merel nam op overtuigende wijze de honneurs waar.


Voor de rest: maandag nog naar het Kinderboekenmuseum ("Kikkermuseum') gegaan, ideaal met kleinere kinderen. Zeker als het regent, en dat was het geval.


Woensdagmiddag even naar de stad. Eerst naar de bibliotheek om boeken terug te brengen, daarna een rondje om de Koekamp gelopen. Daar zag ik dat het grootste edelhert zijn gewei had 'geveegd'. Over een maandje begint de bronst weer, dan zal ik diverse malen op de Hoge Veluwe te vinden zijn, of wellicht in andere gebieden waar ik foto's en dergelijke kan maken.



Op weg naar huis kreeg ik een 'Appje' van Arne, hij zat bij De Boterwaag. Dat was een impliciete boodschap aan vrienden om met hem een biertje of zoiets te drinken. In negen van de tien gevallen kan ik niet, want andere bezigheden of te ver weg, maar nu was ik toch op weg naar huis dus even later zaten we bij Rootz. Was even gezellig en we kregen nog bitterballen van twee dames die ze niet 'op' kregen.


Tenslotte ook nog even - dat was donderdagmiddag -  naar de buurttuin aan de Kornoeljestraat gegaan. Je kunt daar in bepaalde bloemenperken terecht om een ruiker samen te stellen. Een schaar kun je er even lenen. Twintig stelen voor één euro!

zondag 12 augustus 2018

Naar de karrek naar de karrek

Gezellig samenzijn na de kerkgang...
Het was wel een apart weekend, met een heuse picknick op zaterdagavond. Op Facebook zijn al de nodige foto's geplaatst en gedeeld, hier doe ik het nog eens dunnetjes over.

Een woord van dank past wel richting Rob Pronk die met dit initiatief kwam. Voor herhaling vatbaar!

Verder - minder apart want al jaren een traditie - was zondagochtend weer de Kerkpolderloop. Ditmaal ging ik in mijn eentje (en met de bus) naar Delft. Daar was ik vroeg, om negen uur arriveerde ik bij 'Onder Ons'. Alleen Gerard Rolf was er en de twee dames achter de bar. Dus meer dan genoeg tijd voor een cappucino, even later een praatje met enkele andere kerkpolderaars en een stukje inlopen in het bosrijke deel achter Onder Ons.


Ik had de indruk dat er vandaag vrij veel deelnemers waren. Om kwart over tien werd - na aftellen van tien tot nul - gestart. En er is lekker gelopen, in tegenstelling tot het inlopen dat een beetje moeizaam ging.

Met dank aan Bas van Binnendijk!
Het was mooi weer en het tempo was er een dat ik goed kon volhouden. Uiteindelijk kwam ik in 26'25'' over de meet. Misschien niet zo bijzonder maar wel mijn beste tijd sinds maart toen ik zeventig werd. Dus dik tevreden!



Na afloop even relaxt wat drinken met het min of meer 'vaste' groepje van Haag, waarbij ditmaal ook Lodewijk van Dongen (trainer van onze snelste weg-groep) en zijn 'pupil' Jim Hoft aanwezig waren.

En hieronder nog een paar indrukken van de picknick!




donderdag 9 augustus 2018

Zomerse coopertest


Woensdagavond trainingsavond. Een deel van de lopers ging 'gewoon' trainen met hun groep - en dat was pittig begreep ik later - , een ander deel deed mee aan de tweemaandelijkse coopertest, die enkele jaren geleden door Jan Passchier nieuw leven is ingeblazen.

Hoewel lang niet elke serie - er waren er zes - was 'volgeboekt', zijn meerdere lopers en loopsters, ervaren en minder ervaren, snel en minder snel, voor de befaamde test-afstand gegaan.
Wat iedereen na afloop in ieder geval trots kan zeggen is dat ze de coopertest in 12 minuten hebben volbracht!

