Lauwe bronst, toch veelbewogen

Laatste weken heb ik weer meer getraind, alhoewel lang niet zoveel als de jaren ervoor. Logisch natuurlijk, je bent ouder en dan heb je meer herstel nodig. Maar toch, ik krijg er geen genoeg van. En dat je  'langzamer' wordt, althans steeds 'slechtere' tijden loopt, het zij zo.. 

Zo heb ik de afgelopen weken met plezier meegedaan aan zowel de Vogelwijkloop als de 1 van de 4 bij Sparta, in beide gevallen vijf kilometer. In laatstgenoemde loop liep ik zelfs iets sneller, ook al gaat de tijd nergens over. 

Afgezien van met de electrische fiets dagelijks zo'n 12 - 20 km peddelen, wordt er ook gewandeld, meestal met als doel de supermarkt of een of ander groengebiedje in de buurt. In dat geval gaat de telefoon en soms de camera mee, je weet maar nooit wat je onderweg tegenkomt. Bosjes van Pex, Meer en Bosch, Clingendael, dat werk.

Zo ben ik de afgelopen weken ook twee keer naar de Hoge Veluwe gegaan, wie mij een beetje volgt weet dat ik dit jaarlijks doe. De weg daarheen gaat tegenwoordig gesmeerd met het OV: met de tram (Randstadrail3) naar Den Haag CS, daar neem je de IC naar Nijmegen, stapt uit in Eden-Wageningen - met dat mooie hernieuwde station - en even later met de bus naar de Hoge Veluwe. Daar stap je uit voor de ingang, koopt een kaartje bij de kassa en vervolgt de weg met een witte fiets. 

Dat ik bijna uitsluitend in september/oktober naar de Hoge Veluwe ga, heeft te maken met de hertenbronst, beter gezegd: de bronsttijd van de edelherten. Dat is over het algemeen een spectaculair gebeuren. Echter moet gezegd dat dit de afgelopen vier, vijf jaar nogal tegenvalt, althans op de Veluwe. Nu zegt de waarneming van één persoon niet zo veel, maar die wordt wel gedeeld door een aantal andere fervente bronstbezoekers die ik sprak.

Ook worden moeflons veel minder waargenomen dan pakweg tien jaar geleden. How come? Heeft het  te maken met de wolf? Hebben de herten zich over een breder gebied verspreid? Of is er sprake van een veel stringenter afschotbeleid? Afgaand op de foto's die deze(?) zomer zijn genomen zouden er nog vele tientallen grote herten moeten rondlopen. Ik heb ze niet gezien en ook niet gehoord! 

 

Langs de wildbaanweg, dat een paar jaar terug nog garant stond voor de nodige reuring met zeker twee roedels (zie ook bovenstaand filmpje dat ik in 2017 maakte), is er de afgelopen weken niets te zien. Toch is dit nog een drukbezochte plaats voor vasthoudende wildobservanten, getuige de vele auto's die nog aan de kant van de weg staan geparkeerd en de fotografen die blijven hopen.

Echter heeft menigeen al ontdekt dat er bij de wildobservatieposten Schuilkelder en Koeverbos meer te bespeuren valt. Dat had ik thuis al gezien, want elke avond neem ik een kijkje via de Wildcam Hoge Veluwe. Dan zien je via deze livestream edelherten (hinden, enkele jonge mannen en een plaatshert) en ook kun je een vos, wilde zwijnen en wat zich zoal aandient waarnemen. Wel zonder geluid, toch leuk.

Verder is er nog genoeg ander moois te zien op de Veluwe. De fraaie heide op de foto's hier zijn van twee weken terug, dat is nu minder geworden. Daarentegen kun je hier en daar bijzondere paddestoelen ontdekken. Deze plaats ik hierbij. Meer foto's heb ik in een album ondergebracht. 

Weekend met kunst uit de kunst

Het afgelopen weekend was het Open Monumentendag, het jaarlijkse evenement waarbij overal in den lande monumentale gebouwen vrij toegankelijk zijn voor het publiek. 

Zelf heb ik zaterdagmiddag Huis Dedel bezocht aan de Prinsegracht, een statig pand recht tegenover een soortgelijk gebouw, Huis Bredius, waar ik vanaf mijn derde tot twaalfde jaar heb gewoond. In die tijd was het nog een museum, later is de collectie overgebracht naar het huidige Museum Bredius aan de Lange Voorhout. Maar daar heb ik het al eerder in dit blog over gehad.

