De CPC 2026

In februari heb ik niets gepost, dat wil zeggen, niet op deze plek. Een hele maand niet! Dat is mij sinds 2004, het jaar waarin mijn weblog geboren werd, niet overkomen.

Maar goed, het loopseizoen voor mij gaat met de CPC beginnen! En nee, zó vlot als op deze foto gaat het al 44 jaar niet meer, maar 'we' lopen nog! 

Dus iedereen ongeacht de afstand die je loopt en hoe snel of langzaam ook: 

VEEL SUCCES en vooral: VEEL PLEZIER!

Oh oh.... Op de valreep van januari!

Daar zijn we weer! 

Dit weekend is de tuinvogeltelling. Niet vergeten (zeg ik vooral tegen mezelf)...

Eerst nog even een ouwetje, een van de stripjes voor het personeelsblad van mijn eerste werkgevers, de firma Succes-Nederlandse Boekenclub. Dat was begin jaren zeventig en de bedoeling was collega's te stimuleren werkgerelateerde ideeën aan te dragen.

Voor het eerst in mijn blogzaam leven dat in 2004 begon (bloggen dan, niet mijn leven) dreigt een maand voorbij te gaan zonder bericht. 

Niet dat de cultuurbarbaar in winterslaap is gegaan, maar dat scheelt niet veel. Ik zou aan de Westduincross hebben meegedaan, maar ik was te laat bij de start en omdat ik mij toch niet zo superfit voelde, heb ik het maar zo gelaten. Naderhand wel wat foto's gemaakt van de deelnemers aan de 'lange cross'(7.5km).

Hardlooptrainingen stonden en staan sowieso op een zeer laag pitje, maar er werd wel elke dag een stukje gewandeld. 

Die 2x per week fitness in het krachthonk van Haag Atletiek en de 1x per week Hoftheaterschool zijn wel een vast gegeven. Daarnaast ben ik ook weer wat bezig geweest met schilderen en daarmee verband houdende activiteiten, inclusief een paar keer museumbezoek.

En ook avond aan avond op Youtube gekeken of er iets interessants te zien was. Wat mij betreft was dat een paar keer zeker het geval. Naar de 'normale' tv kijk ik amper meer. 

Vorige week zaterdag was onze theaterklas één van de groepen die een voorlopige presentatie (try out) gaven op het podium van Het Koorenhuis. Er waren die middag drie tijdblokken van één uur elk waarbinnen diverse groepen (kinderen, musical en theater) een presentatie gaven. Onze groep had van tevoren drie scènes voorbereid die tezamen een voorstelling van circa 20 minuten opleverden. Veel plezier gehad en ook veel gelachen, wat een verademing mag heten in deze kommervolle tijden. 

Deze maand viel er ook een koperen huwelijk (12,5 jaar) te vieren in de familiekring. Dochter Daphne en haar Daniël vierden dat met hun kinderen en wederzijdse ouders. 

Uiteraard stonden de eerste weken van deze januarimaand in het teken van  Koning Winter, die trouwens nog niet geweken is. Vooral het noorden van ons land heeft te kampen met sneeuw en ijzel maar zelfs in het westen was er een weeklang sprake van heuse sneeuw die bleef liggen. 

Oh ja, de tuinvogeltelling dus! Laat ik dat niet vergeten. Wat extra vogelvoer al in huis gehaald...

Klassement der Haagse Klasbakken

Het was woensdagavond 17 december behoorlijk druk in ons clubhuis. Dat kwam vooral door de aanwezigheid van trainingsgroepen die zich richten op de komende City Pier Cityloop.

Maar er hing bovendien een feestelijke stemming: er was een loterij en de winnaars van het HAAG112 jaarklassement werden bekend gemaakt. Daartoe moest men dit jaar aan minstens zes van elf wedstrijd/prestatielopen hebben meegedaan. De categorieën waren: 

Mannen / Vrouwen, 

Leeftijdsklassen:

20-35 - SEN, 
35-44, 
45-54, 
55-64, 
65-74, 
75 en ouder 

De winnaars werden door voormalig voorzitter Ruud Fabrie naar voren geroepen om een fraaie beker en een bloemrijk plantje in ontvangst te nemen. Lodewijk van Dongen, fotograaf van dienst, maakte plaatjes van de huldiging.