Dat geldt ook voor mij. Tegenwoordig loop ik bij lange na niet meer het aantal meters dat ik in de jaren zeventig  haalde, wat logisch is. Nu ik zelf in de jaren zeventig van mijn leven ben beland, toch maar weer van start gegaan.

Nadat ik eerst wat foto's en bewegende beelden (staan op Facebook) had gemaakt van een groep voor mij, was het om 20:10' zo ver. Na de start relatief rustig weggegaan en geprobeerd in een regelmatig tempo te komen. De eerste ronde ging in twee minuten, de tweede al over de vier minuten, waarop Leen mij aan de zijlijn aanspoorde een tandje bij te zetten.


Wilde ik in een - voor mijzelf - aanvaardbaar aantal meters eindigen, moest ik inderdaad proberen wat te versnellen. Dat lukte aardig, de derde ronde had ik de twee lopers voor mij ingehaald, maar weer twee ronden haalde een van die lopers mij weer. Nu loop je een coopertest voor jezelf, het is geen wedstrijd, maar toch stimuleert of demotiveert het als er enige concurrentie op de baan is. Hoe dan ook lukte het mij niet om de door mij gewenste 2400 meter te halen, maar met 2360 meters had ik ruimschoots aan mijn verwachting om 'ergens' tussen de 2300 en 2400 meter te 'finishen' (als je dat zo kunt noemen) uit te komen, voldaan. Voor mijn leeftijd is dat resultaat - volgens de tabellen - zelfs uitstekend te noemen.



Na afloop was het nog lang gezellig in het clubhuis, maar dat is het eigenlijk altijd wel. Na eerst 'netjes' twee Radlers te hebben gedronken, toch maar weer twee Leffes geconsumeerd. Je moet maar Lef(fe) hebben!

woensdag 8 augustus 2018

Spaanse caravaan in Alhambra


Toepasselijk nummer van een legendarische groep bij deel twee van mijn vakantiefoto's.

We waren op de tweede dag van ons verblijf in Andalusië in Granada. En wie Granada zegt, zegt Alhambra. Dus daar moesten we heen! Van tevoren had ik online al tickets geboekt, bij een plaatselijke kiosk konden we de toegangskaarten ophalen.


En dan de zware weg naar boven, een soort 'stairway to heaven' tot aan de hemelpoort, in dit geval de toegang tot Alhambra. Het werd niet een in elk opzicht hemelse ochtend, maar dat lag niet aan Alhambra met zijn paleis, fraaie tuinen en mooie doorkijkjes. Echter bleek aan het slot van ons bezoek dat de portemonnee van mijn vrouw vakkundig was gerold, met contact geld en - erger - alle pasjes en ID-kaart er in. Tot op de dag van vandaag weten we nog niet waar en hoe dat precies is gebeurd.


Dus de rest van de middag besteed aan allerlei handelingen: opbellen met de bank om pasje te blokkeren, aangifte doen bij de politie, ambassade bellen die adviseerde een urgentieverzoek voor een voorlopig reisdocument bij hen aan te vragen - volledig gedocumenteerd gedaan, nooit meer iets van gehoord - enzovoorts. Moet vermelden dat de receptioniste van het hotel ons zeer behulpzaam was met kopieën maken en scannen van van alles en nog wat. Maar goed, gedane zaken nemen geen keer en we hebben zowel de verdere reis als het verblijf in diverse hotels zonder problemen volbracht. En we zijn thuisgekomen!

dinsdag 7 augustus 2018

Van Kerkpolderaar tot strandloper

20 kilometer van Parijs, 1981
Bovenstaande foto heeft geen barst met het volgende verhaal te maken, maar wel met een golf van nostalgie, ontstaan na een zeebad met echte golven en nadat Ton Methorst aan de praat was geraakt met iemand die op het strand lag. Of stond, eigenlijk. Daar kom ik straks op terug.

