donderdag 19 januari 2017

Op weg naar de Duindigt-cross


In een van de fotoboeken van Joop Nennie kwam ik nog wat aardig materiaal tegen van de Duindigt-cross editie 1981. Het leek mij leuk om dit te delen, ook omdat je - met name in de uitslagenlijst - namen tegenkomt van Haag-leden die nog steeds actief zijn op loopgebied. (N.B. Klik op de lijsten voor grotere weergave).

Dus even nostalgisch terugblikken, waarbij opvalt dat er erg hard gelopen werd destijds, ook door de 'mindere goden' zoals schrijver dezes. Zat wel twee seconden achter Joop Nennie, maar alla, ik vergeef hem ;-)....



Terug naar de realiteit van het heden. De training!

Het ging allemaal weer iets anders dan het trainingsschema aangaf gisteravond. De verwachting was dat het een baantraining zou worden, maar het werd een duurloop met zes tempo's van vijf minuten 'in 15km tempo'. Niet op de baan, maar via de duinen naar Kijkduin en daar een stuk verder, via het 'nieuwe fietspad' richting Terheijde/Hoek van Holland.

Reden van deze wijziging was dat de baantraining afgelopen maandag zou hebben plaatsgevonden, maar daar was ik niet bij. Wat niet wegneemt dat het een fijne training werd. Bij de tempo's liet ik me niet gek maken maar het ging goed, afgezien van een korte sanitaire stop onderweg. Uiteraard werd de loop vooraf gegaan door de gebruikelijke warming-up en lichte loopscholing en achteraf de cooling down. Al met al (oftewel: bruto) waren we exact anderhalf uur onderweg.

Na afloop ook nog even het krachthonk ingedoken omdat ik die trainingssessie die ochtend had gemist. Reden: onverwachte oppas-dienst. Mijn lieve kleindochtertje heeft opa meer dan genoeg bezig gehouden, daar niet van, maar veel kracht komt daar niet aan te pas. Moet wel bijgehouden worden, vandaar dat ik na de looptraining afwisselend met Ton en Harry op de bankdrukbank lag. Het was trouwens erg druk in het krachthonk, een grote groep jonge atleten, jongens en meiden (meisjes mag niet meer in de politiek-correcte media geloof ik) was druk in de weer.




dinsdag 17 januari 2017

Hubert de Givenchy - To Audrey with Love

Vandaag weer veel gewandeld, en andermaal naar het Gemeentemuseum Den Haag gegaan. De vorige keer ging ik vooral om de portretten van Alice Neel te bewonderen (hieronder twee daarvan).


Deze keer was ik vooral gefocusd op de grootse en stijlvol opgezette expositie ´To Audrey with Love´. Verspreid over enkele grote en minder grote zalen zien we tientallen mode-ontwerpen van de Franse modekoning Hubert de Givenchy. Vele daarvan zijn gedragen door zijn muze, Audrey Hephurn. Voor de jongeren onder ons: zij was een filmster uit de vorige eeuw die opviel door haar beschaving, elegantie en schoonheid. De bezoekers waren vooral wat oudere, nogal chique dames die Audrey ongetwijfeld in haar hoogtijdagen hebben meegemaakt, al was het maar op het witte doek.

De Givenchy behoorde, met tijdgenoten Christian Dior en Christobál Balenciaga, tot de grootste mode-ontwerpers van de 20ste eeuw. Hij is niets minder dan een levende legende in de geschiedenis van de haute couture. Dat Jacqueline Kennedy en Audry Hephurn, twee wereldberoemde, om niet te zeggen iconische vrouwen, tot zijn clièntele behoorden zal zeker tot zijn faam hebben bijgedragen.


Het retrospectief van De Givenchys oeuvre is in nauwe samenwerking met de grote meester tot stand gekomen, het is tevens een eerbetoon aan Audrey Hephurn geworden.

En hoewel ik geen modevolger ben, moet ik bekennen dat ik zeer onder de indruk was van de ontwerpen. Veelal - schijnbaar - eenvoudig van snit, maar van een volmaakte stijl. Prachtig.

Het tentoongestelde werk van De Givenchy omvat een tijdspanne van vijftig jaar, van de opening van Maison de Givenchy in 1952 tot zijn terugtreden bij het modehuis in 1995. Sommige creaties zijn nooit eerder voor het publiek tentoongesteld.

