Pinksteren in Gieten

Het is weer een tijdje rustig geweest op dit blog, maar inmiddels is er genoeg gebeurd om te delen.

Tijdens de pinksterdagen konden we terugkijken op een paar zomerse dagen. Donderdag was het nog uitgesproken warm. Met Chloë bezochten wij 'Pluk', de kinderboerderij annex heemtuin (H.J. ten Bosch) waar we, na kalkoenen, kippen, geiten en andere dieren te hebben bekeken, neerstreken op het terras. Het was er druk en de koffie was prima. Daarna zijn we nog naar het strand bij Kijkduin gegaan.

Toen kwam pinksteren. Een paar maanden geleden - half maart - googelde ik op 'leuke loopjes'. Voor mij zijn dat meestal wat minder 'trendy' lopen - die, naarmate het inschrijfgeld hoger wordt, vreemd genoeg op een massalere deelnemersopkomst kunnen rekenen. Geef mij maar de wat kleinschaliger evenementen, zonder al te veel opsmuk en bij voorkeur in een mooie natuurlijke omgeving.

Zo schreef ik mij, naast twee trailruns deze zomer, in voor de Run van Gieten, onderdeel 10 kilometer. Toen bleek dat dit daags voor pinksteren was, besloten we er een weekendje Drenthe van te maken, met de woning van zwager en schoonzus als logeeradres.

En zo geschiedde dat wij afgelopen vrijdag naar het Noorden afreisden, waar het overigens net zo koud was als elders in het land.

De hele zaterdag stond in het teken van het hardloopevenement. Het was ook Nationale Molendag, dus gingen we 's ochtends eerst een bezoekje brengen aan de plaatselijke koren- en pelmolen 'Hazewind' uit 1833. Dat was meteen drie steile trappen op naar boven, waar je mooi uitzicht had op het dorp.

De 10 km ging pas om zes uur 's avonds van start, maar daarvóór waren diverse startmomenten waaronder een flink aantal jeugdlopen. en de vijftig kilometer (met 50 deelnemers) als koningsnummer.

Tegen de tijd dat de 50 km lopers en een kwartier later de 25 km lopers van start gingen, waren wij ter plekke. Eerst startnummer opgehaald in het gebouw van Tinten Welzijnsgroep aan De Brink. Dat is tegenover Hotel Braams, een begrip in Gieten, dat recentelijk helaas failliet is gegaan. Daar werden de lopers een hart onder de riem gestoken. Zelf heb ik langs de kant, ongeveer 200 meter na de start, nog korte filmpjes gemaakt van de start van de 50 en 25 km lopers incl. handbikers.

Weer later ging ik richting Viaduct, waar ik enkele foto's maakte van 50 km lopers die daar onderdoor liepen op weg naar De Brink om hun volgende ronde in te gaan. Snelste 50 km loper werd overigens Iwan Kamminga (op de foto hieronder in blauw trainingsjack), die er 3 uur en 8 minuten over deed, 16 km per uur! Ongelofelijk. De snelste dame op die afstand liep 4'35'', al even waanzinnig.

Toen weer terug naar huis waar we later die middag nog een groot aantal lopers langs huis zagen trekken, dat bleken de 5 km lopers te zijn.


Om half zes liep ik met mijn supportersschare (vrouw en schoonzus) terug naar het dorp, waar het nog een gezellige boel werd met een dweilorkest, er stond ook meer publiek. Ik sloot mij achter in de rij aan, 220 lopers deden mee aan de 10 kilometer.

Zo nu en dan een ijzig koude bui...

Na de start zat ik meteen 'lekker in de benen' en heb in een ontspannen tempo gelopen.

Het was een mooi parcours dat vanaf het centrum van Gieten richting Eext ging en door een uiterst landelijke omgeving terug naar De Brink liep. Er stond wel veel wind, zeker op de open vlakte en er waren wat klimmetjes bij viaducten. Zelf liep ik in een groepje dat hetzelfde tempo aanhield en waar ik tot op het laatst  bij in de buurt bleef.

Uiteindelijk bereikte ik de finish in 53'58''. Geen verrassende tijd omdat het wat sneller aanvoelde maar niettemin tevreden: mooie loop, mooi parcours, goed gevoel kortom! Diverse filmpjes van Omroep Drenthe staan op deze site.

's Avonds lekker ontspannen van het Songfestival genoten! Niet dat ik nou zo'n songfestival-fan ben, de beste muziek en songs worden toch daarbuiten gemaakt, maar het heeft altijd wel iets. Vooral de puntentelling na afloop! Oekraïne was ook een van mijn favorieten, Douwe Bob kwam iets lager uit dan ik had ingeschat en verder spraken de bijdragen van Bulgarije en - wat song betreft - Groot Brittannië mij wel aan.

