Corsica in vogelvlucht

De ouderen onder ons kunnen het zich wel herinneren: de dia-avondjes. Je werd dan uitgenodigd - of nodigde zelf uit - voor een visite, waarbij vakantie-herinneringen van gastheer of gastvrouw in kleurrijke plaatjes op een wit scherm werden geprojecteerd. Dit voorzien van het nodige commentaar. 

Het algehele gevoelen na zo'n avond was: 'Mooi hoor, al die fraaie beelden, maar als je er zelf niet bij was heb je er toch minder of andere gevoelens bij als degene die de beelden vol trots laat zien, waardoor menigeen een gevoel van verveling amper kan onderdrukken.

Met die gedachte zet ik mij nu aan dit blogbericht, en probeer daarbij zoveel mogelijk om niet uit te wijden. Wat voor mij een probleem kan zijn. 

Dus wordt het een blogje in vogelvlucht, en voor meer foto's verwijs ik naar mijn album via de links.

Ja, over vogelvlucht gesproken: ik bijt hier het spits af met een bijzondere roofvogel die ik halverwege de vakantie bij Casamezze zag vliegen: de Rode Wouw. Ik zag er zelfs meer vliegen, naar schatting zo'n zeven, acht van die prachtige vogels die met grote cirkelachtige bewegingen over het bosachtige gebied zeilden, dan eens heel hoog, als een bijna-stip, dan weer een stuk lager. 

Op dezelfde locatie gingen de cicaden oorverdovend tekeer, maar daarover later. 

TOULON

Onze vakantie werd een treinvakantie volgens het schema Den Haag CS - Rotterdam CS - Paris Nord - Gare de Lyon - Toulon. In laatstgenoemde plaats overnachtten we in Hotel Amiraute. Wij bezochten onder  meer de plaatselijke zeer kleurrijke markt, het Musee dÁrt, twee terrasjes en restaurantjes. 

Foto's van Toulon.

De volgende avond vertrok de veerboot naar Ajaccio. We hadden daar een hut, meer een mini-hotelkamer alleen zonder televisie (zoals bij de boten van de Stenaline wel het geval is). In de loungeruimte van de boot stond wel een megagroot beeldscherm waarop ik iets meekreeg van het EK Atletiek.

In Ajaccio hebben wij de twee dagen dat wij er verbleven veel rondgewandeld, de haven, het strand en de nodige terrasjes bezocht, en niet te vergeten het geboortehuis van Napoleon, een toeristische trekker bij uitstek. Link naar meer Foto's van Ajaccio!

CORTE

Volgende plaats - alles ging met de regionale trein - was Corte. Dat was vanaf Ajaccio toch een vrij lange reis (Corsica is groter dan ik had vermoed) en we moesten halverwege overstappen op een andere trein. Echter zijn we het overstapstation voorbijgereden (werd niet omgeroepen) en dat was de enige mogelijkheid, en de volgende trein naar Corte ging zeven uur(!) later. 

Uiteindelijk kwamen we in de vroege avond aan in Corte. Daar was een transfer geregeld, maar dat was voor het eerdere aankomsttijdstip. Echter was het geen probleem, gebeld met het hotel (de Padoue) en de eigenares kwam ons ophalen met de auto. Aardige vrouw die zeer behulpzaam was en een heel persoonlijke benadering had. 

Foto's van Corte!

CALVI

Twee dagen later vervolgden we de reis naar Calvi. Bij aankomst moesten we vanaf het station een stukje naar links en vervolgens rechtsaf een lange steile helling op. Daar ben ik toch al niet goed in, en met koffer en zware rugzak was dat geklim best 'een dingetje' maar 'we' hebben het gered en Hotel Mariana kwam snel in zicht. 

Aanvankelijk hadden we de indruk van een 'zakelijk' aandoend hotel en dito omgeving, maar niets bleek minder waar. Het hotel en de kamer waren prima en naderhand, richting haven, kwamen we in een deel met tal van schilderachtige straatjes en steegjes, terwijl de haven een 'Saint Tropez' achtige indruk maakte met de vele boten en jachten. 

En het strand dat we de volgende dag bezochten was ook prima, met zeewater dat net  zo warm, ondiep en helder blauw was als Toon Hermans bezong in het lied 'Meditteranee'.

Ook nog de citadel bezocht, een hele klim maar het was de moeite waard.

Ook hier zeggen plaatjes meer dan 1000 woorden... Foto's van Calvi.

BASTIA

De laatste dag van ons verblijf op Corsica was Bastia, waar we - na wederom een lange rit met overstap - 's avonds, eveneens met snel voortjakkerende boemeltreinen, arriveerden. We sliepen die laatste nacht in Hotel des Voyageurs, een heel apart hotel waarvan het hele interieur was opgetrokken in 18de eeuwse stijl. Heel bijzonder, maar het was wel even wennen aan de wat ons betreft onlogische nummering van de kamers. 

Hierbij tenslotte de foto's van Bastia, en de terugreis de volgende avond met de veerboot naar Toulon en vervolgens de lange terugreis naar Nederland - inclusief de zeer complexe en chaotische overstap van het Gare du Lyon naar het Gare du Nord - is goed verlopen.