Robbertje Lopen

Na de baantraining afgelopen woensdag heb ik mij rustig gehouden. Beetje gewandeld, één keer 's ochtends vroeg in de Bosjes van Pex. Het is al juli, maar toch hoor je nog vogels zingen. Maar dan moet je er wel vroeg bij zijn. Zo hoorde ik de afgelopen dagen de Zwartkop - het is een goed jaar voor deze vogel - de tuinfluiter met zijn langgerekte riedel en ook 'het bekende spul' waaronder merel, roodborst, zanglijster en winterkoning.

Vrijdagochtend krachthonk, vrijdagmiddag even naar de stad gegaan om wat rond te neuzen in de bibliotheek na een geleend boek (De Greppel van Herman Koch) te hebben teruggebracht. Het was trouwens best een goed boek, ik heb er weer een op de bonnefooi meegenomen, De Stalen Madonna van filmmaker Ate de Jong. Ben benieuwd.

Op weg naar de Action - het kopieerpapier was op - liep ik langs Café Van Beek en werd ik gewenkt door Anouk Veldhuis, dochter van vrienden van ons en met haar verloofde Eljon uitbaatster van het café. Nog even gezellig bijgepraat onder het genot van een cappucino en een Radlertje.

Vandaag (zaterdag dus) was er een feestje van clubvriend Robbert, die zestig jaar is geworden. Nou ja, feestje, hij wist er zelf niets van af. Zijn vrouw Jacqueline had geregeld dat een aantal Haag-vrienden Robbert zouden ophalen om met hem een loopje te doen. Na afloop zouden we hem naar uitspanning De Kasserie (bij Villa Ockenburgh) geleiden waar andere vrienden en familieleden hem opwachtten.

Zo geschiedde. Via Gall en Gall fietste ik vanmiddag naar het verzamelpunt aan de Wijndaelweg. Van daaruit liepen we in een rustig duurlooptempo naar de Vruchtenbuurt waar Robbert woont. Een vlag markeerde het betreffende huis.


Alles ging volgens plan. Na een dorstlessertje in de tuin liepen we met Robbert via een omweg, onder andere via Meer en Bosch, terug naar landgoed Ockenburgh, waar we zowel de camping als het zogeheten Hyacintenbos doorkruisten. Onze gids Chrit stond op een aantal plekken stil om ons bijzonderheden over de lokaties te vertellen en over de rol die de Romeinen daar ooit hadden gespeeld.

Al met al hebben we toch zo'n tien kilometer gelopen. Op het terras van De Kasserie genoten we nog lang van de drankjes en versnaperingen.

Julikever bij julitraining

Gisteravond zag ik deze enorm grote, wonderlijk uitziende kever kruipen, in de hoek van het jeu des boules terrein achter het clubhuis. Nooit gezien, wellicht een exoot? Foto gemaakt en later, thuis, maar even gegoogled op de woorden: 'grote kever, zwart-wit gespikkeld' en dat leverde meteen resultaat op!

Het is dus de - zeldzame - julikever. In de juiste maand gespot! Meteen maar even doorgeven aan waarneming.nl.

Maar er gebeurden meer bijzondere dingen in en rond het clubhuis. Zo werden voordat de loopgroepen van start gingen een groep jonge Haag-atleten in de bloemetjes gezet, die tijdens het NK Atletiek voor junioren hoge ogen hebben gegooid. Niet alle medaillewinnaars waren aanwezig, maar Jaden Bernabela was er, (goud bij hoogspringen en zilver bij verspringen), Tosca Smit (zilver speerwerpen),  Edikan Ekpo (zilver bij hinkstapspringen) en Dara Obot (goud en Nederlands juniorenkampioen discuswerpen). Ik ben echter verre van volledig, wie deze opsomming kan aanvullen, laat maar weten (ik was niet 'in functie' als verslaggever).


Daarna konden de wellicht wat minder talentvolle maar zeker niet minder gedreven en enthousiaste lopers van de weg, vertrekken.

Maandag moest ik  voortijdig afhaken, het herstelduurloopje dat mij voor ogen stond - na de Kadeloop - werd een pittige heuveltraining waar mijn knieën en de rest van mijn lijf het niet mee eens waren.

