donderdag 21 september 2017

Personal trainer!


Een aantal toestellen in het krachthonk wordt vervangen. Zo bleek gisterochtend dat er een nieuwe bankdrukbank stond. Wel even wennen, maar voordeel is wel dat er aan weerskanten extra steunen zijn aangebracht zodat ongelukken - zoals een halter die je niet meer kunt 'houden' en op je borst terecht dreigt te komen - grotendeels worden voorkomen.

Wat wij echter nog niet hadden was een coach respectievelijk personal trainer voor het krachthonk.
En dat terwijl zich genoeg sterke kandidaten hadden aangemeld die belangstelling hadden. Maar na een strenge selectie bleek één toch de 'allerzwaarste', zowel fysiek als geestelijk. Met trots stellen wij u voor aan Jambo!

Wij wensen hem veel succes bij de begeleiding ons clubje senioren, al valt ernstig te betwijfelen of wij ooit zijn robuuste musculatuur zullen verkrijgen.


Er is woensdagavond ook getraind, een duurloop van 75 minuten. Iets later dan normaal vertrokken we, dat had te maken met de huldiging van ons dames-senioren team, dat promotie heeft gemaakt. Volgend jaar mag het team deelnemen aan het NK Atletiek. Na inleidende woorden van PR-man Louis Hueber en een toespraak van onze nieuwe voorzitter, Jaap Turkesteen, werden de dames in de bloemetjes gezet. Helaas was er ook treurig nieuws te melden omdat de afgelopen week twee clubleden zijn overleden. Onder wie Arthur Mulder, die met zijn vrouw sinds jaar en dag met veel inzet en toewijding jonge atleten heeft begeleid.

'Op papier' was sprake van een normale training, want duurloop 75 minuten, in dl. 1 tempo. Echter kregen wij het, onder leiding van een fietsende Arie, niet cadeau. Het werd een weliswaar fijne maar toch zware training. Dat had vooral te maken met het constant sterk glooiende parcours. Niettemin ging het goed. We liepen grotendeels door de duinen, over het duinpad dat parallel aan de kust naar Duindorp leidt. Daar mochten we 'in eigen (sneller) tempo' over het havenhoofd tot aan het kleine vuurtorentje aan het eind en in een rustiger tempo terug het havenhoofd af en vervolgens wederom via de duinen terug.


Al met al was het weer een heerlijke training, ook al ging het bij vlagen wel iets sneller dan dl. 1 tempo. Maar dat merk je niet zo omdat het goed en aanvoelt en je niet geforceerd hoeft te lopen. Met de conditie van onze groep is niet veel mis, dat mag wel geconstateerd worden.

dinsdag 19 september 2017

Apenrots-gedoe tijdens Prinsjesdag


Ik zat vannacht in de trein, maar begreep dat ik door overstappen op het vliegtuig sneller thuis zou zijn. Weer iets nieuws, binnenlandse lijnvluchten. Moest het maar eens uitproberen. Op een of ander station - waar dat was, geen idee, zal Schiphol geweest zijn - stapte ik inderdaad uit en over op een vliegtuig. Ik zat daar vrij comfortabel en wachtte af. Maar na een paar minuten sloeg toch de twijfel toe. Was het wel zo slim wat ik deed?

Begon 'm een beetje te knijpen en besloot uit te stappen. Ik stond op maar net op dat moment ging de deur dicht en verzocht de oudere vriendelijke stewardess de passagiers: 'fasten your seatbelts'. Het vliegtuig taxiede over de startbaan en steeg kort daarna op. Nou ja, God zegene de greep. Maar na drie minuten had het vliegtuig toch een redelijke hoogte bereikt terwijl het eigenlijk had moeten landen, het eerstvolgende vliegveld zou bij Hilversum moeten zijn. En van daaruit naar Den Haag.

Dus vroeg ik aan een keurige grijzende heer naast mij of hij wist waar de eerstvolgende stop was. Ja hoor, dat kon hij wel zeggen, dat was in Israël. "Nee hè, dat meent u niet!" reageerde ik ontzet. Zat ik in het verkeerde vliegtuig. Ik had nu ècht een groot probleem, temeer omdat ik geen paspoort of ID-kaart bij me had en ook geen vliegticket omdat ik dacht dat dit niet nodig was. Sterker nog, ik had vrijwel niets bij me.

