maandag 5 februari 2024

Cult-uurtjes binnenshuis

Midwintermarathon Apeldoorn, Puinduinrun, aan dat alles heb ik niet meegedaan. Onvoldoende getraind en de jaren gaan tellen. Uiteraard een ieder die een of ander heeft volbracht, proficiat! 

Het werd een weekendje met weinig sport maar wel wat gekuier door Delft, Den Haag, een kort bezoek aan Museum Bredius, een bijeenkomst van de Haagse Kunstkring en een optreden van een huisconcert in het kader van 'Gluren bij de buren' bij Frank en Ingeborg.

Het weer was redelijk met weinig tot geen regen. Weliswaar voelde het door de wind frisjes aan maar de zon liet niet helemaal verstek gaan. En eerste - zij het aarzelende - aankondigingen van het voorjaar zijn waarneembaar: vogelzang in de vroege ochtend, sneeuwklokjes die her en der ontspruiten en zowaar een knalgele omzoming van narcissen rond het water aan de Pomonalaan.


Zaterdag was ik aan de vroege kant voor de openingsreceptie bij de Haagse Kunstkring. Daarom nog even een bezoek gebracht aan Museum Bredius. Heb daar al vaker over geschreven omdat ik in het vorig onderkomen van dat museum (aan de Prinsegracht 6) mijn jongste jaren heb gewoond. Dus veel schilderijen vormden een feest van herkenning.



Daarna een paar honderd meter verderop gewandeld naar de Denneweg. Het was een drukte van belang bij de Haagse Kunstkring, waar werk van nieuwe leden werd geëxposeerd, onder wie drie werken van kunst- en sportvriend Paul Versteegh, die ook aanwezig was. Zijn zonnebloemen staan achter de spreker die de opening inleidde.


Zondagmiddag trad het Sonivori Trio op in huize Inklaar. Een groep bestaande uit Janine Buisman, Jan Knoppers en Richard van der Kooij. De musici bleken op diverse instrumenten goed thuis te zijn en brachten muziek uit verschillende landen - waaronder Noorwegen, Italië, Brazilië, Argentinië - ten gehore. Wereldmuziek, folkmuziek, what's in a name?


Zelf vond ik vooral de zogeheten Nyckelharpa die door Janine werd bespeeld een intrigerend instrument. De nyckelharpa betekent letterlijk sleutelharp/toetsharp en is een snaarinstrument uit Zweden dat wordt gebruikt om volksmuziek te spelen. Janine heeft in Zweden gewoond en daar het instrument leren bespelen.

Het was een gezellige bijeenkomst, ook vanwege het aantal bekenden: vrienden van de sportvereniging zijn komen opdagen en ook de vrouw van een vroegere collega/chef van het ministerie was aanwezig. 


dinsdag 23 januari 2024

Het geval


Westduinloop 'vroegâh' (1973) en nu (ruim 50 jaar later)

Wonderlijk eigenlijk: dat iets waarvoor je geen uitgesproken talent hebt toch een levenslange passie blijkt te zijn. In mijn geval is dat hardlopen. Dat laatste ging destijds uiteraard stukken beter dan nu, maar toch is het zo: 'we zullen doorgaan' om een tekst van wijlen Ramses Shaffy aan te halen. 

Zo deed ik afgelopen weekend weer eens mee aan een cross, en wel een die bij onze eigen vereniging werd gehouden: de Westduincross. Ondanks fikse trainingsachterstand toch voor ingeschreven, zij het voor 'de korte', circa 3800 meter.

Mag zeggen dat het redelijk ging, hoewel ik heel ingehouden/voorzichtig heb gelopen, zeker bij de steile afdalingen. Heb weinig zin in blessures, wat een hinderlijke onderbreking van het hardlopen zou betekenen. Moet je vooral als 'oudje' niet hebben.

Maar over de hele linie was het weer een mooi evenement. Nadat ik was gefinished heb ik nog even staan kijken naar de doorkomst van de crossers op de langere afstand.




Inmiddels krijg ik de smaak weer een beetje te pakken. Daags na de cross een rustig loopje van 40 minuten gedaan en maandagavond zowaar weer een groepstraining.

Nu wilde het geval dat ik de groep van Jan Bruggeman niet kon vinden dus heb aan Carel gevraagd of ik met zijn groep mocht meelopen. Dat mocht, maar al snel viel mij op dat ik niemand van de groep kende, afgezien Carla dan. Bleek dat het niet Carels vaste groep was, maar een CPC groep voor de 10 kilometer. Ook goed.