Hoe dan ook: Huis Dedel is niet alleen een prachtig pand, maar verrastte ook door de vele tientallen posters en affiches die de wanden van alle kamers prijkten. Ware kunstwerken, ik heb zelf wat foto's gemaakt dan krijg je een indruk, klik op deze link. 

 

Voor ons (Paul Versteegh en ik, naast 32 andere creatieve deelnemers) stond het weekend vooral in het teken van de kunstroute, Open Ateliers ReVaBo Regentesse Valkenboskwartier en Bomenbuurt. 

Zaterdagavond gingen wij, onder leiding van organisator Fré Beijerling, met een groepje al fietsend even 'voorkijken' bij een aantal kunstenaars die al zover klaar waren. Leuk om de diversiteit van al die creaties te zien.

Foto-impressie van het evenement hier!

En zondag was het zover. 's Ochtends regende het dat het goot en buienradar voorspelde dat dit nog een hele tijd zou voortduren. Dus had ik er een beetje zwaar hoofd in of het wat zou worden die dag. Ik kreeg het beeld voor ogen dat Paul en ik de dag in relatieve eenzaamheid zouden doorbrengen, dus nam ik ook een schetsboek mee van huis, dan zouden we een beetje kunnen tekenen om de tijd te doden. 

Het viel echter alleszins mee; vanaf het tijdstip van opening (11:00 uur) was er een gestage toeloop van mensen die, mede getriggerd door het 'welkomstbanier' buiten, een kijkje kwamen nemen. In totaal mochten wij zestig personen verwelkomen: artistiek geïnteresseerde buurtgenoten, een aantal clubgenoten, enkele vrienden, toevallige passanten en familieleden.

Na afloop hebben wij bij het centrale punt in de Weimarstraat nog wat nagepraat over hoe de dag door iedereen is ervaren. Degenen die al eerder aan deze route hadden deelgenomen hadden de indruk dat er iets minder bezoekers waren dan het vorige jaar, maar iedereen die ik sprak heeft deze dag als zeer positief en inspirerend ervaren. Voor herhaling vatbaar!

Nog meer vogelvlucht bij Laan van Poot

Mijn vorige blogbericht ging over Corsica in Vogelvlucht, vandaag blijven we in de vogelsfeer want gisteren (zaterdag 5 september dus) vond de Vogelwijkloop plaats.

Maar een korte terugblik op de week: weer een beetje aan het schilderen geslagen, een dagje opa-en omadag (de scholen zijn weer begonnen) en woensdagochtend voor het eerst dit seizoen weer naar 'toneelles' bij Het Koorenhuis. Daar waren een paar nieuwe gezichten bij. Het was leuk om de draad weer op te pakken, dit keer onder leiding van Quinten. 

's-Middags naar Scheveningen en daar iets gedronken met Jan P. en drie Paulen: Kruijssen, Van Oyen en ... Oh nee, Versteegh was er niet bij ditmaal. Wel Arne en Fred. Bij de biertjes hoort toch een kruidig snackje, dus bestelden wij iets te snacken... Ahum, zie boven... Gezellig hoor, en zeker lekker, maar het leek wel een hele maaltijd!

Maar even over het lopen: de afgelopen weken pleeg ik iets meer te (loop)trainen, waarvan zo hap-snap een vijf kilometer loopje (in Delft) deel uitmaakt. Soms loop ik mee met een groep op de club (waarvan afgelopen dinsdagavond de plannen voor de verbouwing van het clubhuis werden medegedeeld).

Zaterdag liep ik mee met de Vogelwijkloop, in zekere zin een thuiswedstrijd waarvan de organisatie in handen was van wijkvereniging Vogelwijk en onze club Haag Atletiek.

Er waren ruim vijfhonderd deelnemers, verdeeld over drie afstanden: 1 km voor de jeugd (met drie startmomenten: een voor de lopers die in 2019 en later zijn geboren, daarna een voor de in 2018 geborenen en een die in 2017 zijn geboren).

Zelf nog wat foto's gemaakt van de jeugdloop, zie hier!

Nadat de jongeren uitgerend waren - wat kunnen die kinderen razendhard lopen trouwens - waren de lopers voor de 3 km aan de beurt en tot slot, om kwart voor een, de 5 km loop.

Deze oude man heeft zijn best gedaan en 'lekker' gelopen. En ja, over de eindtijd spreken we maar niet maar goed, 'we' lopen nog! Het was hoe dan ook een erg gezellige loop, de weersomstandigheden waren optimaal en na afloop was het goed pannenkoeken eten in het - nog heel even 'oude' - clubhuis.