zondag 14 oktober 2018

Kopjesloop en vervlogen tijden: 20 kilomètres de Paris

De herfst is een periode waarin veel loopevenementen worden georganiseerd. Zo was er de Hoge Veluweloop en dit weekend wordt in Eindhoven zowel de hele als de halve marathon gelopen. Aan beide evenementen heb ik meermalen deelgenomen. Dit jaar zocht ik het iets dichterbij en koos een  kortere afstand.

Dat werd de Kopjesloop, op zondag. Eenmaal in Delft kwam ik Anton Schuurman tegen, bij de bushalte. Deze tachtiger loopt nog steeds veel loopjes af, vorig jaar deed hij ook mee aan de 6-uurs estafette die hij uitliep en 'ergens in het midden' uitkwam. Knap.
Samen reisden we met de bus op naar De Delftse Hout, waar het nog een kwartier lopen was naar clubhuis DES, waar kon worden ingeschreven.

Zelf liep ik weer vijf kilometer, en kwam uit op 26'50''. De lange duurloop komt maandag wel. Na de loop hadden we een korte nazit met koffie en chocolademelk (koude!). Pierre en ik konden mee terugrijden met mijn buurman Jan, die ook had gelopen, zij het 10 kilometer.

Maar goed, ik had het over de vele loopevenementen in het herfstseizoen. Op FB zag ik dat in ieder geval één Haag-genoot (Kees Koppens) vandaag de 20 kilometer van Parijs heeft gelopen. Aan die loop heb ik goede herinneringen en denk er over om volgend jaar (weer) mee te doen.


Een aantal  malen - uit mijn hoofd: 1981, 1983 en 1984 - heb ik in deze tijdaan deze loop deelgenomen. In een van mijn mappen kwam ik nog een verslag tegen van clubgenote Fenny van Osch over die ene keer, in 1981, dat wij met een groepje naar de lichtstad gingen om daar die twintig kilometers over Parijse grond weg te stampen. Een erg mooie manifestatie, met – toen al! – erg veel (zo’n 22.000!) deelnemers.


Bram Wassenaar werd daar overigens eerste Nederlander (en elfde in het algemeen klassement) in iets meer dan 1 uur! Ja, die man kon lopen…

Maar even terug naar het verslag van Fenny van Osch, een leuk verhaal dat ik jullie niet wil onthouden, ook al is het 37 jaar geleden. En uiteraard weer met de bijpassende illustraties. Dus weer iets uit ‘de ouden doosch’.

Ik weet niet of ook dit keer Haag-leden hebben meegedaan aan de 10 EM Parijs-Versailles. Hoe dan ook lijkt het mij leuk om daar een keer aan mee te doen. Of weer eens de 20 km van Parijs.

Die 1 uur 21 minuten van toen loop ik allang niet meer, laat staan die 1 uur 19 minuten vier jaar later, maar het gaat vooral om het hele uitje. Maar ja, dat moet dan wel georganiseerd worden.

zaterdag 13 oktober 2018

Mooi Weer Lopers

De hele week was het heerlijk weer om te lopen en dat hebben we naar hartelust gedaan. Maandag dus die 90 minuten 'solo', dinsdag veel gewandeld en woensdag ook hardlopen, zij het niet met de groep: omdat we woensdag eters hadden heb ik overdag, direct na het krachthonk, een uur voor mezelf gelopen, deels over het sportpark Laan van Poot, deels door de duinen. Was niet verkeerd, zo lopen in de herfstzon die niettemin nog met voldoende kracht scheen. Ook nog een beetje het schema gevolgd met vijf keer zes minuten in een wat sneller tempo.

En vrijdagochtend natuurlijk weer de 'club van 200' (zo heet de informele trainingsgroep van Maarten niet, maar het bekt wel lekker) met tien maal tweehonder metertjes op de baan. Een grote groep ditmaal en ook weer met een aantal mensen die er vorige week niet bij waren, dus wederom een groepsfoto. Met dank aan Pierre!


Ook nu weer van de bekende twee walletjes gegeten, namelijk deels (7 x) meegedaan - het gaat steeds beter, ditmaal tussen de 47 en 51 seconden per keer -  en deels (na het lopen) krachttraining met onder anderen Wim Hartman, Pierre Tissot en Chris Oude Maatman.

Ook Ton Gerritsen was er, hij had een t-shirt aan met daarop de tekening/cartoon die ik enige tijd geleden van hem heb gemaakt.


Overigens moeten we volgende week een mouw aan die krachttraining zien te passen, want dan vinden er renovatiewerkzaamheden in 'het honk' plaats.