Nou ja, in het begin ging het eigenlijk best goed, eerst inlopen, dan de oefeningen en vervolgens een korte duurloop van pakweg 45 minuten met een x-aantal tempo's van een halve minuut. Ook dat ging goed totdat ik ten hoogte van Meer en Bos pardoes op mijn plaat ging. Dat leverde twee schaafknieën en een verstuikte voet op, Ben wel zelf teruggekeerd naar huis en gepoogd nog een paar keer dertig seconden te versnellen maar dat werd toch wat pijnlijk. Nu dus maar weer herstellen!

zondag 14 januari 2024

Het kopje eraf, Van Gogh en Talking Heads

Na enige tijd blogstilte, nu weer iets te melden. Zo nam ik vanmorgen na anderhalve maand weer eens deel aan De Kopjesloop in Delft. Verkoudheid, een lichte hernia, slecht weer, familieverplichtingen en nog meer smoesjes waren zeker in de decembermaand reden om een soort van pauze in te lassen. Wel liep ik zo'n twee, drie keer per week een stukje, wandelde regelmatig en ging braaf twee keer per week fitnessen bij de club. Op de kerstweek na dan, toen was ik in Drenthe.

In Delft kwam ik Gerda tegen (zij en haar man Wim zijn vrienden van jaren her). Ook zij heeft een tijdje rustig-aan gedaan, dus nu maar kijken hoe het zou gaan. En zo 'stond ik er ook in'.

Lang verhaal kort: lekker gelopen, eigen rustig tempo en kachelen maar. Van tevoren had ik bedacht op 34, 35 minuten uit te komen, maar het werd 33 minuten hoog, krap onder de 34. Toch okee voor mijn leeftijd en eveneens goed uitgangspunt voor meerdere lopen in de nabije toekomst. Had mijn telefoon bij me dus kon ook nog de binnenkomst van Gerda op de plaat zetten.

Van Gogh aan de Seine

Gisteren, zaterdag 13 januari dus, treinend naar Amsterdam om de expositie 'Van Gogh aan de Seine' te bezoeken. Op de valreep. 

Eerst op weg naar het Van Gogh Museum wat omzwervingen gemaakt, onder andere langs Black Gold in de Koningsstraat om ex-collega Siebrand te begroeten. Hij was er echter niet dus verder ging de voettocht. Het was grauw, somber weer en het drukke straatbeeld paste daar goed bij. Geen ideaal weer voor buitenactiviteiten. Bij Hans en Grietje tegenover het Rijksmuseum een cappucinootje gescoord, waarna het nog maar vijf minuten gaans tot de plaats van bestemming was. 

Vele duizenden bezoekers hebben de over twee verdiepingen tentoongestelde werken reeds bewonderd. 

Het gebied rond de Seine rondom Asnières vormde een bron van inspiratie, niet alleen voor Van Gogh maar ook collega's-tijdgenoten Paul Signac (die van het pointillisme), Georges Seurat, Emile Bernard en Charles Angrand. Ook werken van deze schilders maken deel uit van deze expositie.



Stop Making Sense!

Eerder deze week ging ik in Het Haags Filmhuis 'Stop Making Sense' bekijken, de veelgeprezen
film (live registratie) van een concert van Talking Heads. Nu ben ik meer van Talk Talk dan Talking Heads, maar deze film geeft een geweldig beeld van een groep waarvan de energie en het spelplezier afspat, 88 minuten lang. De bekende nummers werden gespeeld maar ook deze, die ik erg goed vind. Vooral muzikaal, let bijvoorbeeld op dat 'baslijntje' van Tina Weymouth.


vrijdag 29 december 2023

Unzipped! Mega-tentoonstelling als ode aan The Rolling Stones



Heerlijk, de rust die van het drentse landschap uitgaat. We waren er even tussenuit, op familiebezoek in Gieten, waar wij de kerstdagen hebben doorgebracht. Huiselijk, sober en af en toe een wandeling maken. Helemaal fit was ik nog niet door verkoudheid (hoesten en  een ontstoken oog), maar kon toch nog op twee van de vier dagen heel langzaam een kort stukkie joggen, om in beweging te blijven. Uiteraard op de droge momenten, die waren er gelukkig ook.        
 
Het is wel een overgang van het stille land tot stevige Rock & Roll. Zelf was ik van plan om, nu ik toch in de buurt was, op de dag ná kerst (woensdag 27 december dus) naar Groningen te gaan om de veelgeprezen expositie 'Unzipped' te bezoeken. Welnu, als ik ergens géén spijt van heb gekregen, dan was dit het wel: een groots en fantastisch eerbetoon aan The Rolling Stones, zeker vanuit pophistorisch oogpunt gezien 's werelds grootste rockgroep ooit (op The Beatles na dan). 

Ik ging er met de bus heen, gewapend met een uitdraai van het van tevoren bestelde ticket. Nu heb ik een museumjaarkaart en hoefde slechts tien euro aan toeslag te betalen. Voor een 'gewoon' toegangsticket betaal je vijfentwintig euro. Dat lijkt een aardig bedrag, maar de bezoeker krijgt absoluut waar voor zijn/haar geld.

 

Al vanaf het begin, waarbij je een goed beeld krijgt van hun beginjaren als band, wordt je door diverse zalen (vol muziekinstrumenten, stage designs, audio- en videofragmenten, iconische kostuums, posters en albumcovers) geleid naar het einde op de derde verdieping, waar om en nabij de zeven minuten een spectaculaire Dolby Surround Experience van hun (gratis) concert uit 2016 in Cuba wordt gegeven (zie ook hierboven het openingsnummer 'Out of Control'. Fantastisch!). 