Maar terzake. Wat een heerlijke training maandagavond. Natuurlijk heeft het nog steeds fraaie zomerweer daar aan bijgedragen. De training - een pittige duurloop van een uur met als afsluiting een duik in zee - volgde voor mij aansluitend op de Kerkpolderloop, en dat merkte ik wel aan de benen die voortdurend lichtelijk protesteerden. Wat niet wegnam dat ik het goed kon bijhouden, naarmate de training vorderde schoof ik ongemerkt steeds meer naar voren op. Sanny die de training leidde was goed op dreef, zij liep steeds op kop met Karin en Ana, Peter, Ton en mijn persoon in hun kielzog.

Het was trouwens een aardig groepje bij elkaar. Zelfs liep de bijna 78-jarige Henk Moesman (heel goed) voor het overgrote deel mee omdat zijn huidige groep deze avond niet kwam trainen vanwege de warmte.

Nu viel dat laatste wel mee, het was warm maar zeker niet onhoudbaar heet, er viel goed te lopen.

Na het duurloopje door onder meer Meer en Bosch, landgoed Ockenburgh, omgeving Puinduinen en Kijkduin, gingen we op het strand ter hoogte van de De Savornin Lohmanlaan de zee in. Het water was heerlijk op temperatuur, iets dat ik eerder deze dag ook al had ervaren toen we met dochter en jongste kleindochter bij Kijkduin op het strand waren.

Eenmaal uit zee, raakte Ton in gesprek met een man die met zijn vrouw op het strand lag. De man vertelde dat hij vroeger ook lid van Haag Atletiek was en heel snel kon lopen, 31 minuten op de 10 kilometer. Hij stond ook aan de wieg van de 1 van de 4 lopen. Het duurde even voordat ik hem herkende: het was Rob Helwig, in de jaren tachtig inderdaad een van onze 'snelle jongens'. Een persoonlijke herinnering is dat wij met een groepje waar hij ook deel van uitmaakte destijds naar Parijs gingen om daar de '20 kilometer van Parijs' te lopen.

Het spreekt dat Rob van dat groepje de snelste was, hij liep toen 1:09' op de 20 kilometer en werd 250ste in het veld van pakweg 30.000 lopers. Ja, ook toen had je al van die massale loopevenementen. Zelf kon ik ook aardig uit de voeten met 1:21' op de 20 kilometer.

Even nog terug naar de Kerkpolderloop van zondag. Wie nu opmerkt dat het volgende verhaal al in mijn vorige bericht stond, heeft gelijk. Maar er is kennelijk iets misgegaan - wellicht heeft het tekeningetje erboven tot verwarring geleid - want er waren heel weinig reacties. Vandaar nu nogmaals, beter mee dan om verlegen.

Die kerkpolderloop behoort in de maanden juli en augustus tot mijn zomerse zondagochtendritueel. Elke zondag gaan een paar honderd lopers in Delft vijf kilometer afwerken. Zo ook ditmaal. Zelf heb ik een paar keer moeten overslaan wegens familie- en vakantieomstandigheden, maar nu weer aan de bak.

Met Jan G. die in de loop der tijd zo'n beetje mijn vaste reispartner richting Delftloopjes is geworden, had ik afgesproken bij station HS. We gingen evenwel niet met de trein maar met lijn 1 naar Delft, wat ook een prima verbinding is. Bij de (Alfons) Diepenbrockstraat uitstappen en dan nog ruim tien minuten lopen naar de lokatie waar wekelijks (tot eind augustus) de Kerkpolderloop van start gaat. De ene keer is dat bij Onder Ons (IJsclub Bertus), de andere keer - zoals gisteren - bij Sportcentrum Allround in Den Hoorn.


Gisteren was Sportcentrum Allround aan de beurt. We waren er aan de vroege kant. Niettemin brandde de zon al flink, dus dat beloofde wat. Maar ach, die paar kilometertjes, dat zouden we wel weer overleven.