Het spits werd afgebeten met de prijsuitreiking aan de 'oudjes' 75+. En laat 'uw verslaggever' nu de tweede plaats hebben behaald! Peter Puite, de winnaar van 2024, werd wederom eerste in deze categorie.

Voor de overige winnaars van de diverse categorieën zie deze link! 

Overigens is er ook nog getraind deze avond. Er werd wel wat gelopen, maar het werd voor onze groep vooral een 'techniek' training, verzorgd door Theo van der Linden.

Na afloop is onze groep aan een speciaal van tevoren gereserveerde tafel opgegaan in het feestgedruis onder het genot van hapjes en drankjes. Ook werden trainers Henk en Jan - als dank voor de bewezen diensten in het afgelopen jaar - verrast met een geschenk. 

Gezelligheid alom, altijd welkom in deze - in meerdere opzichten - donkere dagen!

Op weg...

Volgend jaar, in 2026, viert de City-Pier-City loop zijn 50-jarig bestaan. Zelf heb ik ettelijke keren deelgenomen aan deze loop, meestal aan de halve marathon maar ook een aantal keren de 10 kilometer en de laatste tijd de 5 kilometer. Gisteren ook weer ingeschreven. Het is nu eenmaal een traditie!

Nog meer oude foto's van de CPC zie link: https://myalbum.com/album/V0hhs1lUa7Sx

Ditmaal weer de 'korte' afstand, evenals de voorgaande vier jaren, want ondanks goede voornemens komt er weinig van trainen. De smoesjes die ik heb laten zich het beste samenvatten in een regel uit een gedicht van Willem Elschot: 'Tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren'. 

Toch ook weer meegedaan aan de Uithofcross afgelopen weekend. Er was een flinke opkomst van - vooral - leden van Haag Atletiek, Sparta en de Hague Road Runners. 

Het was een mooie cross met al die kronkelige bospaadjes met klimmetjes en korte dalen, maar er zaten verraderlijk gladde stukken bij dus voorzichtigheid was geboden. Heel blijven was het streven en dat is in ieder geval gelukt...

Winterse biertjes bij Haag Atletiek

Het afgelopen weekend is er niet hardgelopen. Niet door mij in ieder geval. Wel was er zaterdag bij Haag Atletiek een Winterbierquiz waaraan twaalf teams deelnamen. Leuk en gezellig. Er was sprake van zes ronden, waarbij per ronde een verse karaf bier werd uitgeschonken in proefglazen. Aan de hand van een brochure waarin 24(?) afbeeldingen stonden afgebeeld met bijbehorende beschrijving, moest geraden worden om welk biertje  het ging. 

Voorafgaand aan elke nieuwe ronde werd een cryptische omschrijving geprojecteerd op het scherm, bedoelt als 'hint' naar het juiste antwoord/de juiste keuze.

Aan hapjes, snacks, pinda's e.d. was geen gebrek. 

Het evenement werd georganiseerd door het team RopaRun Haagsche Bluf en de opbrengst gaat naar het goede doel. De avond werd geïntroduceerd door bierpiet (variant van de popi-jopie skileraar uit de STER-reclame van een aantal jaren geleden) en pinterklaas (familie van de goedheiligman). De laatste leek al in kennelijke staat, had onderweg al wat biertjes voorgeproefd.

Uiteindelijk werd het team van bierexpert Theo van der Linden de glorieuze winnaar. Ons 'Drinking team with a runner problem' (slogan gejat van de Hash House Harriers) deelde met nog twee teams een zesde plaats, maar teamleider Frank sleepte met het winnen van de loterij (waarbij het gezamenlijk gewicht van de twee organisatoren geschat moest worden) de hoofdprijs in de wacht. Een mooie fles, wellicht vergelijkbaar met wat de 'Lafite Rothschild' voor de wijnliefhebber is. 

 

Crossen door Clingendaelse bossen

Foto: Lodewijk van Dongen

Zondag was ik weer even op mijn oude honk: het clubhuis van The Hague Road Runners. Dit in verband met de Clingendaelcross, een van de jaarlijkse 1 van de 4 crossen die in onze regio worden georganiseerd. Nu ben ik niet zo'n crosser, laat staan een goede, maar wel een oude. Het zou mij niets verbazen als zou blijken dat ik de oudste was, wat meteen een goed excuus is voor het feit dat ik bij de 'korte cross' (ruim 4 kilometer) ergens in de achterhoede finishte.