Voor het overige stond deze vrijdag in het teken van de verjaardag van mijn kleindochter Chloë, zij is nu vier jaar geworden. Na de verjaardagsvisite met overige familie zijn we naar Boerderij Geertje in Zoeterwoude gegaan. Een tijdje terug waren we daar ook, het is een van de leukste locaties in de regio. Niet alleen voor kinderen, ook voor volwassenen. Je kun er roeien, 'nostalgisch' winkelen in de boerderijwinkel en eventueel iets gebruiken in het restaurant.


Na terugkomst spontaan met een deel van het gezelschap in Madestein gegeten. Mooie locatie en dito restaurant en het eten was ook goed. Al met al was het een - letterlijk en figuurlijk - veelbewogen dag!

maandag 8 oktober 2018

Opgekrabbeld...


Het is te kinderachtig voor woorden, ik weet het. Toch kan ik niet nalaten te vermelden dat ik gisteren bij AV'40 eerste in mijn categorie (van 10 leeftijdgenoten) werd. Dat bleek uit de uitslagen. Nu was het wel een gewone prestatieloop en er was ook geen categorie-indeling, maar goed dat maak ik dan maar even voor mijzelf.

Leeftijd en hardlopen. Uit bovenstaande cartoon die ik minstens 48 jaar geleden maakte, blijkt dat ik daar ook toen al mee bezig was. Ik werkte toen bij Succes-Nederlandse boekenclub op een afdeling die onder andere verantwoordelijk was voor (onder meer) de produktie van de catalogus en de befaamde Succes-agenda. Leuke tijd gehad daar. Op de cartoon tekende ik mijn directe collega's en mijzelf zoals ik mij toen (in 1973) voorstelde hoe wij er twintig jaar later uit zouden zien.

Meteen even gekeken of ik meer 'cartoon-selfies' heb ingescand waarop 'uw cultuurbarbaar' bezig is met de schone loopsport die ik ook nu nog mag beoefenen. En verdomd. Het zijn allemaal van die tekeningetjes die 'zo maar' en heel snel zijn opgezet, de schoonheidsprijs zullen ze nooit winnen maar wel grappig.

Met oud-collega Henk Recourt


Kerkpolderloper....

Met Arie Develing in de kleedkamer na een Kerkpolderloop

Iets actueler: Fred, Pierre en Arne


zondag 7 oktober 2018

Zoete lieve Gerritje, Woestijnblues en Delftse Hout


Een gevarieerd weekendje, daar kun je wel van spreken. Zaterdag was de maandelijkse wandeling door een van Neerlands dreven, ditmaal die van 's Hertogenbosch. Van Den Bosch naar Vught, om precies te zijn. Schitterende wandeling!

Om een indruk te geven, dit zijn de foto's!

Zoals altijd bracht de NS ons - Walter en mij - vanaf Den Haag CS naar Urecht CS, en daar overstappen op de Intercity naar Venlo. Wij stapten uit , naar de plaats waar Zoete Lieve Gerritje volgens het oud-hollandse liedje naar toe placht te gaan. Wij dus ook. Daar wachtten de andere wandelvrienden ons onderaan 'de roltrap' op.


Wij liepen naar het centrum. Uiteraard kom je dan eerst langs de befaamde Bossche Bollen bakker Jan de Groot, maar daar was de rij te lang en binnen bleek het ook te druk om koffie te drinken.


Dus liepen we door de mooie straatjes naar het centrum waar we uiteindelijk op het plein nabij de Sint-Janskathedraal een terras vonden waar zowel de cappucino als de bossche bol (ongetwijfeld van eerdergenoemde Jan de G.) - zeer genietbaar waren. Ik was trouwens de enige van het stel die een bossche bol bestelde (aan het eind van de middag heb ik er nog twee bij JdG gehaald voor het thuisfront).


Wij hebben daarna ook de befaamde kathedraal van binnen bekeken. Dat was juist op het moment waarop een koor aan het repeteren was.


Daarna ging de wandeling verder door het mooie oude centrum tot aan de oude stadsmuur met zicht op het rivierenland van de Dieze en naderhand de Dommel.


De weg naar Vught leidde onder meer over het terrein van een kazerne, waarvan juist op de dag dat wij er waren het 100-jarig bestaan werd gevierd. We zagen oud-militairen in uniformen uit het begin van de twintigste eeuw, oude voertuigen en foto's uit den ouden doosch. In een bijgebouwtje  kon je koffie, thee en andere consumpties verkrijgen, we gingen daar buiten zitten om iets te eten.



Het laatste deel van de wandeling leidde langs een kanaal naar Kamp Vught, het concentratiekamp uit de tweede wereldoorlog met een beladen geschiedenis. We zijn niet op het terrein zelf geweest maar wel er langs gelopen, langs de omrastering.