Woensdag - gisteren dus - was ik voldoende hersteld voor een pittige training, een baantraining nog wel. Groep 7 bestond ditmaal bij hoge uitzondering uit meer mannen dan vrouwen, maar dat valt wetenschappelijk te verklaren: de meeste dames van groep 7 vormden deze avond de barploeg en hebben ons na de training verwend met onder meer heerlijke zalm- en kipwraps. Dank Odette, Jenny, Sanny en Elselijn!

Op het programma stonden 6 x 400 meter, gevolgd door 6 x 200 meter op de baan in 5km wedstrijdtempo. Daarvoor werd een kwartiertje ingelopen en oefeningen gedaan, bij terugkeer op de baan nog wat loopscholing.

De tempo's moest men binnen vastgestelde tijden lopen. Daarbij is uitgegaan van de recentelijk gelopen wedstrijdtijden. Wie bv. de vijf kilometer in 24 minuten loopt moest elke 400 meter in 1'55'' max. lopen, 25 minuten 1'58'', 26 minuten 2 minuten rond en 27 minuten 2'02''.

De eerste keer was geen probleem, de meesten hielden zich keurig aan het schema. Maar hoe gaat dat: je warmt geleidelijk op en voor je het weet loop je wat sneller. En ja, de hand moet in eigen boezem! Op zeker moment liep ik ook 1'55'' terwijl op dit moment twee minuten toegestaan is. Dus de laatste (zesde) 400 meter ingehouden(er) gelopen in 2 minuten en 1 seconde.

Tussen de tempo's was er steeds een minuut rust, waarin even werd gedribbeld e.d.  Tussen de series (de zes 'vierhonderdjes' en de zes 'tweehonderdjes') was er vijf minuten actieve pauze.

De tweehonderdjes gingen helemaal als een speer, die gingen bij mij steeds zo tussen de 50 en 53 seconden. Op zo'n moment ben je helemaal opgewarmd en dan draaien de benen ook - automatisch - wat sneller. Zelf had ik niet het idee dat ik me over de kop liep, maar 'op papier' ging ik wel te snel.

Hoe dan ook was het een heerlijke training, en ook na afloop was het - als altijd - weer gezellig in en rond het clubhuis.

I Never Promised You a Rose Garden...

.... Maar de beelden heb ik wel voor jullie. Dat is tenminste iets.

's Zomers barst het altijd van de initiatieven en evenementen in Den Haag. Het is bijna niet bij te houden.

Het klinkt idioot, maar laat het Zeeheldenfeest nu glad aan mij voorbij te zijn gegaan! Kwam ik vanmorgen pas achter, toen ik diverse berichten op FB las. Het zat domweg niet in mijn systeem, is mij volledig ontgaan dat het al dit weekend was. Jammer, ik ga elk jaar even kijken ook al ben ik geen 'zeeheld'! Dat heb je er van als je geen agenda bijhoudt.

Aan de andere kant heb ik zat gedaan, al lag de focus vooral op de Kadeloop. Ben ook niet bij de Urban Trail geweest op zondag, op het moment dat ik dacht: 'Kom, laat ik eens gaan kijken' waren de meeste lopers al op het Spuiplein gearriveerd voor het ontbijt.

Overigens best een leuk evenement hoor, die Urban Trail (TV West verslag hier), maar het inschrijfgeld is mij te gortig. Moet wel leuk blijven. En dat was het blijkens de reacties van deelnemers beslist. Vorig jaar heb ik wel meegedaan, best bijzonder om eens te ervaren, dat lopen door diverse al dan niet monumentale maar bijzondere lokaties en gebouwen. Wil niet blasé klinken, maar het meeste heb ik al eens gezien, al was het maar tijdens de Open Monumentendagen.

Helaas dus niet deze evenementen, de zondag was mijn hersteltraining een kort maar pittig fietstochtje naar twee Haagse groengebieden: De (Groene) Schenk, een op de grens van Voorburg en Den Haag natuurlijk tuinencomplex, daarna naar het Rosarium in Het Westbroekpark.

De mensen die eerstgenoemd gebied beheren hebben zich verenigd in Natuurtuinen De Groene Schenk. Doelstelling van deze vereniging is het natuurvriendelijk, energieneutraal en duurzaam aanleggen, beheren en onderhouden van natuurtuinen. De Vereniging is ontstaan uit de zorg dat ook het laatste deel van de Schenk rond de Nieuwe Veenmolen haar natuurlijk karakter zou verliezen.


