Twee minuten

Voor het eerst van mijn leven heb ik de twee minuten stilte niet meegemaakt. Even voor acht uur viel ik in slaap op de bank, twintig minuten later werd ik wakker. Op dat moment vond de kranslegging bij het monument op De Dam plaats. Het zeer vroege wakker worden, de intensieve training en de wandeling vandaag heeft kennelijk zijn uitwerking gehad.

Nou ja, stil was ik in ieder geval wel. Was ik altijd al, niet zozeer uit braafheid of omdat ik daadwerkelijk aan de doden dacht (hoewel ik dat wel altijd probeerde) maar meer omdat ik het wel iets vond (en vind) hebben, twee minuten stilte. Geen gepraat, geronk of getoeter van gemotoriseerd verkeer. Slechts het gezang van nachtegalen, voor zover de herdenking plaats vond op de Waalsdorpervlakte.


Twee minuten. Daar bleef ik tien keer onder vanmorgen. Met Maarten de Niet en zijn gevolg onder wie Jan, Zier, Ellis, Ilse, Pieter, Pierre en Wim, deden we een baantraining: Tien keer tweehonderd meter (10 x 200m.). Daar ging uiteraard een vrij uitgebreide warming up aan vooraf. Het was een groepje met redelijk grote verschillen, de lopers gingen van 35 tot 59 seconden op de 200 meter. Zelf lukte het mij om zo tussen de 50 en 55 seconden te blijven. Voor de eerste keer heb ik het hele programma afgewerkt, dat had ik van tevoren niet gedacht, Ik wilde ook nog wat krachttraining doen, maar evenals vorige week was daar geen tijd meer voor.

Later op de dag ging ik, als een Louis Davids après la lettre, 'naar de bollen'. Dat wil zeggen met de trein naar Hillegom. Van voorgaande jaren weet ik nog hoe fraai het daar was met die kleurrijke bloembollenvelden en hoe zoet de geur van hyacinthen de hele omgeving bezwangerde.

Echter nu viel het daar bitter tegen. Akkoord, ik heb wat plaatjes gemaakt van de bloeiende bollenvelden die er waren, maar dat bleken zeldzame kleine oasen in een grote bruin- of  groengekleurde omgeving. Het merendeel van de velden was òf kaal, òf de bloemen zaten nog in knop, òf de bloemen (overwegend tulpen) waren al uitgebloeid. Daarbij komt dat Hillegom een zeer wandelaars-onvriendelijk dorp is: vanaf het station moet je een flink stuk over de openbare verkeersweg waar geen voetpad of trottoir langs loopt. Het is dus goed uitkijken en bij herhaling de berm in om niet te worden geschept. Maar goed, het was heerlijk wandelweer en dat is ook wat waard...

Warrige loopdag

Het was - voor mij - een beetje warrige dag afgelopen woensdag. Op sportief gebied dan. Eerst was er 's ochtends de gang naar 'ons' krachthonk waar het iets rustiger was dan vorige week. De harde kern was er in ieder geval wel: we hebben netjes het programma afgewerkt en daarna aan de koffie.

Bij het verlaten van de Laan van Poot zag ik een goede bekende, zwager van een vroegere buurvrouw die ik vooral kende van het hardlopen in de jaren tachtig en negentig, we zaten vaak bij elkaar 'in de buurt'. Hij kwam net uit het nieuwe fitness-centrum 'Westduin' dat is ondergebracht in het volledig gerenoveerde gebouw naast de voormalige HALO (dat inmiddels is ontmanteld).

Hij vroeg of ik even een kijkje binnen wilde nemen. Ik moet zeggen: het ziet er heel mooi uit: grote, lichte gangen en ruimten met de meest uiteenlopende professionele apparatuur. Op 19 mei is er een open dag.

's Middags nog even langs gegaan bij Fietsenwinkel.nl aan de Laan van NOI. Ik heb mij de laatste tijd een beetje georiënteerd op een nieuwe (liefst wat 'snellere') fiets dan de vrij zwaar trappende stadsfiets die ik nu heb. Het hoeft niet per definitie een e-bike te zijn, ik denk meer aan een hybride. Heb een paar modellen - geselecteerd op internet - op het oog en daar wilde ik ter plekke even aan snuffelen. De komende tijd beslis ik nog wel wat het gaat worden.