Daarna haakte ik af, omdat ik op tijd terug in Den Haag moest zijn voor een concert in het Zuiderstrandtheater.

Desert Blues

Enige tijd geleden vroeg Barend van Engelenburg via de groepsmail wie belangstelling had om met hem mee te gaan naar een concert van het Nederlands Blazersensemble. In eerste instantie had ik niet gereageerd, maar korte tijd later kwam een herhaald verzoek en ik besloot er op in te gaan.


Dat concert was dus gisteren, op zaterdag 6 oktober. Het werd een kleurrijk en sfeervol concert waarbij het NBE West-Afrikaanse stukken speelde met de blazers-percussionisten van de Gangbé Brass Band. Het was het resultaat van een leerzame, rammelende funky reis van het NBE naar en door Afrika, en met name door Benin. Het werd, zoals ook in het programmaboekje stond vermeld, 'een reis langs doorzakkende podia, dansende kinderen, in kleurrijke kleding, busjes rood van het zand. Een reis met oeroude ritmes en moderne energie, door een land dat bezeten is van muziek'.

Hoewel Afrikaanse muziek niet direct mijn favoriete genre is (zit ook een zweem van 'politieke correctheid' omheen vind ik), vond ik het concert van gisteren top, vooral door het aanstekelijke enthousiasme en de professionaliteit van alle musici in combinatie met een op een reusachtig scherm geprojecteerde film van een Afrikaans dorp (Benin). Het is een anderhalf durend shot van één locatie, een soort palmstrand met her en der baobabs en palmbomen, waar je de dorpelingen ziet ontspannen, een wandelingetje maken, dansen, met elkaar praten enzovoorts. Shots uit het dagelijks leven van een relaxede samenleving, die zich laten leiden door het ritme van de natuur.

In de film zie je ook zo nu en dan artiesten optreden (zingen en dansen) waarvan een aantal (voornoemde brassband) met het NBE zijn meegegaan voor een tournee. Grappig is dat je op een gegeven moment deze band zowel op film als op het podium gelijktijdig ziet spelen.


Na afloop werd er in opperbeste sfeer van zowel musici als publiek nog wat na-gemusiceerd in de Havenfoyer boven in het Zuiderstrandtheater. Onder het genot van een knabbeltje en een drankje. Op het laatst kon het publiek zelfs meezingen.

Delftse Houtloop

En toen was het weer zondagochtend. Na het ontbijt ging de reis - via lijn 12 en lijn 1 - naar AV '40 in Delft, waar de maandelijkse Houtloop plaatsgreep.

Wij (reisgenoot Jan G. en ik) waren er vroeg, anderhalf uur voor de start. Maar dat was niet zo erg, we konden rustig koffie drinken en buiten kijken naar jonge AV '40 atleten die op de baan bezig waren met sprinten en dergelijke. Mogelijk in het kader van de clubkampioenschappen.


Om elf uur gingen de lopers van de 7 en de 14 kilometer van start. Hoewel ik van tevoren bedacht dat het goed zou zijn om aan de 14 kilometer deel te nemen (om duurvermogen te kweken), besloot ik bij de inschrijftafel toch voor de 7 km te gaan. Mooi zat voor de zondagochtend. Het was trouwens prachtig weer, veel zon, niet te warm, ideaal loopweer kortom.

Toch ging ik rustig van start, en dat ging wel goed want zeker in het begin passeerde ik menige medeloper. Wel ging de laatste kilometer de veter van mijn linkerschoen 'total loss' en die moest ik dus vastmaken, en ook speelden mijn darmen opn (heb ik helaas vaak last van bij langdurige loopinspanning), maar was toch in staat om in een alleszins redelijke tijd (38'40'') over de finish te komen. Kortom: dik tevreden!

vrijdag 5 oktober 2018

The Beauties and The Beasts


Het was mij het ochtendje wel weer. Maarten heeft voor de mensen van zijn (informele, dus niet officiële) trainingsgroep t-shirts laten maken die we vanmorgen meteen aantrokken, nog vóór de training was begonnen! Pierre Tissot heeft de foto gemaakt.

De training zelf was weer puik: het ging als een zonnetje, terwijl het zonnetje zelf ook flink zijn best deed. Bovendien was het nagenoeg windstil.

In hersteltempo naar het volgende 200je...
De afgelopen week ging het lopen als een natte krant. Stroef en gevoelige knieën. Gisteren (donderdag) heb ik wel nog een uurtje 'voor mezelf' gelopen maar het duurde zeker een half uur voor ik een beetje op gang kwam. Ik ging naar de club waar ik vooral op het grasveld een paar rondjes liep, overigens zonder versnellingen. Alleen de laatste 250 meter naar mijn huis gingen voluit.