Na koffie te hebben gedronken op het buitenterras, omkleden en een beetje inlopen. Om kwart over tien ging de meute van start. In de vakantie ben ik door het vele gewandel en het nuttigen van lichte maaltijden weer een pondje of wat afgevallen en was benieuwd of dat enig effect op mijn eindtijd zou hebben. Ik startte helemaal achteraan, omdat mij vaak wordt gezegd dat ik te snel wegga waardoor ik mezelf opblaas. Hoewel ik eigenwijs genoeg ben om het daar niet helemaal mee eens te zijn, weet ik ook dat een relatief rustige start geen slechte eindtijd oplevert.

Dus liep ik de eerste twee kilometer vlak achter Hizkia, die meestal rustig start en vervolgens steeds sneller gaat.  De eerste kilometer ging in 5'30'' wat zeker rustig genoemd mag worden, daarna ging het steeds wat sneller. Echter liep Hizkia na zo'n twee kilometer steeds meer op mij uit, haar bijhouden zou teveel energie hebben gekost. Dus in eigen tempo door.

Lekker ontspannen naar de finish ;-)....
Uiteindelijk leidde dat tot een eindtijd van 26'50'' en daar ben ik blij mee omdat ik dit seizoen nog niet onder de 27 minuten ben gekomen. Maar vanzelf ging het niet, moest er de laatste honderd meter echt voor werken, wat wel uit de foto blijkt. Met dank aan Bas van Binnendijk!


Jan G. liep niet mee - want daags ervoor zwaar getraind met het groepje 'Mulay' - maar andere clubgenoot Leen Harteveld was ook goed op dreef, hij liep ruim onder de 26 minuten. En ook mooi om te zien dat Ellen Melse - met haar man Eric vaste Kerkpolderlopers - die veertien dagen geleden tijdens de Kerkpolderloop moest stoppen wegens problemen met haar been, weer meedoet. Ditmaal passeerde ik haar, maar dat zal de komende loopjes wel weer anders zijn.

Na afloop hadden we een uitgebreide nazit, waarna we nog een stukje met Bas van Binnendijk zijn meegelopen naar de brug. Dit omdat het varende bloemencorso voorbij zou komen en Bas wilde daar foto's van maken. Echter zag het er naar uit dat dit nog even zou duren: Jan wilde naar huis dus zijn we samen teruggereisd naar Den Haag, ditmaal met bus en trein. Het was weer een mooie zondagochtend en een mooi loopje.


Overigens is het Bas gelukt om mooie foto's van het varende bloemencorso te maken, waarvan bovenstaande afbeelding een voorbeeld is.

maandag 6 augustus 2018

Zomergasten, ook in Delft


Gisteren weer een mooie aflevering van Zomergasten gezien. Een hele zit, zeker voor een ongedurig mens als ik, maar waar zie of hoor je op radio en/of tv nog een gesprek met iemand dat langer dan een paar minuten duurt? Dat het programma al heel wat jaren bestaat blijkt wel uit de cartoon die ik destijds - ergens begin 2000 - voor 'Spreekbuis' (het toenmalige personeelsblad voor omroepmedewerkers) maakte. Adriaan van Dis was destijds de presentator/gastheer.

De huidige presentatrice Janine Abbring doet het goed, en gast van gisteravond Louis van Gaal liet zich niet van zijn a propos brengen door haar ongeduldige interrupties. Amusant om te zien en 'de andere kant' van 'boze man' Van Gaal werd goed zichtbaar.

Maar goed, dit alles heeft niet veel met de Kerkpolderloop te maken. Kerkpolderloop? Oh ja, dat is waar ook, het zomerse zondagochtendritueel in Delft waar een paar honderd lopers vijf kilometer afwerken. Zo ook ditmaal. Zelf heb ik een paar keer moeten overslaan wegens familie- en vakantieomstandigheden, maar nu weer aan de bak.

