Lauwe bronst, toch veelbewogen

Laatste weken heb ik weer meer getraind, alhoewel lang niet zoveel als de jaren ervoor. Logisch natuurlijk, je bent ouder en dan heb je meer herstel nodig. Maar toch, ik krijg er geen genoeg van. En dat je  'langzamer' wordt, althans steeds 'slechtere' tijden loopt, het zij zo.. 

Zo heb ik de afgelopen weken met plezier meegedaan aan zowel de Vogelwijkloop als de 1 van de 4 bij Sparta, in beide gevallen vijf kilometer. In laatstgenoemde loop liep ik zelfs iets sneller, ook al gaat de tijd nergens over. 

Afgezien van met de electrische fiets dagelijks zo'n 12 - 20 km peddelen, wordt er ook gewandeld, meestal met als doel de supermarkt of een of ander groengebiedje in de buurt. In dat geval gaat de telefoon en soms de camera mee, je weet maar nooit wat je onderweg tegenkomt. Bosjes van Pex, Meer en Bosch, Clingendael, dat werk.

Zo ben ik de afgelopen weken ook twee keer naar de Hoge Veluwe gegaan, wie mij een beetje volgt weet dat ik dit jaarlijks doe. De weg daarheen gaat tegenwoordig gesmeerd met het OV: met de tram (Randstadrail3) naar Den Haag CS, daar neem je de IC naar Nijmegen, stapt uit in Eden-Wageningen - met dat mooie hernieuwde station - en even later met de bus naar de Hoge Veluwe. Daar stap je uit voor de ingang, koopt een kaartje bij de kassa en vervolgt de weg met een witte fiets. 

Dat ik bijna uitsluitend in september/oktober naar de Hoge Veluwe ga, heeft te maken met de hertenbronst, beter gezegd: de bronsttijd van de edelherten. Dat is over het algemeen een spectaculair gebeuren. Echter moet gezegd dat dit de afgelopen vier, vijf jaar nogal tegenvalt, althans op de Veluwe. Nu zegt de waarneming van één persoon niet zo veel, maar die wordt wel gedeeld door een aantal andere fervente bronstbezoekers die ik sprak.

Ook worden moeflons veel minder waargenomen dan pakweg tien jaar geleden. How come? Heeft het  te maken met de wolf? Hebben de herten zich over een breder gebied verspreid? Of is er sprake van een veel stringenter afschotbeleid? Afgaand op de foto's die deze(?) zomer zijn genomen zouden er nog vele tientallen grote herten moeten rondlopen. Ik heb ze niet gezien en ook niet gehoord! 

 

Langs de wildbaanweg, dat een paar jaar terug nog garant stond voor de nodige reuring met zeker twee roedels (zie ook bovenstaand filmpje dat ik in 2017 maakte), is er de afgelopen weken niets te zien. Toch is dit nog een drukbezochte plaats voor vasthoudende wildobservanten, getuige de vele auto's die nog aan de kant van de weg staan geparkeerd en de fotografen die blijven hopen.

Echter heeft menigeen al ontdekt dat er bij de wildobservatieposten Schuilkelder en Koeverbos meer te bespeuren valt. Dat had ik thuis al gezien, want elke avond neem ik een kijkje via de Wildcam Hoge Veluwe. Dan zien je via deze livestream edelherten (hinden, enkele jonge mannen en een plaatshert) en ook kun je een vos, wilde zwijnen en wat zich zoal aandient waarnemen. Wel zonder geluid, toch leuk.

Verder is er nog genoeg ander moois te zien op de Veluwe. De fraaie heide op de foto's hier zijn van twee weken terug, dat is nu minder geworden. Daarentegen kun je hier en daar bijzondere paddestoelen ontdekken. Deze plaats ik hierbij. Meer foto's heb ik in een album ondergebracht.