De dagen na de loop zijn niet onbewogen gebleven, we hebben gefietst, twee pinkstermarkten (in Eext en Zuidlaren) bezocht en er is veel gewandeld. Zelf sta ik altijd heel vroeg op, zeker 's zomers. Om mij niet te vervelen en anderen niet wakker te maken ga ik dan maar lopen. Dat klinkt negatiever dan ik bedoel, want het is heerlijk wandelen in de uiterst groene omgeving van Gieten.

Meikever 'op hand gedragen'

Zeker de laatste dag, toen ik deels joggend, deels wandelend twee uur volmaakte, ben ik geen mens tegengekomen in het bos en de omgeving daarvan, bij Het Zwanewater enzovoorts. Wel een ree gezien die geschrokken wegvluchtte en veel vogels gehoord.


Op eerste pinksterdag hebben we met z'n allen 'gewokt' bij Wereldgeluk, een heel goed wokrestaurant in Groningen. Dat was erg smakelijk en uitgebreid, in twee uur tijd kun je alles en zoveel mogelijk eten en drinken als je maar wilt (en kunt). Vaak blijken de ogen groter dan de maag zodat 'La Grande Bouffe' achtige taferelen achterwege blijven. Wel erg lekker en gevarieerd.

Zomerse sfeer aan Laan van Poot

Het was druk gisteravond, tijdens de training. Zo raar is dat niet want het was prachtig weer, zó mooi zelfs dat het buitenterras tot laat in de avond bezet was. Daarvóór is er flink getraind onder leiding van Sandra. Er stond, afgezien van een wat uitvoeriger inloopsessie met loopscholing, een baantraining op het programma volgens het schema 200-400-800 meter in 5 km tempo (twee of drie series), met telkens 90 seconden herstel tussen de tempo's en drie minuten herstel tussen de series.

Ondanks dat we 'gematst' zijn door geen drie, maar twee series te lopen, was het pittig genoeg. De 'tweehonderdjes' gingen binnen een minuut, vierhonderd zo rond de 1'50-1'55 en de 800 even onder de vier minuten. Nu gebiedt de waarheid te zeggen dat ik deze tijden niet heb geklokt, ik baseerde mij op info van de voorste twee lopers (Arie en Sonja) en telde daar het aantal seconden bij op dat ik na hun kwam. De laatste 800 meter kreeg ik het zwaar waardoor het tempo drastisch omlaag ging. Achteraf hoorde ik ook van anderen dat dit 'een pittige' was, wat vooral door de warmte kwam.

De training werd afgesloten met wat 'oefeningen op het gras' die goed waren voor de zogeheten 'core stability'.

Ook overdag nog wat getraind in het krachthonk, wij waren met z'n achten. Na het bekende 'bakkie leut' ter afsluiting naar huis. Daar heb ik de schildersezel van boven naar beneden gesjouwd en in de tuin gezet, vervolgens de benodigde materialen. Weleens leuk om buiten te schilderen, maar het weer moet er wel naar zijn. En dat was het geval. Opzetje gemaakt, moet nog wel iets aan gebeuren.

Voor de meesten was het de laatste intensieve training van deze week omdat er dit pinksterweekend best veel te beleven valt op loopgebied. Zo is er de DIOS lenteloop in Den Hoorn waaraan een aantal groepsleden deelnemen. Zelf ga ik in Drenthe lopen, deelnemen aan de Gieten Run (10 kilometer).

Tenslotte 'something completely different' namelijk 'de nieuwe' van Radiohead. Patrick Meijer, inmiddels voorzien van een kek baardje, zei er al een aantal nummers van te hebben beluisterd en was dolenthousiast. Dus vanmorgen ook even geluisterd, pastorale sfeer, een wonderlijke mix van electronica, ambient, klassiek. Heel mooi! Nu al lovende recensies in onder andere De Volkskrant. Of de muziek beklijft? De toekomst zal het leren...

Zomer in mei

Jan Toorop

Hoogzomer in mei. De temperatuur was er in ieder geval naar. Twee dagen achtereen - zondag en maandag - van het strandleven genoten. Op de tweede dag (maandag) was er wel sprake van aanwakkerende wind, maar het bleef goed uit te houden. Maandag met kleindochter Chloë in de weer geweest met zandvormpjes, schepje en een emmertje.