Met Jan G. die zo'n beetje mijn vaste reispartner richting Delftloopjes is geworden, had ik afgesproken bij station HS. We gingen evenwel niet met de trein maar met lijn 1 naar Delft, wat ook een prima verbinding is. Bij de (Alfons) Diepenbrockstraat uitstappen en dan nog ruim tien minuten lopen naar de lokatie waar wekelijks (tot eind augustus) de Kerkpolderloop van start gaat. De ene keer is dat bij Onder Ons (IJsclub Bertus), de andere keer - zoals gisteren - bij Sportcentrum Den Hoorn.


We waren er aan de vroege kant. Niettemin brandde de zon al flink, dus dat beloofde wat. Maar ach, die paar kilometertjes, dat zouden we wel weer overleven.

Na koffie te hebben gedronken op het buitenterras, omkleden en een beetje inlopen. Om kwart over tien ging de meute van start. In de vakantie ben ik door het vele gewandel en het nuttigen van lichte maaltijden weer een pondje of wat afgevallen en was benieuwd of dat enig effect op mijn eindtijd zou hebben. Ik startte helemaal achteraan, omdat mij vaak wordt gezegd dat ik te snel wegga waardoor ik mezelf opblaas. Hoewel ik eigenwijs genoeg ben om het daar niet helemaal mee eens te zijn, weet ik ook dat een relatief rustige start geen slechte eindtijd oplevert.

Dus liep ik de eerste twee kilometer vlak achter Hizkia, die meestal rustig start en vervolgens steeds sneller gaat.  De eerste kilometer ging in 5'30'' wat zeker rustig genoemd mag worden, daarna ging het steeds wat sneller. Echter liep Hizkia na zo'n twee kilometer steeds meer op mij uit, haar bijhouden zou teveel energie hebben gekost. Dus in eigen tempo door.

Lekker ontspannen naar de finish ;-)....
Uiteindelijk leidde dat tot een eindtijd van 26'50'' en daar ben ik blij mee omdat ik dit seizoen nog niet onder de 27 minuten ben gekomen. Maar vanzelf ging het niet, moest er de laatste honderd meter echt voor werken, wat wel uit de foto blijkt. Met dank aan Bas van Binnendijk!


Jan G. liep niet mee - want daags ervoor zwaar getraind met het groepje 'Mulay' - maar andere clubgenoot Leen Harteveld was ook goed op dreef, hij liep ruim onder de 26 minuten. En ook mooi om te zien dat Ellen Melse - met haar man Eric vaste Kerkpolderlopers - die veertien dagen geleden tijdens de Kerkpolderloop moest stoppen wegens problemen met haar been, weer meedoet. Ditmaal passeerde ik haar, maar dat zal de komende loopjes wel weer anders zijn.

Na afloop hadden we een uitgebreide nazit, waarna we nog een stukje met Bas van Binnendijk zijn meegelopen naar de brug. Dit omdat het varende bloemencorso voorbij zou komen en Bas wilde daar foto's van maken. Echter zag het er naar uit dat dit nog even zou duren: Jan wilde naar huis dus zijn we samen teruggereisd naar Den Haag, ditmaal met bus en trein. Het was weer een mooie zondagochtend en een mooi loopje.


Overigens is het Bas gelukt om mooie foto's van het varende bloemencorso te maken, waarvan bovenstaande afbeelding een voorbeeld is.

zaterdag 4 augustus 2018

Spaans benauwd, toch leuk


Het is alweer een tijd geleden (24 juli) dat ik mijn laatste blogbericht plaatste. Dat heeft vooral met de vakantie te maken, dan post ik weinig tot niets. Mocht er tussentijds iets te melden zijn kan dat altijd nog via Facebook, zo dacht ik.

Op vakantie heb ik best veel gezien en er zijn legio foto's gemaakt, wat de verleiding om van dit bericht een - door velen zo verfoeid - ouderwets soort 'dia-avondje' te maken, vrij groot maakt. Aan die verleiding zal ik weerstand bieden door simpelweg naar de albums te verwijzen. Daar moet ik echter nog wat aan schaven, in een van de volgende blogs plaats ik wel de links. Wie echt wil, kan daarop klikken! :-)


Maar goed, toch nog een paar woordjes.