Het zaadje van wat later The Rolling Stones zou worden, werd geplant in de metro. Daar troffen Mick Jagger en Keith Richards elkaar. Ze raakten aan de praat, en er was meteen een klik vanwege hun gemeenschappelijke interesse in de blues. Dat leidde tot het het plan om samen muziek te maken en uiteindelijk tot de oprichting van een band, met nog een paar andere vrienden. De rest is geschiedenis.

Wij komen - onder veel meer - langs opstellingen van hun bescheiden verblijf waar zij repeteerden, geheel in de sober-rommelige jaren zestig sfeer. Feest van herkenning!

Onderstaande QR-code kun je ter plekke scannen of fotograferen, klik er op en je krijgt via Spotify tal van Stones-nummers te horen, vanaf hun begintijd tot later. 

 Er is ontzettend veel te zien op die expositie, dat - ook al ben je misschien geen uitgesproken Stones-fan - een gang naar en vervolgens een bezoek aan het museum een must is.

Tot 21 januari 2024 te bezichtigen, dus enige haast is geboden! Check verder: Groninger Museum!






 

donderdag 21 december 2023

Le Pot-Au-Feu

Omdat ik met hardlopen in een soort van midwinterdip zit, valt er niet zoveel te bloggen. Wandelen en fietsen doe ik nog wel, maar op dit moment valt er in de natuur - of wat daar nog van over is in de volgebouwde randstad - niet veel te beleven. En laten we wel zijn: het is continu klereweer de afgelopen weken. Dus ja, ook ik ben nu verkouden.

Maar laat ik niet al te negatief zijn: afgelopen zaterdag heb ik wel een mooie film gezien en 's avonds was er een leuk feestje bij Pex.

Voor de film ging ik ditmaal naar Het Kijkhuis  in Leiden, naast Museum Boerhave. Een leuk klein theater met vriendelijke ontvangst door even vriendelijk personeel. 

Ik kwam voor de film 'Le Pot au Feu' van de Frans-vietnamese regisseur Tran Anh Hung. De film speelt zich af in 1885 en verhaalt over de romance tussen Eugénie (Juliette Binoche) en de - ongetwijfeld rijke - kasteelheer Dodin Bouffant (Benoît Magimel), een ware gastronoom voor wie ze al 20 jaar werkt.

De film (Gouden Palm winnaar) duurt ruim twee- en een half uur. Het is zowel een ode aan de Franse keuken als een liefdesdrama. In het eerste half uur van de film zie je Eugénie met grote toewijding en gedrevenheid bezig in een keuken waarin, naast de keuken zelf, alle dingen megagroot zijn: de tafel, het gasfornuis, de pannen. Maar ook de ingrediënten! Hele kippen, kwartels,  kalfsrug uit de oven, een enorme brasem, groene kool en andere struikgroenten verdwijnen in pannen en worden overgoten met drank en geklaarde boter, alvorens in ovens te worden geplaatst, waarna de volgende taak wacht. Er wordt weinig gesproken, alleen het hoognodige wordt gezegd, en soms wordt even geproefd van een saus of die goed op smaak is.

Dodin is al langere tijd verliefd op zijn kokkin. Hij vraagt haar met hem te trouwen, maar Eugénie geeft haar onafhankelijkheid niet zomaar prijs. Pas nadat Dodin haar op een dag een schitterend koningsmaal  heeft voorgeschoteld stemt zij ontroerd toe in een huwelijk. Of het daar werkelijk van komt? Geen spoilers....

vrijdag 15 december 2023

Bredius in 2 voor 12

Eigenlijk is dit een bericht dat ik op facebook heb geplaatst maar vanwege het nostalgisch-persoonlijke karakter hoort het ook wel op mijn weblog te staan vind ik.

Deze avond weer naar 2voor 12 gekeken. Een van de vragen had betrekking op de kunstverzamelaar Abraham Bredius, die in Den Haag een eigen museum had. Met daarbij een illustratie van dat huis.


Nu wil het geval dat ik in datzelfde huis ben opgegroeid. Ik heb daar van mijn derde tot twaalfde jaar gewoond. Daarover heb ik al eerder op mijn weblog 'De Cultuurbarbaar' gememoreerd. Met foto's van Museum Bredius op de oude locatie aan de Prinsegracht.
En ook nog wat persoonlijke herinneringen aan die tijd...

zaterdag 25 november 2023

On-line gallery

Vandaag een 'soort van' presentatieboekje gemaakt met schilderijtjes e.d.: Ik had wel behoefte aan een zeker overzicht. Voor het selecteren en samenstellen had ik nu de tijd vanwege het slechte weer (hoewel dat 's middags meeviel) en een zieke (griep?) thuis. En koken hoefde ik niet. We zouden ook een eter krijgen, maar dat moet worden uitgesteld. 

Bij deze dan het boekje dat ook online te bekijken is!