Wel was de zee, vooral in de muien, behoorlijk 'smerig'. op sommige plekken liep je tot aan de enkels in het drab. Ik heb me wild gegoogled om te achterhalen wat het was, maar heb er vreemd genoeg niets over kunnen vinden. Ja, iets over zeevonk maar ik betwijfel of dat de oorzaak was. Problemen met de lozing van rioolwater? Afgestorven algen? Geen idee, in ieder geval kon ik naderhand de blubber op mijn benen vrij makkelijk verwijderen.

Wat wel grappig was dat we Derek Ogilvey zagen lopen op het strand, mijn dochter merkte hem het eerst op. Grappig, omdat het de tweede keer was dat ik hem 'live' zag, een paar jaar geleden liep ik hem in Amsterdam bijna tegen het lijf.

Hardloopupdate: na de Golden Ten heb ik nog een paar keer 'voor mezelf' gelopen, maar gisteren, maandag dus, was er weer een 'serieuze' groepstraining, ditmaal onder leiding van Arie. Wij liepen via de Laan van Poot de duinen in. Bij de Egelopvang deden wij wat rekoefeningen, iets verderop gevolgd door loopscholing tussen door Arie inderhaast aangebrachte markeringslijnen op het duinpad. Daarna een duurloopje van pakweg tachtig minuten waarbinnen twee series van 5 x 1 minuut in 10 km tempo, met steeds 90 seconden herstel en 3 minuten seriepauze. Was een lekkere training!

Vandaag zaten wij in Den Haag precies in de bewolkte zone. De activiteiten bleven beperkt tot een wandeling naar het Gemeentemuseum Den Haag. De Appel-tentoonstelling had ik al gezien, maar de expositie van het werk van Jan Toorop nog niet. Het was een indrukwekkende collectie, zowel kwalitatief als kwantitatief. Toorop was onvoorstelbaar productief.

Daarnaast zijn er ook exposities met werk van Egon Schiele en Gustav Klimt, waarbij de focus vooral ligt op de vrouwen die de kunstenaars - beiden representanten van de Wiener Secession, een avantgardistische kunstenaarsbeweging - hebben geïnspireerd. Van Klimt hangt hier een van zijn beste werken, Judith I, met bladgoud bewerkt. Judith wordt getoond als een vrouw van losse zeden. Als tegenhanger 'hangt' in een andere zaal Edith, de vrouw van Schiele, als een toonbeeld van kuisheid. Meer details uiteraard op deze site.

Tenslotte is er een grote expositie van 'de trots van Polen', Woiciech Weiss (1875-1950). Een in Nederland nagenoeg onbekende schilder - zeker bij niet-ingewijden - maar als je de tentoonstelling hebt gezien vraag je je af waarom. Hij was een zeer productief schilder en allemaal topwerk, zoals onderstaand schilderij van zijn eigen vrouw: prachtig in meer opzichten.

Tenslotte nog een volstrekt onmogelijk - want geen beeld - filmpje, een half uur na zonsondergang in het Westduinpark gemaakt. Maar het gaat niet om het beeld, maar om het geluid. Wat je hoort is het geluid van de rugstreeppad (Bufo Calimata): het is paartijd en al die padden bijeen produceren een geluid dat nog het meest doet denken aan cicaden zoals je die in de gebieden rond de Middellandse Zee hoort.

Met de Giro bikkelen tegen Arnhemse heuvels

Vandaag was ik op de Hoge Veluwe. Ik had daar met iemand afgesproken om het Kröller Muller Museum te bezoeken. De weg daarheen ging bepaald niet van een leien dakje. Belangrijkste oorzaak waren 'werkzaamheden aan het spoor' maar het woord 'werkzaamheden' is wat mij betreft aan inflatie onderhevig en kan met gemak gewijzigd worden in de varianten 'werkzaamgisteren', 'werkzaammorgen' enzovoorts. Er is altijd wat in het weekend, maar de reizigers hebben er inmiddels mee leren leven.

Weliswaar had de NS al op hun site gewaarschuwd dat er vanaf Utrecht geen treinverkeer mogelijk was richting Arnhem, in plaats daarvan waren NS bussen ingezet. Echter bleek bij aankomst op Den Haag CS dat er op dat moment evenmin treinverkeer naar Utrecht mogelijk was. Uiteindelijk ben ik via Breda en vanaf daar via Nijmegen naar Arnhem gegaan. Al met al was ik ruim anderhalf uur later dan gepland op het station aldaar.


Ook Arnhem mag zich sinds enige tijd verheugen op een mooi modern station. Bij de fietsenstalling aldaar verzilverden wij ons OV-fiets abonnement, waarna een lange tocht naar het Kröller Muller Museum volgde.