De vakantiebestemming was ditmaal Spanje, meer precies: een stedentrip door Andalusië. Het vervoermiddel was de trein en een paar keer de bus. Echter is de benenwagen evenmin ongebruikt gebleven.


De steden die wij achtereenvolgens hebben aangedaan waren Barcelona - Granada - Córdoba - Sevilla - Madrid en Hendaye.

Stuk voor stuk steden die een bezoek meer dan waard zijn. Dat het overal erg heet was is bijna overbodig om te vermelden, maar met veel water drinken, schaduw opzoeken en terrasjes bezoeken was het goed te doen.

En op de terugweg nog een korte onderbreking in mijn 'all time favorite' stad Parijs. Ik kom er bijna elk jaar, de laatste keer was in september 2016.

Maar ditmaal was het flitsbezoek geen onverdeeld genoegen. Dat kwam vooral door de verpaupering van de metrostations en het Gare du Nord: onrustig, chaotisch, druk, geen zitjes voor de passagiers, amper horeca. In de buurt is die er wel, maar de ècht Frans/Parijse sfeer van vroeger is er niet meer, bijna alles is overgenomen door immigranten. Niet negatief bedoeld, maar het geeft een andere sfeer en beeld. Moet er eerlijkheidshalve wel bij vermelden dat we in zo'n gelegenheid een prima salade hebben gegeten.

En dan de metro, in ieder geval van Parijs Montparnasse tot het Gare du Nord, is eveneens een puinhoop, met op de tussenstations overal kale muren alsof  de boel wordt afgebroken of wordt hernieuwd. Waar zijn de grote reclameposters en het Parijs uit mijn door nostalgie gevoede herinneringen gebleven? Ongetwijfeld verderop, maar zoveel overstaptijd hadden we niet.

Maar goed, het reisdoel was niet Parijs maar een aantal typisch Andalusische steden.


Highlights tijdens de vakantie waren het groots aangelegde Moorse tuinen- en paleizencomplex Alhambra (Granada), 's avonds de Flamenco dansvoorstelling van El Cardenal in Córdoba (zeer goed) en in Sevilla vooral het indrukwekkende Plaza de Espana in het Parque Maria Luisa. In Sevilla ook nog de Kathedraal bezocht en de bijbehorende toren 'La Giralda' beklommen vanwaar je van diverse kanten een mooi uitzicht over de stad hebt.


De hotels waar we overnachtten waren van zeer redelijk tot uitstekend, en overal hebben we prima gegeten. Door de warmte was de behoefte aan zware maaltijden niet erg groot, maar een aantal keren aten we salades, paëlla en tapas.






Smoothies bij het ontbijt in Barcelona
Wat ons tijdens het reizen van plaats naar plaats vooral is opgevallen zijn de enorme afstanden die worden overbrugd. Urenlange reizen in uiterst comfortabele en supersnelle treinen (ca. 300 km per uur is geen uitzondering) en er dan toch zo lang over doen om van de ene plaats naar de andere te reizen. Wij zijn de 'hollandse' afstanden gewend, twee uur in een trein is al een hele ruk.


Verder de landschappen, in heel Andalusië zijn deze zeer uitgestrekt, vrijwel zonder horizonvervuiling, nu eens vlak, dan weer geaccidenteerd en gedomineerd door bruingele heuvels, landbouwgrond, soms een oud kasteeltje op een heuveltop en wat ruïne-achtige bouwvallen her en der verspreid.


Maar wat vooral opviel waren de schier eindeloze olijfboomgaarden en velden met zonnebloemen. Wat ook opviel is dat je er nauwelijks tot geen dieren ziet, af en toe een roofvogel. Dat gaat eindeloos door, pas richting Noord-Spanje wordt het steeds bergachtiger en krijgt het landschap meer variatie.