vrijdag 13 november 2026

Wandelen door verscholen Den Haag

Ruim twee maanden heb ik niet deelgenomen aan loopjes. Ook de krachttraining schoot er zo'n beetje bij in, maar ik ben weer een beetje aan het pappen en vochtig houden. 

Drie keer in de week tussen de twintig minuten en een uur, ook binnenshuis.... 

Wandelen heb ik al die tijd wel gedaan, meer fitwalken, en alles zo tussen de vijf en twaalf kilometer. Ik woon vlak bij het strand en de duinen, geen slechte plekken om te lopen.


Maar wat heeft die boom daar nu mee te maken? Nou, daar kom ik straks op. Het is niet alleen de  oudste boom van Den Haag, maar van Zuid-Holland! Die 'perelaar' staat in het Heilige Geesthofje aan de Paviljoensgracht. 

Leeftijd? Bijna 380 jaar!


Nou, hieronder dan een paar duin- en strandfoto's.  








Met het restantje Doornvogels dat nog over is hebben wij zaterdag 7 november een stadswandeling gemaakt door het centrum van Den Haag. Dit met onze gids, Marianne Bettens, een leeftijdgenoot met een gemeenschappelijk verleden op de Prinsengracht en directe omgeving. Zij maakt ook deel uit van de theaterklas op de woensdagochtenden en heeft een boek geschreven over haar jeugd, als jongste telg van een gezin met 23(!) kinderen. 

Via verzamelpunt Centraal Station gingen we eerst koffie drinken bij het Urban Café (in het voormalige pand van Hulshoff pand aan het Spui. Daarna naar het Atrium, waar we met Marianne hadden afgesproken. Dat was tevens het startpunt van de wandeling, die onder meer door de joodse buurt  voerde, Chinatown en het Spinozakwartier met de bijzondere Stadsoase Spinozahof.

De wandeling werd regelmatig onderbroken door ontmoetingen met buurtbewoners die iets meer wisten te vertellen over wat er zoal te zien is. Aantrekkelijke locaties blijven natuurlijk altijd de hofjes.
 








Bij deze rondwandeling kon een kort bezoek aan het altoos drukke likeurmuseum Van Kleef, waaraan de gastvrije en energieke Fleur Kruyt al vele jaren op enthousiaste wijze leiding geeft, niet ontbreken. 

(Foto: Den Haag FM)








Nadat we door de straten hebben gewandeld waar Marianne in haar jeugd heeft gewoond (achter de Prinsengracht, met uitzicht io de Barthkapel en het hoekhuis Schoolstraat/Beestenmarkt, werd de wandeling afgesloten met een lichte lunch bij De Boterwaag, waar ik overigens wel vaker kom om met een aantal theaterschool-vrienden een afzakkertje te nemen. 

Normaliter gaan we met ons wandelgroepje de natuur in, maar gegeven het seizoen werd het ditmaal toch een stadswandeling. Dat is ons goed bevallen, ook al woon je bijna tachtig jaar un de residentie, er zijn altijd weer plekjes waar je nooit eerder ben geweest. 

De volgende wandeling, maar dan ergens anders, is gepland voor februari 2027!



zondag 18 oktober 2026

1 van de 4 loop: ditmaal als toeschouwer...

Wegens omstandigheden van fysieke aard is er niet veel gekomen van welke training dan ook. Gaat nu wel wat beter, maar heb helaas ook de 1 van de 4  loop van zaterdagochtend moeten overslaan. Ik ben wel even wezen kijken en heb met mijn telefoon nog wat opnamen kunnen maken van de meeste lopers op de eerste afstand (niet volledig, omdat er in het clubhuis de verjaardag van Bert Toet (80 jaar en 50 jaar lid) werd gevierd).

De kwaliteit van de foto's is niet geweldig, beschouw het maar als een impressie van de - zo hoorde ik later zware - vijf kilometerloop waarvan de duinen het grootste deel van het parcours vormde.


zaterdag 10 oktober 2026

Met Hortus en stoten

De afgelopen weken een beetje in de 'nergens geen zin in' modus. Sporten staat weer op een heel laag pitje. Dat komt deels door licht blessureleed. Maar ook kwam er - afgezien van de theaterschoolsessies - weinig tot niets creatiefs uit mijn handen. Het weer helpt ook niet echt mee.