's Avonds was er de coopertest bij Haag. Ik was ditmaal niet van plan om mee te doen, mijn loopprestaties zijn de laatste maanden niet van dien aard dat mijn vertrouwen op een goed testresultaat groot was, wat nog eufemistisch is uitgedrukt. Toch was ik vroeg op de club. Het liefst wilde ik voor mezelf lopen, maar om half zeven was de eerste serie. De meesten hadden zich vooringeschreven, maar er waren nog enkele startnummers te vergeven. Dus uiteindelijk, zeven minuten voor de start, toch maar ingeschreven.

Recente foto van de Coopertest aan de Laan van Poot ;-)...

In die eerste groep liepen nog een aantal mensen die niet erg snel waren - naast enkele zeer snelle  onder wie Fahrid - dus vooruit met de geit. De eerste twee ronden (800m) gingen best aardig (iets meer dan 4 minuten) maar daarna zakte ik toch iets in. Pierre en Jan W.  die mij passeerden kon (wilde) ik niet meer bijbenen. Gewoon maar het ingezette tempo proberen vast te houden, maar opeens raakte de  - toch echt van tevoren stevig aangestrikte lange veter - van mijn linkerschoen los en moest ik aan de kant om die opnieuw te strikken. Dat scheelde toch al gauw 10-15 seconden. Maar goed, toch weer doorgegaan en na 12 minuten bleek ik 2240m te hebben gelopen, mijn slechtste coopertest ooit.

Maar elk nadeel hep zijn voordeel, want ik had genoeg energie over om met onze groep mee te trainen. Maar ook nu bleek dat betrekkelijk. Er werd flink ingelopen maar dat trok ik nog goed. Daarna gingen we de duinen en het natuurpark in met de vele mulle zandheuvels. Daar kreeg ik het moeilijk en niet lang daarna haakte ik af en liep op eigen houtje terug naar de club. Ik vond het welletjes, al met al heb ik gisteren toch ruim 35.000 stappen gezet (handig, zo'n stappenteller).

In de kantine nog een tijdje gepraat met de immer enthousiaste 'spartaan' Arnold Vonk, eveneens blogger en subtopper die bij menig regionale loop in de voorste gelederen te vinden is.

Mei: een nieuwe lente, een nieuw geluid en een nieuw leven...

Terugblik op de eerste mei. Dag van de arbeid, de eerste dag van de mooie lentemaand die door Gorter werd bezongen in zijn fameuze gedicht:

Een nieuwe lente en een nieuw geluid: 

Ik wil dat dit lied klinkt als het gefluit,

Dat ik vaak hoorde voor een zomernacht,

In een oud stadje, langs de watergracht,

enzovoorts....

1 mei 2018 was een bijzondere dag. Niet alleen vanwege het weer, dat onstuimig was met storm, regen en 'on-lenteachtige', welhaast winterse temperaturen, maar ook omdat het volle maan was.

En bijgeloof of niet, met volle maan heerst er traditioneel topdrukte in kraamklinieken omdat juist dan veel baby's worden geboren. Uiteraard van vrouwen die rond deze tijd zijn 'uitgerekend'.

En dan kom ik er op dat deze 1 mei ook voor de cultuurbarbaar een bijzondere dag was. Een 'hint' gaf hij al door het veranderen van zijn facebook kopfoto (zie hieronder):  hij werd voor de tweede keer 'opa'. 

Lang hebben wij - en uiteraard vooral dochterlief - er op moeten wachten, zelfs een volle week na de 'uitgerekende' datum, maar niet lang na middernacht was zij er: Lily Jade is haar naam, dochter van Daphne en Daan en zusje van Chloë.... Welkom in de wereld!

De Wijk naar Groeneveld en Bollenveld van Noordwijk(erhout)

April doet wat hij wil... De ene keer lig je op het strand met zomerse temperaturen, enkele dagen later is het herfst. Die andere keer was vandaag.