Toch heb ik - wat je noemt - 'lekker' gelopen. Ik was met het openbaar vervoer (tram en bus) naar de club gekomen, wat inhield dat ik vanaf bushalte Ruychrocklaan nog een kwartiertje moest lopen naar het clubhuis (Groenendaal). Daar aangekomen, eerst een bakkie genomen, omgekleed en vervolgens naar de start gelopen en van daaruit al joggend het parcours verkend. Een mooi parcours, dat zeker, en zo kon ik zien waar de wat lastiger stukken zaten, hetgeen eigenlijk best meeviel. 

Het traject was overwegend met een flinke laag herfstbladeren bedekt (dus wel goed uitkijken voor boomstronken e.d.) maar op slechts twee plekken was het echt modderig en die paar klimmetjes onderweg waren zelfs voor mij vrij makkelijk te nemen. Alleen moest ik af en toe aan de kant om de snelle jongens en meiden op de 7 kilometer te laten passeren. Na de tweede ronde die gevoelsmatig een stuk beter ging dan de eerste, bereikte ik de finish. Tevreden en wel!

Na afloop waren er onder meer pannenkoeken. Uiteraard eentje genomen, met spek. Nog wat nagepraat met clubgenoten Helmie Ramakers en Pascale Reinerie en met oude bekende haagse roadrunners onder wie Peter van Leeuwen en Paul van Dunné.

Tijdens de cross hebben we het droog gehouden maar inmiddels ging het weer regenen en waaien. Maar gelukkig kreeg ik een lift aangeboden van Pascale, die mij zelfs helemaal voor de deur afzette. Dank Pascale!

Bij Bertus lopen voor Debora en 'Le Répondeur'

Weer een kleine achterstand opgelopen bij het bloggen. Dat heb je zo als je bezig bent met andere dingen. De afgelopen dagen stonden min of meer in het teken van alledaagse zaken: bijna elke ochtend om vijf uur, half zes op, voor het ontbijt zorgen en direct daarna - hetzij met de benenwagen, hetzij op de fiets - naar Vroondaal om de hond uit te laten en Lily en Chloe naar school te brengen. En dan weer terug. 

Ook een paar keer geschilderd in het atelier van Paul Versteegh, en de lessen improvisatietheater in het Koorenhuis op woensdagmiddagen gevolgd, de laatste keren weer met Thereza Kooijmans.

Ook weer een beetje getraind, woensdag en vrijdagochtend in het krachthonk en afgelopen zondag meegedaan aan de Bertusloop. Vijf kilometer, dat ging naar tevredenheid. Voor de gelegenheid konden we de afgelopen editie ook Debora Sponsorloop noemen, want de inschrijfgelden gingen naar het goede doel, Centrum Debora in Delft. Deze instelling biedt een open deur en een veilige plek voor mensen die direct of indirect met de ingrijpende gevolgen van kanker te maken hebben. Er is met deze loop zo'n 1200 euro opgehaald, een mooi resultaat. 

In Filmhuis Den Haag ook nog een aardige franse film gezien, 'Le Repondeur'. In het verhaal maken we kennis met Baptiste, die weliswaar een briljant imitator is maar als stand-up comedian niet weet door te breken. 

Totdat hij benaderd wordt door de beroemde schrijver Pierre Chozène, die druk bezig is met het schrijven van een boek maar steeds onderbroken en afgeleid wordt door allerlei telefoontjes. 

Hij verzoekt Baptiste om zijn telefoontjes over te nemen. Baptiste kan al snel Pierres stem perfect nadoen en begint als zijn ‘antwoordapparaat’. Maar al snel gaat hij verder: hij neemt niet alleen de telefoon, maar ook Pierres hele leven over. Dat leidt tot de nodige komische en minder plezierige misverstanden en verwikkelingen, waarbij Baptiste zelfs 'iets' krijgt met de aantrekkelijke dochter van Baptiste, maar uiteindelijk kent de film een 'happy end'.