Toch kan ik niet zeggen dat het ongezellige weken waren. Zo was er de gezellige verjaardagviering van mijn oudste kleindochter in De Kastanjehof, waar bijna tachtig mensen (familie, buren, vrienden, vriendinnen, collega's en kinderen) acte de présence gaven.


De wandelingetjes houden we er in. Het weer van vrijdag was pietepruim, toen was mijn enige buitenwandeling naar het winkelcentrum (Albert Heijn, Aldi) en weer terug. Maar vandaag, zaterdag dus, ging ik weer eens naar Leiden, naar de Hortus Botanicus.

Eenmaal in Leiden aangekomen, regende het twee keer kort maar hevig. Het parapluutje dat ik voor alle zekerheid had meegenomen bleef dus niet ongebruikt.

Op weg naar de Hortus ging ik nog even snuffelen bij dat leuke kinderboekenwinkeltje, Silvester aan het Rapenburg. Het assortiment aan jeugdboeken is er groot, er zit veel moois bij.

Ook was er bij de Hortus een speciale 'Groene kinderboekendag' waarbij kids konden luisteren naar natuurverhalen en zelf ook konden voorlezen en tekenen. Alles draaide om kinderboeken over planten, insecten en wetenschap.

Zelf behoor ik niet meer tot de doelgroep (ja duh) maar heb niettemin weer mooie bloemen en planten gezien, een impressie staat hieronder.






\\\\

zondag 27 september 2026

Lauwe bronst, toch veelbewogen


Laatste weken heb ik weer meer getraind, alhoewel lang niet zoveel als de jaren ervoor. Logisch natuurlijk, je bent ouder en dan heb je meer herstel nodig. Maar toch, ik krijg er geen genoeg van. En dat je  'langzamer' wordt, althans steeds 'slechtere' tijden loopt, het zij zo.. 

Zo heb ik de afgelopen weken met plezier meegedaan aan zowel de Vogelwijkloop als de 1 van de 4 bij Sparta, in beide gevallen vijf kilometer. In laatstgenoemde loop liep ik zelfs iets sneller, ook al gaat de tijd nergens over. 

Afgezien van met de electrische fiets dagelijks zo'n 12 - 20 km peddelen, wordt er ook gewandeld, meestal met als doel de supermarkt of een of ander groengebiedje in de buurt. In dat geval gaat de telefoon en soms de camera mee, je weet maar nooit wat je onderweg tegenkomt. Bosjes van Pex, Meer en Bosch, Clingendael, dat werk.

Zo ben ik de afgelopen weken ook twee keer naar de Hoge Veluwe gegaan, wie mij een beetje volgt weet dat ik dit jaarlijks doe. De weg daarheen gaat tegenwoordig gesmeerd met het OV: met de tram (Randstadrail3) naar Den Haag CS, daar neem je de IC naar Nijmegen, stapt uit in Eden-Wageningen - met dat mooie hernieuwde station - en even later met de bus naar de Hoge Veluwe. Daar stap je uit voor de ingang, koopt een kaartje bij de kassa en vervolgt de weg met een witte fiets. 


Dat ik bijna uitsluitend in september/oktober naar de Hoge Veluwe ga, heeft te maken met de hertenbronst, beter gezegd: de bronsttijd van de edelherten. Dat is over het algemeen een spectaculair gebeuren. Echter moet gezegd dat dit de afgelopen vier, vijf jaar nogal tegenvalt, althans op de Veluwe. Nu zegt de waarneming van één persoon niet zo veel, maar die wordt wel gedeeld door een aantal andere fervente bronstbezoekers die ik sprak.

Ook worden moeflons veel minder waargenomen dan pakweg tien jaar geleden. How come? Heeft het  te maken met de wolf? Hebben de herten zich over een breder gebied verspreid? Of is er sprake van een veel stringenter afschotbeleid? Afgaand op de foto's die deze(?) zomer zijn genomen zouden er nog vele tientallen grote herten moeten rondlopen. Ik heb ze niet gezien en ook niet gehoord! 