Op het laatste moment, d.w.z. vanmorgen, besloot ik naar Noordwijkerhout te gaan om er 'een vijfje' te lopen. Half om half had ik afgesproken met Jan G. in de hal van Den Haag CS, waar we na 'een bakkie' de sprinter naar Voorschoten namen. Daar werden we opgewacht door Nico de Wijk, een clubgenoot van Jan: we konden met hem meerijden. Na een ritje van een half uur kwamen we in Noordwijkerhout aan.

Mensen van de organisatie wezen ons de richting aan waar geparkeerd kon worden. Daarna konden we met een pendelbusje naar de startlokatie.

Echter waren we redelijk vroeg ter plekke en er reden kennelijk nog geen busjes, dus gingen we maar lopen. Zó ver was het per slot van rekening niet, ongeveer een kwartiertje stappen.

Van onze club deden best veel mensen mee, vooral wat snellere lopers die kans maakten op een goede klassering in het klassement. Zelf deed ik uit recreatieve overwegingen mee: een loopje door een mooie omgeving inclusief bollenvelden. Mijn reisgenoten gingen ook voor de korte afstand en ook zij moesten zich ter plekke inschrijven.

De halve marathon werd om 11:00 uur weggeschoten, een kwartier later de 5 kilometer. De 10 kilometer startte daarna.

Vlak voor de start van de 5 km begon het te regenen. Weliswaar niet met bakken uit de hemel, maar de druppels voelden niet als een warm bad. Maar eenmaal van start en onderweg, had je daar nauwelijks last van.

Nu was het niet de eerste keer dat ik aan deze Noordwijkerhoutloop meedeed, in 2007 liep ik er een halve marathon en in 2008 een 5 kilometer. Uiteraard ging dat toen wat sneller dan vandaag (23 minuten 'hoog', nu 28'05'').  Toch had ik absoluut niet het gevoel dat het zo (relatief) traag ging, ik heb weliswaar niet alles op alles gezet maar liep best lekker en 'stabiel' in één ritme, zonder versnellinkjes tussendoor.

Overigens zou de 5 kilometer langer zijn geweest maar hoeveel langer, daar waren de lopers het niet over eens. Van alles hoorde ik roepen, van 80 tot 200 meter en allerlei variabelen daartussen.

Na afloop kregen alle lopers een plantje mee, in de inschrijfhal kon je er eentje uitzoeken. Leuke traditie!

Een deel van de prijsuitreiking woonde ik nog bij. Onze club heeft goed gepresteerd: Fahrid, Eveline, Elselijne en Ilse vielen in de prijzen. En nu sla ik ongetwijfeld een paar over, evenals tijden en rugnummers. Komt misschien nog wel, later...

Terugblik op Koningsdag

Koningsdag 2018 is ook alweer verleden tijd. Een dag die begon met een gang naar de bakker, normaliter is die al om half zeven open. Voor de oranje tompoezen, die horen er bij natuurlijk. Maar helaas, onze bakker had uitgerekend op koningsdag zijn filialen gesloten, dus ik was de segaar.

Dan maar geen tompoezen. Nou ja, later in de middag heb ik er toch een paar gekocht bij de grootste kruidenier. Weliswaar hadden deze niet zo'n knapperig korstje als de tompoezen van een (banket)bakker, maar ze waren toch prima te eten.

Wel 'gewoon' ontbeten en even later naar de Laan van Poot voor de welbekende 'tweehonderdjes op de baan' met het groepje Maarten. Het werd echter geen baantraining omdat iemand van ons groepje last had van benzinestank, afkomstig van bouwwerkzaamheden bij de ingang. Dus gingen we na het inlopen en wat korte tempoversnellinkjes bij wijze van warming-up 'naar buiten'. Via de Bosjes van Pex kwamen we uit bij de Machiel Vrijenhoeklaan. Vervolgens werd er vier maal vier minuten op de wandelpaden langs het water gerend.