Als actrice droeg Hephurn de creaties van De Givenchy in haar meest bekende films, zoals 'How to steal a Million' en 'Breakfast at Tiffany's'.


Behalve de ontwerpen zelf, worden ook ontwerpschetsen, tekeningen, foto's en filmbeelden getoond. Zo krijgen de bezoekers niet alleen een goed beeld van De Givenchy's prachtige ontwerpen, maar ook van de bijzondere vriendschap tussen De Givenchy en Hephurn.


Wat ook benadrukt wordt - er is zelfs een zaal aan gewijd - is de rol die de filmster speelde bij UNICEF. Vanaf 1988 was zij ambassadeur van deze organisatie die er, zoals bekend, zowel destijds als vandaag de dag voor zorgt dat kinderen in de hele wereld een goede jeugd hebben.

Ze reisde de hele wereld over in een eenvoudig vliegtuigje om arme landen te bezoeken en zo de aandacht te vestigen op het belang van onderwijs en gezondheidszorg. Het leed en de ellende waarop zij tijdens haar reizen stuitte hebben haar zeer aangegrepen en zou, aldus Givenchy, in negatieve zin haar gezondheid hebben beìnvloed. Hephurn overleed in 1993 aan de gevolgen van een zeldzame vorm van kanker.

Ook nog - zij het vluchtiger - de zalen bezocht waar een beeldententoonstelling was. Met grote namen.

Thomas Moore
Na het museumbezoek naar het Filmhuis gegaan, maar heb daar alleen maar koffie gedrinken en een krant doorgebladerd. Na thuiskomst wat boodschappen gedaan en daarna een wandeling naar de duinen. Zowaar was het rossige gezelschap weer aanwezig...



Omzwervingen door het Haagse

Maandagochtend eerst naar de stad, met de tram (dat weer wel) om een offerte op te vragen bij Café van Beek, dit in verband met het organiseren van een borrel.

Staat er voor de bibliotheek een man naar mij te zwaaien. Hij had een klein hondje bij zich. Aanvankelijk herkende ik hem niet totdat hij zijn muts afzette: het was René, een goede vriend. Is alweer een tijd geleden dat we elkaar zagen, dus stelde ik voor om samen bij Van Beek een bakkie leut te drinken. Geen probleem, temeer omdat de eigenaar van Van Beek zijn schoonzoon is.

Daarna liepen we via Het Noordeinde en de Scheveningse Weg samen richting Statenkwartier waar René woont. Ik haakte even daarvoor af omdat ik naar Het Gemeentemuseum wilde. Dat bleek echter gesloten op maandag. Dan maar naar huis.



Later die middag ging ik op pad voor een duurloop van ca. 70 minuten over straat en strand en door de duinen. Weinig wind, lekker zonnetje en met de kou viel het ook mee. Het strand lag momenteel bezaaid met grote mosselachtige schelpen waarvan sommige nog leven. De naam kon ik niet achterhalen, was ook niet in mijn schelpenboek te vinden. Naderhand reageerde een vriendin op Facebook dat het om Otterschelpen ging.

zondag 15 januari 2017

Déja Bu tijdens Pint Winterbierfestival


Bommen en granaten!! De welbekende verwensing van Kapitein Haddock is tevens de naam van een van de betere biertjes die tijdens het jaarlijkse Pint Winterbier Festival kon worden genuttigd. Of geproefd liever gezegd, want het gaat er niet om zoveel mogelijk alcoholica in te nemen. Hoewel dat wel het onvermijdelijke gevolg is van veel verschillende biertjes proeven. Keus genoeg, dit jaar was er een breed scala aan diverse bieren, minstens 117. Een enkele keer was er sprake van een 'Déja Bu' ervaring (met dank aan Frank voor de woordspeling).


Wat is een lekker biertje? Dat is sterk afhankelijk van persoonlijke smaak. Zelf houd ik er wel van als bier wat 'zoete tonen' bevat, bij voorkeur donker van kleur is en aan de zware kant. Denk bijvoorbeeld aan Kasteelbier, Leffe Bruin of Westmalle Dubbel. Anderen zweren echter bij witbier of stevig bier met 'een bittertje'. Ieder zijn meug. 


Om twee uur hadden we afgesproken in de stationshal van Den Haag CS. De opkomst was aanmerkelijk groter dan verwacht: maar liefst 11 (elf) mannen - geen enkele vrouw.