 

Langs de wildbaanweg, dat een paar jaar terug nog garant stond voor de nodige reuring met zeker twee roedels (zie ook bovenstaand filmpje dat ik in 2017 maakte), is er de afgelopen weken niets te zien. Toch is dit nog een drukbezochte plaats voor vasthoudende wildobservanten, getuige de vele auto's die nog aan de kant van de weg staan geparkeerd en de fotografen die blijven hopen.

Echter heeft menigeen al ontdekt dat er bij de wildobservatieposten Schuilkelder en Koeverbos meer te bespeuren valt. Dat had ik thuis al gezien, want elke avond neem ik een kijkje via de Wildcam Hoge Veluwe. Dan zien je via deze livestream edelherten (hinden, enkele jonge mannen en een plaatshert) en ook kun je een vos, wilde zwijnen en wat zich zoal aandient waarnemen. Wel zonder geluid, toch leuk.




Verder is er nog genoeg ander moois te zien op de Veluwe. De fraaie heide op de foto's hier zijn van twee weken terug, dat is nu minder geworden. Daarentegen kun je hier en daar bijzondere paddestoelen ontdekken. Deze plaats ik hierbij. Meer foto's heb ik in een album ondergebracht. 

maandag 14 september 2026

Weekend met kunst uit de kunst


Het afgelopen weekend was het Open Monumentendag, het jaarlijkse evenement waarbij overal in den lande monumentale gebouwen vrij toegankelijk zijn voor het publiek. 

Zelf heb ik zaterdagmiddag Huis Dedel bezocht aan de Prinsegracht, een statig pand recht tegenover een soortgelijk gebouw, Huis Bredius, waar ik vanaf mijn derde tot twaalfde jaar heb gewoond. In die tijd was het nog een museum, later is de collectie overgebracht naar het huidige Museum Bredius aan de Lange Voorhout. Maar daar heb ik het al eerder in dit blog over gehad.

Hoe dan ook: Huis Dedel is niet alleen een prachtig pand, maar verrastte ook door de vele tientallen posters en affiches die de wanden van alle kamers prijkten. Ware kunstwerken, ik heb zelf wat foto's gemaakt dan krijg je een indruk, klik op deze link. 

 

Voor ons (Paul Versteegh en ik, naast 32 andere creatieve deelnemers) stond het weekend vooral in het teken van de kunstroute, Open Ateliers ReVaBo Regentesse Valkenboskwartier en Bomenbuurt. 

Zaterdagavond gingen wij, onder leiding van organisator Fré Beijerling, met een groepje al fietsend even 'voorkijken' bij een aantal kunstenaars die al zover klaar waren. Leuk om de diversiteit van al die creaties te zien.

Foto-impressie van het evenement hier!


En zondag was het zover. 's Ochtends regende het dat het goot en buienradar voorspelde dat dit nog een hele tijd zou voortduren. Dus had ik er een beetje zwaar hoofd in of het wat zou worden die dag. Ik kreeg het beeld voor ogen dat Paul en ik de dag in relatieve eenzaamheid zouden doorbrengen, dus nam ik ook een schetsboek mee van huis, dan zouden we een beetje kunnen tekenen om de tijd te doden. 

Het viel echter alleszins mee; vanaf het tijdstip van opening (11:00 uur) was er een gestage toeloop van mensen die, mede getriggerd door het 'welkomstbanier' buiten, een kijkje kwamen nemen. In totaal mochten wij zestig personen verwelkomen: artistiek geïnteresseerde buurtgenoten, een aantal clubgenoten, enkele vrienden, toevallige passanten en familieleden.

Na afloop hebben wij bij het centrale punt in de Weimarstraat nog wat nagepraat over hoe de dag door iedereen is ervaren. Degenen die al eerder aan deze route hadden deelgenomen hadden de indruk dat er iets minder bezoekers waren dan het vorige jaar, maar iedereen die ik sprak heeft deze dag als zeer positief en inspirerend ervaren. Voor herhaling vatbaar!