Ik trok de aandacht van de oudere stewardess en zette uiteen wat het probleem was. Het was een vriendelijke vrouw met voldoende empathie om begrip te tonen voor mijn situatie. Maar helaas, ik kon niet veel anders dan berusten en meevliegen naar Israël.

Ik moest  maar het thuisfront bellen om dit onwaarschijnlijke verhaal op te dissen en er dan maar meteen bij te vertellen dat ik er een paar dagen aan vast zou plakken om te 'sightsee-en'. Van de nood een deugd maken 'zeg maar'.

Maar toen kwam de vriendelijk-zorgzame stewardess naar mij toe met de mededeling dat ergens een tussenstop mogelijk was. Wat en waar het was ben ik nooit te weten gekomen want toen werd ik wakker....

Ik was blij dat ik in mijn eigen bed lag en allang thuis was. Het was 'maar' een droom.

Apenheul

Wonderlijk was dat ik om acht uur wakker werd, aanmerkelijk later dan normaal. Prinsjesdag! Normaliter ga ik - als rechtgeaarde Hagenese Hagenaar - altijd naar de stad om iets van de sfeer te proeven: de kanonniers op het Malieveld, de rijtoer met optocht van de Koning en zijn gevolg, de troonrede die in diverse grotere café's live wordt uitgezonden.

Maar vandaag werd het iets totaal anders: we gingen op voorstel van mijn dochter naar De Apenheul in Apeldoorn. Op familiebezoek dus, zo luidt het welbekende inkoppertje.

Pittig stukje rijden met de auto (anderhalf uur heen, twee uur (want spitsuur) terug). Maar wat een mooi en leuk dierenpark is De Apenheul zeg. Ik was er eerder, weet niet eens meer hoeveel jaar geleden. Wat ik mij vooral herinner was het brutale gedrag van de apen, ze klommen gewoon tegen je op en probeerden - al te vaak met succes - allerlei etenswaren te jatten. Daartoe maakten ze zelfs tassen open.


Inmiddels deelt het park vooraf 'aapvrije' tassen uit waar je jouw eigen tas, etens- en drinkwaren e.d. kunt stoppen. We hebben de meest uiteenlopende apensoorten gezien en de lunch in het Apenheul-restaurant genuttigd.

"Ik ben helemaal niet eng. U bent eng!"




De foto's zeggen genoeg lijkt mij zo. "Het was een mooie dag" zei Chloë toen we afscheid namen en zo was het maar net!


maandag 18 september 2017

Wat leeft en groeit en ons altijd weer boeit



Correctie! Gisteren had ik het over een heksenkring die bij de Wijndaelerweg zou staan. Foutje! Vandaag weer gekeken, de paddenstoelen zijn zo mogelijk nog groter geworden, echter is de heksenkring door overijverig maaiwerk nu een heksen-halve-kring geworden. Maar het staat ter bezichtiging op de kruising van de Daal en Bergselaan en de Pioenlaan.

De meneer op de fiets sprak mij nog aan. "Mooi hè, die heksenkring. Wat is het leven toch mysterieus en boeiend, hoe alles ontstaat, groeit en bloeit. Maar de meeste mensen gaan er aan voorbij". Ik kon het moeilijk met hem oneens zijn.

Verderop, aan de oever van het water langs de Laan van Meerdervoort, zag ik tussen alle bekende en minder bekende watervogels de steeds vaker voorkomende krakeenden. Het vrouwtje lijkt veel op het vrouwtje van de wilde eend terwijl het mannetje overwegend grijsgetint is. Alhoewel, vijftig tinten is wat overdreven...

Paartje Krakeenden

"Krak" zei de eend
Vandaag is, ondanks het weer dat een behoorlijk pietepruimgehalte had, de benenwagen niet ongebruikt gebleven. Afgezien van de wandeling naar Loosduinen (boodschappen doen bij de Lidl), heb ik later in de middag nog wat gejogd en gewandeld. Echter besloot ik na een half uur naar huis te gaan om later in de avond met de groep mee te trainen.