Er was zondag een eco-markt, er werd gemusiceerd door een jazz-band en je kon meewandelen met een gids. Bij diverse stands kon je allerlei natuurproducten aanschaffen zoals honing, jams e.d. alsook uiteenlopende kunst- en handvaardigheidsproducten. Daarbij was ook vaak sprake van recyclen van afval tot kunstobjecten. Het was gisteren ook de laatste dag van een expositie van dat soort 'kunst ter plekke', her en der verspreid door de - overigens mooie 'wilde' tuinen.

Om een beeld te krijgen van hoe het daar uitziet, hierboven enkele foto's.

Naderhand naar het Westbroekpark gepeddeld waar de rozen nu in volle bloei staan. Eerst naar een plek aan het water gelopen waar het goed toeven was in de zon, met een glas witte wijn (werden er twee). Daarna liepen we door het Rosarium. Het bloeide en groeide dat het een aard had.

Hierbij enkele rozenfoto's, maar hier staan er nog veel meer.

Kadekantjes er niet afgelopen

Michel Out en Carel Knoester lopen in...

Vandaag was het weer zover: een van de meest aansprekende 'loopjes' in de regio. De Kadeloop. Een loop waaraan ik meermalen heb deelgenomen. Ditmaal was het geel-groen van onze vereniging goed vertegenwoordigd.

We hoefden niet vroeg op, want pas om 14:30 uur gingen de 5 en 12km lopers van start. Om 13:00 uur had ik afgesproken met Jan Wierenga, zoals vaker met die westlandloopjes kon ik met hem en medepassagier Jan G. meerijden.

Bij aankomst leek het weer goed. Er stond wel een flinke wind, maar de temperatuur was prima, zo rond de 18 tot 20 graden.


Na het gebruikelijke ritueel van startnummer ophalen, omkleden, beetje inlopen gingen de lopers naar de start, ongeveer 10 tot 15 minuten lopen vanaf het clubhuis van V.V. Schipluiden tot aan de Burgemeester van Gent Singel. Jan W. en ik stonden bijna vooraan in het startvak, een plek waar ik per definitie niet thuishoor maar je komt er wel goed weg. Toch maar met gepaste bescheidenheid een stukje naar achteren gelopen.

Na de start lekker in de benen. Niets forceren, maar ècht heel rustig lopen is altijd lastig bij een prestatie- of wedstrijdloop. Hoe dan ook 'zat' ik snel in een goed ritme. En eigenlijk is dat zo de hele weg gegaan. Het 5 km punt werd in 26'23'' gepasseerd. Daarna 'nog maar' zeven kilometer te gaan. Pas na een kilometer of zes werd het punt bereikt waarop het woonwijkdeel van het parcours overging in de roemruchte, circa drie kilometer lange, smalle kade langs het water. Aan het eind daarvan omhoog en over de brug naar de andere kant van het water. Op het 10km punt (werd bereikt in 55' 'hoog') was het nog maar een kleine twee kilometer naar de finish. Die overschreed ik in een tijd van 1:06:46, en daar was ik dik tevreden mee.

Vrolijke senioren na afloop van een geslaagde loop...

... en een altijd vrolijke Janna van Dijk, derde dame op de 12km! 

Jan Wierenga was echter nog een minuut sneller, wat betekent dat hij na een jaar met diverse lichte fysieke ongemakken weer helemaal 'terug' is. En andere Jan G. had 1:01:00 maar in de uitslagen staat hij niet. Meerdere personen trouwens, ook Sjaak was 'De Sjaak'. Misschien maar eens een mailtje naar de organisatie sturen...

Overigens heb ik de indruk dat menigeen tevreden zal zijn met de behaalde eindtijden, een hele kolonne Haag-atleten heeft tussen het uur en 1:03:00 gelopen. En de 'klasse apart' met tijden in de veertig en vijftig minuten. Dan heb ik het nog niet eens gehad over de 5km lopers van Haag Atletiek die voor het merendeel ook zeer goede tijden hebben gelopen.

De uitslagen zijn te bereiken via deze site.