Het groepje was behoorlijk snel dus ik moest wel even poot-aan spelen om die eerste vier minuten bij te blijven. Uiteindelijk bleek het looptempo ca. 5 minuten per kilometer te zijn. Wel wat aan de snelle kant voor mij. De tweede vier minuten bleef ik een stuk achter de groep hangen, toen liep ik meer in eigen tempo. Daarna op eigen houtje terug naar de baan, waarbij het nog éénmaal vier minuten voluit ging.

Door ons 'uitstapje' buiten de baan was ik aan de late kant voor het fitness-gebeuren. Mede-honkers Arie en Wim waren al ver gevorderd bij het bankdrukken, 80 kilo tien keer omhoog hadden ze er op zitten en ze maakten aanstalten voor de 90 kilo. Wat laat en - zeker voor mij - te zwaar om in te stappen, dan maar een keertje overslaan.

De rest van de dag brachten wij (familie) aan 'De Fred' door. Eerst een tijdje op de kermis doorgebracht, altijd leuk, vooral voor onze kleindochter. Daarna met z'n allen wat gedronken en gegeten bij Beans and Bagels.

Vervolgens over de grote vrijmarkt gelopen die van Frederik Hendrikplein tot aan het Prins Mauritsplein loopt. Zowaar heb ik nog onderstaand hypermodern boekje gescoord en daarmee mijn bijdrage aan de Vrijmarkt-economie geleverd.

Onderweg veel bekenden gezien maar wie heeft dat niet op zo'n vrijmarkt. Zo was daar Berry Verkijk met zijn beide dochters, waarvan de jongste gisteren 12 jaar is geworden. Ze vierde haar verjaardag dus met onze koning!

Verder Bas en Trudie, Peter, Dick P., Ron van R. en Jacqueline, en vele anderen. Met iedereen maak je een kort praatje waardoor je de anderen om de haverklap kwijt raakt. Een telefoontje doet dan wonderen.

Ook nog even bij Paagman iets gedronken, aanvankelijk uitgegroeid van grote boekenwinkel-met-koffiecorner tot een boekenwinkel annex horeca-onderneming van formaat. Je kunt er wel even lekker zitten - ook op een houten paard, voor de kleintjes - en de consumpties zijn ook prima.

Na de Kermis voor de tweede keer vandaag te hebben bezocht, weer terug naar huis op de fiets. Daar achter de potten en pannen, want er moest voor zes personen gekookt worden. Het werden asperges met beenham, saus en eieren, uiteraard met een goede witte wijn erbij.

50 jaar hardlopen

Vandaag is het 100 jaar geleden dat Fanny Blankers-Koen het levenslicht aanschouwde. De afbeelding van Google vandaag deed mij (ons) hieraan herinneren.

Bedacht mij alweer een tijdje terug dat ik dit jaar ook een officieus jubileum vier, voor mezelf tenminste. Dit jaar, in 2018, loop ik namelijk 50 jaar hard.

Het hardlopen is in mijn diensttijd begonnen - ik ben van lichting 68-2 - en zat als jong soldaat bij de Geneeskundige Troepen. Voordat ik na mijn 'opleiding' in Amsterdam (Bloedtransfusiedienst) werd gedetacheerd, was er een sportdag op de kazerne. Daar bleek ik allesbehalve een uitblinker, op één onderdeel kon ik echter goed meekomen: hardlopen.

Militaire dienst, met Jan Veldhuis bij de Bloedtransfusiedienst

Ik werd toen derde (ja, waarop eigenlijk: 1500 meter?) en vanaf dat moment ben ik - ook omdat ik 'van mezelf' moest afvallen - regelmatiger gaan lopen, eerst korte afstandjes, daarna prestatielopen (in het begin vooral strandloopjes) en na vele jaren verder als lid van atletiekverenigingen (V&LTC, Hague Road Runners, Haag Atletiek). Nooit een echt talentvol loper geweest, eerder een gedreven 'recreant', maar wel al vijftig jaar enthousiast.

Tot op de dag van vandaag!

Aan de start bij een van de strandloopjes uit de jaren tachtig

Wie wel een talentvol loper (vooral 400m) was destijds: Rijn van den Heuvel, wij zagen hem regelmatig rond de kazerne zijn razendsnelle trainingsronden afleggen. Hij was ook een van onze kamergenoten destijds.