Even de buienradar geraadpleegd, droog zouden we het met de training niet steeds houden. Maar komaan, die paar druppeltjes... Om half zes verliet ik huis en cv, toen was het nog redelijk droog. Maar bij de Bosjes van Pex begon het te druppelen, en bij de Sportlaan kwam het koude hemelwater met bakken naar beneden. Snel in een busabri geschuild, ondertussen zag ik de lucht waar nog meer dreigende wolkenpartijen naderden. Toen besloot ik 'on the spur of the moment' om op eigen houtje te gaan trainen.

Uiltje op bezoek
Van tevoren had ik even gekeken wat op het programma stond: een duurloopje met drie series van 3 x 600 meter in 10 km tempo. Van die 600 meter maakte ik drie minuten, tussenpauze 90 seconden oftewel anderhalve minuut. En circa 10 minuten tussen de series.

Heb het programma deels in de Bosjes van Pex, rond het Stokroosveld en over de Laan van Meerdervoort afgewerkt.

Ik moet zeggen dat het goed ging, wat ook te maken heeft met mijn volstrekt gedateerde, deels versleten maar oh zo lekkere saucony wedstrijdschoentjes. Die had ik aangetrokken. Ze zitten nog steeds lekker, ze hadden al weinig demping en nu helemaal niet meer zodat je het 'barefootrunning' gevoel krijgt. Ideaal voor korte, pittige snelheidstrainingen of  niet al te lange prestatie- en wedstrijdloopjes.




zondag 17 september 2017

Haagse varia in nazomerse sfeer


Van een georganiseerd loopje is het niet gekomen dit weekend. Dat is meestal op zondag, maar ditmaal ging ik mee naar een modeshow in Rotterdam, waar kleindochter Chloë 'debuteerde' op de catwalk. Ze vond het overduidelijk heel leuk!

Dus geen AV 40 deze keer, en evenmin een 5 of 10 kilometer, maar wel 'voor mijzelf' gelopen. Dat werd zo'n 65 minuten bruto in een normaal tempo, maar ook een paar versnellingen van ca. vier minuten. Niet erg boeiend maar ik had wel het gevoel lekker te hebben getraind. Het was trouwens heerlijk weer, veel zon. Wel wat anders dat de uiterst natte dag ervoor.

Van het huishoudelijke front: een deel van de appels die ik van Frank Inklaar kreeg heeft Chloë met onze hulp appelmoes gemaakt. De rest is verwerkt in een soort van boerenappeltaart. Daarvoor heb ik het molenmeel gebruikt dat we anderhalf jaar geleden bij De Molen in Nootdorp kochten. Dat meel moest ik zelf nog aanlengen met suiker en wat zout en vervolgens met boter gekneed tot een stevig deeg.

Verders... Het zal niemand zijn ontgaan dat het vooral zaterdag kwalitatief uiterst teleurstellend weer was. Echter naarmate de zon wat frequenter ging schijnen, werd de vlinderstruik in onze voortuin meer en meer bezocht door vlinders. In ieder geval meer dan 's zomers het geval was. Uiteraard enkele van onze kleurrijke vrienden op de plaat gezet.



Nog meer nazomerse beelden konden van deze veelkleurige bessenstruik worden gemaakt....


 ....en ook van de bijzondere heksenkring op een grasveldje op een kruispunt bij de Wijndaelerweg. 


Zaterdagavond was het BBQ-time bij Haag Atletiek! Vanaf 18:00 uur konden de leden die zich hiervoor hadden aangemeld, terecht. En hoewel het feest overwegend binnen, in het clubhuis, plaatsvond (het had de hele dag geregend en ook nu was het niet geheel en al droog), was het er niet minder gezellig om. Alles was lekker, en er is ook aan de vegetariërs gedacht. Er waren salades, pasta's, hamburgers, worsten, spareribs en garnalen op een stokje. En nu vergeet ik meer dan de helft!

Complimenten aan iedereen die bij de organisatie van dit jaarlijkse evenement betrokken was!