Na afloop heb ik de groep van Sjaak - die onderweg riep dat ik iedereen in de weg liep met mijn brede loopstijl, waarna ik hem en jarige Sonja van B. beleefd liet passeren - nog vereeuwigd op het altijd gezellige terras waar naderhand de prijsuitreiking plaatsvond. Wie ook na lange tijd weer meeliep was Ruud van A.

Op de prijsuitreiking hebben we echter niet gewacht, na een biertje reden we weer terug naar Den Haag. Zelf moest ik nog koken voor de visite, vandaar...

Wisselvallig

Het weer is inmiddels iets wisselvalliger geworden, maar dinsdag kregen we weer bezoek. Aangetrokken door een flink in bloei staande Buddleia, werd de Atalanta - of misschien was het wel een andere - vergezeld door een gehakkelde aurelia, en naderhand door een koolwitje. Ook werd ons tuinbankje gezien als een goede landingsbaan of als een plezierig plekje om wat te zonnen.

Update van de afgelopen week. Maandag gingen we op bezoek bij mijn nicht en haar man. Wij werden onthaald met koffie en vruchtengebak en naderhand een smakelijke lunch. Het was gezellig. Leuk was dat mijn nicht nog briefjes had bewaard die ik hen ooit - omstreeks 1955 - schreef toen zij in Australië woonden. Ik mocht ze houden. Kon mij niet meer herinneren dat ik deze had geschreven, maar grappig was het wel.

Dat is dus lang geleden. Duizenden Nederlanders emigreerden in de jaren vijftig en zestig naar de andere kant van de wereld. Ze werden aangemoedigd door de Nederlandse en Australische overheid. Mijn oom en tante waagden ook de oversteek, met de kinderen. Met mijn moeder en grootouders heb ik ze nog uitgewuifd in Hoek van Holland, ze vertrokken met het passagiersschip 'The Seven Seas'.

Eenmaal in het beloofde land aangekomen, bleek dat de Australische bevolking minder gastvrij was als verwacht, en ook was het leven er harder dan aanvankelijk werd voorgespiegeld. Vele emigranten keerden na een aantal jaren weer terug, zo ook mijn oom en tante en hun beide kinderen. Ze brachten wel een boek voor mij mee, dat ik goed heb bewaard. Het boek wekte bij mij een levenslange belangstelling voor de natuur, vooral voor de dierenwereld.

Verder is er getraind, het zal niet zo zijn. Maandag werd een zeer pittige training, daags na de Molenloop. We liepen naar Kijkduin en verder, het nieuwe fietspad op richting Terheijde. Het werd een duurloop met drie series pyramidenloop van  driemaal 30-60-30 seconden in 5 km tempo per serie, en een seriepauze van 5 minuten. Dat ging dus best snel. Hoewel het goed ging, haakte ik met Oskar na de tweede serie af, samen liepen we terug.

Woensdag heb ik voor mezelf gelopen, een kort duurloopje van 60 minuten en daarbinnen tweemaal één kilometer. De eerste liep ik over de Laan van poot vanaf de Fuutlaan tot aan de Nieboerweg, daar deed ik ca. vijf minuten over. De tweede liep ik na naar huis te zijn gelopen en mijn oude wedstrijdschoentjes te hebben aangetrokken. Vanaf huis tot aan de De Savornin Lohmanlaan (één kilometer) deed ik er 4'35'' over. Best snel, maar dat houd ik geen twee kilometer vol. Toch wel naar voldoening gelopen.

En oh ja, nog een stukje cultuur: in Gemeentemuseum Den Haag is momenteel een expositie met schilderwerken van Mondriaan. Je krijgt daar een heel ander beeld van de kunstenaar die roem heeft vergaard met zijn kleurrijke vierkante, rechthoekige en bovenal rechtlijnige schilderijen. Hij was lange tijd zeer productief als landschapsschilder - er hangen vele tientallen 'landschapjes' en zonsondergangen in het museum - en bleek ook een meester in het strict academisch-naturalistische werk. Waar hij later in zijn ontwikkeling vanaf is gestapt, zoals bekend.

Ik ben maar heel even geweest woensdagmiddag, later ga ik uitgebreider kijken.

Van Molenloop tot Parkpop

Nog even deze van Level42 die bij The Night of the Park na opkomst al meteen flink los ging met een continue ronkende mix van jazz en pop. Sterke band met de ritmesectie en Mark Kings basgitaar als belangrijkste ingrediënten...

