Weekendvaria met cultuur, natuur en sport

Dit blog splits ik vandaag maar eens in twee delen: een sportief deel en een cultureel deel. Eigenlijk drie delen als we de natuur meetellen, maar dat beperk ik ditmaal tot een paar foto's die ik onderweg nam.

Vanmorgen eerst de Kerkpolderloop. Het is immers zondag. Volgende week niet, want komende zaterdag wil ik meedoen aan de Bradelierloop, na maanden weer eens een tien kilometer.

Ditmaal ging de weg naar Onder Ons geheel met het openbaar vervoer, wat overigens snel ging. Ruim binnen het uur was ik bij de Mozartlaan, en toen had ik al een tram, een trein en opnieuw een tram van binnen gezien, waarna nog tien minuten wandelen volgde. Nu zult u zich afvragen wat Doutzen Kroes hiermee te maken heeft. Helemaal niets, maar bij een abri viel mij de poster op met het bloemetje op haar neus, waarschijnlijk opzettelijk door iemand aangebracht. Wel artistiek zo.

Bij Onder Ons (Bertus IJsclub) was het al behoorlijk druk, nog drukker dan vorige week volgens mij. Al om half tien stond er een lange rij voor de inschrijftafel.

Mulay Najib was er ditmaal ook bij, als coach van een grote groep snelle lopers. Met zijn kenmerkende, nooit aflatende enthousiasme nodigde hij ons (Paul Kruijssen, Pierre Tissot van Patot en mij) uit om de warming up te doen. Dat was meteen een èchte warming-up, met vijf stevige 'steigerungen' en tussendoor heel rustig lopen.

"Hoi, Jeroen Tibbe!"

Zoals altijd gingen de naar schatting 200 lopers voortvarend van start, om kwart over tien precies. Lekker gelopen al werd het ook nu weer flink warm wat, gepaard met de inspanning, wel de nodige zuurstofschuld opleverde. Toch mooi regelmatig gelopen, mogelijk een iets te snelle eerste kilometer (4'45'') maar ik merk dat nooit. Hoe dan ook ging ik mensen voorbij en mensen gingen mij voorbij (onder anderen Ellen M., Hans Verbeek en Hizkia). De eindtijd was wederom niet verrassend maar wel 'netjes': 25 minuten en 2 seconden, precies dezelfde tijd als vorige week! Mijn trainingsgroepsgenoot Pierre had meer snelheid in de benen, hij finishde twintig seconden voor mij. Niettemin ben ik tevreden!

Na afloop uiteraard weer een gezellige nazit, eerst bij Mulay cs, en daarna op het terras bij Michel, Hizkia, Jos, Pierre en Paul. Laatstgenoemde moest helaas bij het 2 km punt afhaken omdat er iets in zijn kuit was geschoten, mogelijk is hij iets te enthousiast van start gegaan. Hij was nog wel in staat om half wandelend, half joggend naar Onder Ons terug te keren dus waarschijnlijk is het geen zweepslag.

Toen ik het pad vanaf Onder Ons terugliep naar de Mozartlaan, zag ik zowaar een paar Atalanta's in de begroeide berm. Bij ons in de buurt zijn ze zo goed als niet te zien, en hier zeker vier. Geeft de vlinderlievende burger weer wat moed.

Nazit met Mulay en zijn snelle spartanen

DIS: een kunstzinnig maal

Gistermiddag fietste ik naar het stadhuis Den Haag, meer in het bijzonder naar het Atrium, voor een expositie.

In het Atrium worden bijna doorlopend allerlei culturele, educatieve, maatschappelijke en commerciële evenementen en tentoonstellingen georganiseerd. Momenteel gaat het om schilderijen, kunstzinnige foto's en opstellingen van oudere en jonge kunstenaars, waaraan ook werk van zeer goede amateur-kunstenaars is toegevoegd.

Eigenlijke reden - of aanleiding liever gezegd - om er heen te gaan was omdat er twee werken van Gideon Bouwman hangen. Gideon is niet alleen generatiegenoot en hardloper, hij maakte jaren geleden ook deel uit van de clubbladredactie. Maar bovenal bewonder ik zijn werk, met name vanwege zijn technische 'skills' en perfectie, alsook zijn rake gevoel voor vorm, compositie en kleurgebruik. Gideon is een van genoemde 'goede amateurs' die prachtige stillevens maakt.

Opstelling met glasblaaskunst van Annelien van Kempen

De eigenlijke opening van DIS was vorige week, maar toen 'had ik iets anders', maar gistermiddag was de herkansing. Schrijfster en curator Justine le Clercq gaf op enthiousaste wijze rondleiding aan een zeer klein gezelschap: we waren met z'n vijven, waarvan twee tot de deelnemende kunstenaars behoorden, Annelien van Kempen en Jan Harm Bakhuys.