De fietstocht viel niet mee: Arnhem heeft de reputatie heuvelachtig te zijn, en dat hebben we geweten. Maar het is ook een erg mooie stad, met veel groen. Na circa acht kilometer arriveerden we bij Hoenderloo, waar de Giro d'Italia, die op dat moment net in Arnhem van start was gegaan, even later voorbij zou komen.
Het duurde, na inleidende 'beschietingen' van motoren, met veel reclame voorziene auto's van de sponsors, busjes, een 'kopgroepje' van regionale wielrenners, enzovoorts, wel twintig minuten voordat het peloton langszij kwam.  Toch leuk om even naar te kijken.


Daarna een stukje verderop, bij ingang Hoenderloo, toegangskaartjes voor het park gekocht waarna er nog tien zware fietskilometers door de prachtige omgeving moesten worden afgelegd. Bij Oud Reemst (Bosjes van Staf) even afgestapt omdat in de verte edelherten te zien waren. De geweien van de mannetjes zijn nu in de groei en met bast omkleed, in augustus is hun hoofdtooi volgroeid.

Eerst naar 'De Koperen Kop' dat tegenwoordig 'Parkrestaurant' heet (natuurlijk, alles moet 'modern' en anders, daarom moest die oude vertrouwde naam ook verdwijnen). Ik ben niet zo'n fietser en zeker klimmen gaat mij niet goed af vanwege chronisch pijnlijke knieën, maar we hebben het gered. Iets gedronken, daarna via het bezoekerscentrum, waar Karin zich een jaarabonnement aanschafte, naar het museum. Inderdaad handig als je vlak bij het Nationale Park woont.


Kröller Muller was weer top. Voor mij minder verrassend omdat ik er vorig jaar al was, maar het blijft leuk om de schilderijen van Van Gogh, Toorop, Israëls, Ensor en vele anderen te bewonderen. Ook hebben we van de gelegenheid gebruik gemaakt de fraai aangelegde beeldentuin te bewonderen.

De terugweg was zo mogelijk nog zwaarder, ook omdat we de wind grotendeels tegen hadden en het erg warm was geworden. Het laatste stuk in Arnhem ging de weg naar beneden, dat scheelde weer. Ik had de smoordorst, de redding kwam bij Park Sonsbeek: daar stond een ijskarretje dus snel daarheen gefietst en twee horentjes gescoord, die we op een bankje hebben geconsumeerd. Het ijs begon meteen te smelten, zó warm was het inmiddels. Terug bij het station de OV-fietsen ingeleverd en onze wegen scheidden zich. De terugweg naar Den Haag ging als volgt: IC met eindpunt Ede-Wageningen, daar de NS-bus naar Utrecht genomen, en vervolgens met de trein Den Haag-waarts.

Daar wachtte echter nog mijn fiets waarmee ik die ochtend naar het station was gekomen. Nog wat kilometers aan het saldo toegevoegd, om kwart over acht thuis. Al met al zal er vandaag zo'n vijftig kilometer zijn afgelegd.

Zomerse geneugten

Deze fraaie zomerdag in mei begon met uitlopen. Het werd een vrij lange rustige duurloop naar en door het Hyacintenbos, waar ik meteen wat foto's maakte. Via landgoed Ockenburgh liep ik weer terug naar huis, deels joggend, deels wandelend. Al met al zo'n 80 minuten


Na het ontbijt ging ik naar het krachthonk. Daar was het erg rustig, we waren met z'n vieren. Na het gerbuikelijke setje bankdrukoefeningen en wat getrek en geduw aan andere toestellen, dronken we thee in de kantine. Daarna ging ik naar huis waar ik een tijdje languit in de tuin in de zon heb gelegen.

Weer later voor de eerste keer dit jaar een paar uurtjes bakken op het strand, ter hoogte van strandpaviljoen De Kwartel, van half een tot drie uur. Daarna naar huis om mij om te kleden, waarna ik richting tuinfeest ging. Dat was in de sportliedenwijk langs de Monsterseweg, waar de huizen in een buitengewoon groene, bosrijke omgeving staan. In een van die huizen, of liever gezegd in de grote tuin van dat huis, gaven clubvrienden Pascale en Murat een feestje in verband met hun verjaardag.

Onder de genodigden waren veel leden van Haag Atletiek en het werd dan ook erg gezellig. Daar werkte het weer ook aan mee, dat kòn niet beter: de zon scheen de hele dag. Ideaal weer voor een BBQ, en er werd dan ook prompt gebarbecued. We lieten ons de vele lekkernijen, waaronder zalmwraps en hamburgers met uien, goed smaken. Pascale en Murat, bedankt!

Meer foto's van het aangename buitengebeuren (het leek op een franse vakantie-avond in eigen stad/land) staan hier....