Eenmaal in Gouda, was het maar vijf minuten lopen naar het Welland College, waar Pint-Regio Zuid-Holland het 24e winterbierfestival had georganiseerd. Bij de ingang kreeg je voor twintig euro een pakket, bestaande uit een glas (bij inlevering achteraf kreeg je twee euro terug), een infoboekje en zes plastic munten, goed voor zes biertjes naar keuze.


Evenals voorgaande jaren, was het gezellig druk op de uitgestrekte benedenverdieping van het schoolgebouw. Dit ondanks het feit dat er minder stands waren dan vorig jaar, hetgeen de pret echter geenszins kon drukken. Er is immers geen mens die tientallen biertjes achter elkaar kan proeven.

Zelf heb ik acht biertjes geproefd, waarbij de Sancti Adelberti Pastorale er in positieve zin uit sprong: fris, lichtzoet, met een volle moutige caramelsmaak en een frisse toets van lindebloesem. Ook waren het Meesterstuk 2017 van Crooked Spider, de Russian Imp. B.A. Christmas Stout van Jopen en Verschrikkelijk Stout van Burg Bieren de moeite waard. Het minst was ik gecharmeerd van het eerste biertje dat ik dronk, de Ambeq van brouwerij De Arn. Gewoon niet lekker, met een dominante whiskeysmaak.


Op de terugweg, aan het eind van de middag, ging het overgrote deel van de groep eten bij Dayang, een indisch restaurant in de Wagenstraat. We bestelden een rijsttafel voor zeven personen. Een prima afsluiting van een gezellige middag.


zaterdag 14 januari 2017

Testloop en verjaardag Frits

Hedenmorgen werd er een testloop georganiseerd door onze vereniging Haag Atletiek. Deze loop was in het kader van de voorbereidingen op de City Pier City Loop, beter bekend als de CPC.

Vanaf medio december zijn er diverse groepen nieuwkomers die - ieder op zijn of haar niveau - trainen voor deze inmiddels legendarische loop. Tien kilometer of de halve marathon. En ieder jaar worden ze begeleid door (assistent)trainers die gerekruteerd worden uit onze gelederen. Zo'n testloop maakt deel uit van het trainingsprogramma.

Overigens waren het bepaald niet allemaal nieuwkomers die vanmorgen kwamen opdraven. Ook de 'vaste' leden, geroutineerde lopers en oude rotten - waaronder ik mezelf mag rekenen - deden mee.

Nu wilde het geval dat ik laat op de club arriveerde, de diverse trainingsgroepen waren al druk bezig met inlopen. Dat 'laat komen' had zijn redenen maar daar kan ik niet op ingaan, soms lopen dingen zo.

Maar eenmaal ter plekke, kreeg ik meteen twijfels. Zou ik meelopen of gewoon langs de kant toekijken, als supporter en als fotograaf? Hoe dan ook, kleedde ik mij om en ging nog even - veel te kort - een stukje inlopen.

Uiteindelijk besloot ik toch maar om mee te lopen. Twee of drie ronden, dat zou toch moeten lukken. Normaliter wel, maar het voelde al van tevoren niet goed. Direct na de start - aangegeven door een handbeweging van Carel Knoester - bevond ik mij in een klein groepje met Eveline van Leeuwen en Stephan Jutte. Maar proberen bij te blijven.


Dat ging goed tot het anderhalve kilometer punt, daarna ging Eveline steeds sneller. En niet lang daarna kreeg ik het moeilijk: ademnood, benen die gingen protesteren, kortom, het was een herhaling van afgelopen woensdag. Toen ik na vijf kilometer weer terugkeerde op de baan, besloot ik er mee te kappen. Het zou bij vijf kilometer blijven. Tijd (voor wat het waard is) 27'05''. Viel mij nog mee, maar een tweede ronde zat er niet in.

Later in de middag ging ik naar het verjaardagsfeestje van clubgenoot Frits Bos, dat hij in Bistro Berg en Dal (in de Bosjes van Pex) vierde met een select gezelschap vrienden van Haag Atletiek en HBS Craeyenhout.


Het was erg gezellig. Maar de weekendfeesten zijn nog niet afgelopen. Morgen (zondag) wordt in Gouda weer het jaarlijkse Pint Winterbierfestival georganiseerd. Voor de 'doorgeWINTERde' bierliefhebber. Niet dat ik mij daar toe reken, maar gezellig is het wel en het belooft weer een middag met de nodige smaaksensaties te worden.