Na zondag op dinsdag en woensdag een beetje voor mezelf getraind. Dinsdag ging vrij moeizaam, maar een kleine drie kwartier ging nog wel om de beweging er in te houden. Woensdagavond had ik totaal geen fut meer om te lopen. Hoe dat kwam weet ik niet precies. Overdag had ik al aardig wat gewandeld en met gezin geshopt - kwam volgens mijn stappenteller op 20.000 stappen - en dat, in combinatie met fietsen, korte nachten, de krachttraining die ochtend en wellicht daardoor ook lichte pijntjes - zal aan die futloosheid hebben bijgedragen.

Het was druk in het krachthonk woensdagochtend...

Maar ja, wat later die avond toch maar de stoute loopschoenen aangetrokken en met frisse tegenzin naar buiten. Aanvankelijk ging het stroef en moeizaam, binnen tien minuten was ik terug. Toch mijn sportkleren aangehouden en na een kwartiertje tv kijken en koffie drinken weer naar buiten. Mijn schoenen voelden zwaar aan mijn voeten dus wederom naar huis om van schoeisel te wisselen.

Daarna wéér naar buiten en hèhè, het ging toen eindelijk een beetje op een training lijken. Het kwam neer op een loopje waarin twee 'aflopende trappen' zaten: snelle minuutjes volgens het schema 6-4-2 minuten, met twee minuutjes rust tussen de tempo's en tien minuten rust tussen beide 'trappen'. Eén blok heb ik helemaal volbracht (gebied Laan van Meerdervoort, Bosjes van Pex en Stokroosveld), de tweede alleen de eerste zes minuten daarvan. De rest niet vanwege protesterende ingewanden. Maar goed, al met al toch tevreden dat ik 'iets gedaan heb' en de tempo's gingen best redelijk.

Lenteloopjes...

Na de zeer matineuze twee-uurs wandeling afgelopen zaterdag toog ik later die ochtend naar landgoed Ockenburgh. Om te "kijken-kijken-niet-lopen". Familieomstandigheden zijn  de reden dat ik mij niet voor deze mooie 'groene' loop had vooringeschreven, en helaas bleek na-inschrijven niet mogelijk.


Nou ja, dan maar kijken. Heb mij nog enigszins verdienstelijk kunnen maken als kiekjesmaker en bij de 10 km ook als water-aanreiker, samen met Jan G.

Van zowel de 5 km lopers (zie dit album) als de 10 km lopers heb ik foto's gemaakt. Het hemd is altijd nader dan de rok, en uitgaande van dit spreekwoord kan ik met enige plaatsvervangende trots melden dat drie mannen van trainingsgroep 7 het meer dan goed hebben gedaan op de vijf, ca. 22/23 minuten: Ton, Berry en Peter. Ik weet de tijden niet precies, de uitslagen komen later op de site van de Ockrun.

En 'onze' Anja Rienstra, die op de 10 km. mooi tweede werd achter de 'spartaanse' Karin van Gorp.

Het was een leuke en mooie dag, maar toch blijf je met het gevoel zitten dat je niet hebt meegelopen, dus de volgende dag op naar Delft voor de Bertusloop. Het was er opvallend rustig, van onze club zag ik alleen Leen Harteveld. Voor mij persoonlijk behoren de Bertus- en Kerkpolderlopen tot mijn favoriete (5 kilometer) loopjes, wat alles heeft te maken met het mooie parcours, de Delflandse natuur spat er af.

De laatste tijd gaan die vijfjes niet zo snel bij mij, wat - naast leeftijd - ook te maken heeft met gewicht. Na de lenteloop vorige week heb ik er toch één kilo (van de 80) af kunnen krijgen. Nog niet genoeg maar ik had bij het lopen wel al een iets beter 'gevoel' dan vorige week. Het begon al meer op hardlopen te lijken, hetgeen resulteerde in een redelijke 27'50''.

Geen foto's van de Bertusloop, maar wel van de mooie omgeving....