Maar goed, vanmorgen ging het een stuk beter, evenals Jan Groeneveld en Pierre Tissot liep ik vijf van de tien tweehonderdjes mee, zo rond de 50/51 seconden, en twee keer ging het weer wat sneller dan de vorige keer, 47/48 seconden. De langzaamste (vijfde) liep ik in 52 seconden. De voorhoede werd echter gevormd door de dames die rond de veertig seconden kunnen lopen en dat ook liepen. Enkelen zoals Merel, Ilse en Febe doken daar nog onder.

Het is een leuk groepje geworden zo. Pierre en ik doken het krachthonk in, waar Arie en Menno al bezig waren (ging zelf tot 10 x 80 kg. bankdrukken (slecht uitgevoerd maar toch, dreig nog sterk te worden op mijn oude dag) terwijl de anderen, na het hele programma (10 x 200m) afgewerkt te hebben, nog uitgebreid grondoefeningen gingen doen in 'de kindercrèche' zoals de serre-achtige ruimte van het clubhuis genoemd wordt (en zo ook bedoeld is/was).

De rest van de dag eigenlijk niet veel gedaan: boodschappen, straks koken, maar wel een uurtje in de tuin gezeten. De zon was nog warm!

donderdag 4 oktober 2018

Haags Ontzet na Leidens Ontzet.

Vooral die schaatser gaat hard man!
Eerst een trainingsupdate. Nou, daar ben ik snel mee klaar. Alleen dinsdag heb ik een stukje gelopen (een uurtje) maar woensdag (coopertest of training) had ik domweg geen zin. Voelde mij ook niet topfit. Dus niet gelopen! Vandaag (donderdag) trek ik wel weer de loopschoenen aan.

Wel lekker bezig geweest in het krachthonk, waar ik voor de eerste keer 10x 80 kilo heb 'gedrukt' - zij het in 'slechte uitvoering' - en zelfs twee keer 90 kilo.


And now something completely different!


In mijn middelbare schooltijd heb ik een toneelstukje geschreven - mijn eerste en laatste - dat naderhand in de aula van de school werd opgevoerd. Het verhaal ging over een familie ten tijde van Leidens Ontzet. In dat bezoek kreeg het verontruste gezin bezoek van de spaanse bezetter, legeraanvoerder Requesens in hoogst eigen persoon.

We hadden amper gerepeteerd, en op het allerlaatste moment moesten we kledingstukken en attributen regelen om ons te verkleden. Het werd een van de meest hilarische voorstellingen uit mijn herinneringen. De voorstelling mislukte falikant en verzandde in één grote schater- en slappe lach happening. Dat kwam vooral omdat de 'acteurs' pas op het podium met elkaar geconfronteerd werden in vermommingen die ieder voor zich had geregeld: een vergiet als helm, een aanplaksnor, een deken of perzisch tapijtje als mantel, rare brillen enzovoorts. Maar goed, het stuk duurde niet zo lang dus we hebben het toch zo goed en kwaad als dat ging tot een eind gebracht.

Na die tijd had ik altijd 'zoiets van': moet toch eens een keertje naar Leiden om iets van de viering van Leidens Ontzet mee te maken. Sinds jaar en dag wordt dat gevierd met hutspot en haring en wittebrood. Maar het is er nooit van gekomen.


Tot vandaag. Leek mij leuk om er wat foto's te maken. Wat direct opviel bij het verlaten van het station was dat Leiden grotendeels tot een grote kermis was omgetoverd, met kleurrijke kramen, veel 'ouderwetsch' snoepgoed en uiteraard haring en hutspot . Ook waren er her en der activiteiten, waarvan de optocht misschien wel de grootste publiekstrekker was. Het wachten duurde lang maar uiteindelijk heb ik wel wat plaatjes van een deel van de optocht kunnen maken. Hierbij wat foto's!


Over optocht en vermommingen gesproken: het bericht dat Sint Nicolaas bij de officiële (landelijke) intocht niet langer vergezeld zal worden door zwarte pieten maar uitsluitend roetveegpieten, heeft mij ontzet. Ik ben geen rechtse tokkie, integendeel, maar Haags Ontzet was ik wel....

Dit temeer omdat ik vele jaren achtereen en bij diverse gelegenheden als Sinterklaas heb opgetreden. Sommigen zouden zeggen 'hulpsinterklaas' maar jullie begrijpen uiteraard dat dit onzin is. Er is maar één de echte en mijn zwarte pieten zijn, hoewel - met een uitgestoken middelvinger van de NTR naar 'het stomme volk dat heropvoeding behoeft' - uitgerangeerd, ook de echte.... De intolerantie van de tolerantie regeert alom!