Na een mooie zaterdagavond in het Zuiderpark, met veel muziek, moest er de volgende dag natuurlijk gelopen worden. Ditmaal werd het De Molenloop, georganiseerd door AV Sparta Voorburg. Als OV-ganger was de locatie redelijk goed te bereiken, met Randstadrail 3 naar station Leidschendam-Voorburg. Echter is het van daar uit nog ruim een kwartier flink doorstiefelen langs de Vliet.

Gelukkig was er nog tijd voor het afhalen van het startnummer en omkleden, het inlopen is er echter bij ingeschoten. Alhoewel, dat had ik feitelijk al gedaan vanaf station tot sportcomplex, waarbij ik aanvankelijk nog verkeerd liep zodat ik aan de andere kant van de Vliet terecht kwam. Dus moest ik weer dat hele stuk terug- en omlopen.

Maar goed, de 10km ging om 10:00 uur van start en ik heb 'm uitgelopen. Was het zwaar? Dat viel eigenlijk wel mee, ik kan tenminste geen reden bedenken waarom de Molenloop zwaar zou zijn, ook al zou de afstand ca. 150 meter langer zijn. Het parcours gaat overwegend over straat en verharde paden, er zitten nauwelijks klimmetjes in, de temperatuur was okee, niet te warm, zelf voel ik mij goed in vorm en heb een prima lichaamsgewicht. Geen enkele reden om een slechte tijd te verwachten. Nou ja, die leeftijd is natuurlijk wel een dingetje...

Hoe dan ook, ik heb lekker gelopen, de eerste vijf kilometer in 26 minuten hoog, maar kennelijk was er in de tweede helft toch sprake van verval want uiteindelijk kwam ik in iets meer dan 56 minuten over de finish. Gelet op hoe het bij de trainingen gaat en op basis van het eigen gevoel viel mij dat toch wel een beetje tegen. Verdere uitslagen hier!

Later in de middag ging ik nog even kijken bij Parkpop. Daar kwam ik deze twee snelle Spartanen (Marlon en Matthijs) tegen die 's ochtends ook de Molenloop hadden gelopen. Zij waren allang binnen en keken naar het overgrote deel van de lopers - waaronder ik - die nog aan het zwoegen waren. ze vonden dat ik er die laatste kilometers moe uitzag en het kennelijk zwaar had. Dat zal best zo zijn al had ik dit op het moment zelf niet in de gaten, in ieder geval zat ik nog niet helemaal doorheen. Feit was wel dat ik op het laatst had geprobeerd er nog een tandje bij te doen.

Nu we toch het bruggetje naar Parkpop hebben gemaakt: op zondag, de gratis versie van het festival, ben ik maar heel even geweest, dat was in de namiddag. Ik kwam toen speciaal voor Alison Moyet. Ook toen zag ik weer een aantal goede bekenden van Haag Atletiek en uit de buurt.

Wie evenals zaterdagavond van de partij was, was Paul Young. Ditmaal met zijn Tex Mex band Los Pacaminos. Zijn stem die met het verstrijken der jaren zwaarder is geworden past nu beter bij dit soort muziek dan bij de muziek waarmee hij beroemd is geworden, waarbij hij blijkbaar moeite heeft om die lichte, lange melodieuze uithalen nog te halen.

Bij Alison Moyet stond ik ruim een half uur van tevoren vooraan, vlak bij het podium. Aanvankelijk - de eerste drie nummers - werden Alison en haar twee secondanten aan het gezicht onttrokken door een batterij professionele (pers)fotografen, daarna kwam er meer ruimte om haar te zien. Overigens zijn alle optredens op Parkpop ook van grotere afstand prima te volgen via de grote schermen aan weerskanten van de podia, zo ook hier.

Het was een goed optreden en Alison beschikt nog steeds over een dijk van een stem. Wel moet ik zeggen dat haar optreden mij iets minder raakte dan twee jaar geleden, toen zij met dezelfde tweemansband optrad in De Boerderij. Geen kippenvel of prikkende ogen dus. Kan met de keuze van de nummers te maken hebben, en misschien past haar optreden beter in een wat intiemere setting. Ook vind ik haar podiumact - drie personen in het zwart waarvan alleen de zangeres wat lichte dansbewegingen maakt - te kaal en statisch voor zo'n festival.

Nog even een filmpje...