Bijzondere vermelding verdient Olga Maas, die een van 'onze' snelste dames is, maar ook zeer vaardig bleek als taartenbakster. Maar liefst zes grote taarten had ze gemaakt, allemaal anders en allemaal even lekker. De taarten werden als dessert geserveerd.

En tenslotte naar de vrijdagavond. We gingen toen naar Café Van Beek aan de Turfmarkt. Daar vierde René V. zijn 65ste verjaardag en wij waren door zijn dochter Anouk - die met haar man Eljon het café heeft gepacht - uitgenodigd hierbij aanwezig te zijn. Ook hier een gezellig samenzijn dat opgeluisterd werd door een tweekoppig jazz-combo, een ier en een engelsman die beiden aan het Koninklijk Conservatorium studeren.


vrijdag 15 september 2017

Dagje Dordrecht


Even een update van de afgelopen dagen. Twee keer getraind, één keer op dinsdag (drie kwartier met driemaal twee minuten sneller) en woensdag een keer (70 minuten met tweemaal 10 minuten duurloop 3 en vijf minuten herstel tussen de series).


Woensdagochtend hadden we na de gebruikelijke sessie in het krachthonk een reunie van - letterlijk en figuurlijk 'oud' - krachthonkers, waarbij een jarige Carel Knoester voor het gebak-bij-de-koffie had gezorgd.

En de rest van de week? Misschien is het een 'generatie-dingetje' maar ik kijk 's avonds toch af en toe TV.  En al worden de programma's van de NPO door menigeen als erg 'politiek correct' beschouwd - niet geheel ten onrechte overigens maar dat is ook hun wettelijke plicht, wordt weleens vergeten - zitten er soms 'verduiveld' aardige juweeltjes tussen. Gisteren weer genoten van het zowel leerzame als hilarische programma met de 'Van Rossums' die steden 'met een historie' bezoeken.

Maar helemaal top vond ik het programma 'Ilses Veranda', met Ilse de Lange en Barry Hay in Nashville, waarbij de zanger van de Golden Earring onder (veel) meer een van zijn grootste idolen ontmoet, Brenda Lee. Wie het niet gezien heeft, beslist (terug) kijken!

Dit moest ik even kwijt. We gaan naar de donderdag.

De reis ging toen naar Dordrecht om - op de valreep - de expositie Het Koninklijk Paradijs in Het Dordrechts Museum te bekijken. Daar is nog steeds een grote expositie van het werk van de 18de eeuwse kunstschilder Aert Schouman, met als thema: de verbeelding van de natuur. En dan vooral van vogels, véél vogels.


Ik was er met oud-collega en beeldend kunstenaar Corrie van der Weijden. Als het er van komt, maken we zo'n twee keer per jaar een 'cultureel uitstapje'. Doen we al zo'n veertig jaar. Na de koffie met pruimengebak liepen we via het restaurant het museum in.

Het was een prachtige expositie - nog maar een paar dagen (t/m 16 september, dus haast u niet te langzaam) - in een al even fraai museum. Eén ding werd mij duidelijk: deze mijnheer Schouman heeft een enorme collectie bij elkaar geschilderd. Aquarellen, gouaches, schilderijen enzovoorts. Vooral vogels, maar ook andere dieren. Veel kunstwerken dus maar, zoals iemand van de museumwinkel naderhand opmerkte, Schouman is in de tachtig jaren die zijn leven telde altijd vrijgezel gebleven: met zijn werk was hij 'een soort van' getrouwd.


Na dit prachtige museum achter ons te hebben gelaten, was er nog tijd over om een ander museum te bezoeken. Dat werd het Nationaal Onderwijsmuseum, vlak bij het station. Het museum is ondergebracht in het gerestaureerde gebouw De Holland, een ontwerp van architect Sybold van Ravesteyn.


Wij hadden het nog nooit bezocht en een bezoek kun je ervaren als een reis door zo'n tweehonderd jaar Nederlandse onderwijsgeschiedenis, met een grote verscheidenheid aan voorwerpen en objecten (390.000 stuks). En ook zijn er prachtige nostalgische foto- en filmbeelden.