Schilderij van Suzanne van Soest

Justine - die overigens dochter van kunstschilder Aat Verhoog is - vertelde ons iets over hoe de expositie tot stand is gekomen. Zij kwam op het idee om oudere gerenommeerde kunstenaars uit te nodigen om een speciaal werk te maken en daarnaast met jonge kunstenaars aan de slag te gaan. In feite dus een moderne variant van de relatie meester-gezel. Meer info over de kunstenaars staat hier.

Als uitgangspunt en inspiratiebron voor de kunstenaars koos Justine het gedicht DIS van Jean Pierre Rawie (zelf ook een 'al wat oudere' kunstenaar).  In februari vond in Pulchri de kennismakingsbijeenkomst tussen de kunstenaars van beide generaties plaats. "Heel spannend" zei Justine. "Vooral om te zien of en hoe die interactie tussen generaties werkt. Waar schuurt het, waar vullen ze elkaar aan, tillen ze elkaar juist tot grotere hoogte? Het heeft in ieder geval gewerkt, de resultaten zijn hier nu te zien."

Justine le Clercq aan het begin van de rondleiding

De deelnemende kunstenaars waren de 'oude meesters': Pat Andrea, Herman Gordijn, Roland Sohier, Ans Markus, Arno Kramer, Rommert Boonstra, Willem Diepraam, Han Mes, Maja van Hall en Aat Verhoog.

Er deed nog een derde groep mee: oudere vrijetijdskunstenaars waar eerdergenoemde Gideon er één van is. Wellicht zouden zij het professionele juk minder voelen en hebben zij een heel andere benadering van DIS. Hoe? DIS laat het zien, met de werken én met de weg daar naar toe: de artistieke uitwisseling tussen de kunstenaars wordt nieuwsgierig gevolgd en vastgelegd op film.

Als prikkebeen in Zuiderparkse oase

Bont Zandoogje (Parage Aegeria)

Had Prikkebeen in deze tijd in Den Haag geleefd, dan zou hij heel wat kilometers moeten afleggen om genoeg vlinders aan zijn collectie toe te voegen. Tot dusver is het deze zomer uiterst pover gesteld met wat je hier (Den Haag Zuid-West) aan vlinders ziet. Dit ondanks het groene karakter van onze stad, er staan plenty vlinderstruiken, andere vlindertrekkers, ruig begroeide duinen, parken en plantsoenen waar niet alle 'onkruid' wordt weggemaaid en water met natuurlijk begroeide oevers, dus daar ligt het niet aan.

De constatering dat er minder vlinders zijn stemt overeen met de conclusies van de Vlinderstichting: in de jaren negentig zou dit een uitgesproken slecht vlinderjaar genoemd worden. Dat klopt met mijn herinnering, in die jaren was het alle dagen feest, met name in de zomermaanden werden de budleja's druk bezocht door koolwitjes, dagpauwogen en atalanta's. Van die mooie siervlinders zie je er momenteel nauwelijks één. En of ze nog in grotere getale komen, valt te bezien.

Maar goed, om daarover een potje te gaan somberen zet geen zoden aan de dijk. Beter om er op uit te gaan en maar zien wat je tegenkomt. Bijen, hommels en libellen zie je genoeg, dat weer wel.


Gistermiddag fietste ik binnen een kwartiertje naar het Zuiderpark om daar vlinders te spotten. En met redelijk succes! Via een bruggetje kwam ik bij een grote 'wilde' tuin vol weelderige inheemse bloeiende planten, even verderop kwam een paadje uit op een klein maar weergaloos mooi natuurgebiedje met een heideveldje, dennen, een snelstromend beekje - het leek het Geuldal wel - en open plekken in het bosgedeelte waar het wemelde van de vlinders. Vooral bonte zandoogjes, maar ook kleine en grote koolwitjes en diverse blauwtjes.

Het klinkt misschien raar, maar ik kende dat hele stuk niet, zó dicht bij huis nog wel. Een mens is nooit te oud om iets nieuws te ontdekken.

Meer foto's van deze oase in het Zuiderpark en wat ik daar zoal spotte staan in dit album.

Zomeravondtraining relaxed maar toch zwaar

De ene keer loop je als een zonnetje, de andere keer lijkt het wel of je lood in je schoenen hebt. Dat overkomt ons lopers vrijwel allemaal. In ieder geval was de woensdagavond-training er een in de laatste categorie, wat mij betreft dan. Maar het is volbracht, waardoor na afloop het voldane gevoel toch overheerste.

Veel Nederlanders vieren nog volop vakantie. Maar mogelijk is de periode al iets over zijn hoogtepunt heen, hoe dan ook was onze groep weer groot (niet geteld maar ik schat toch zo'n vijftien mensen). Dit in tegenstelling tot - bijvoorbeeld - Groep 5 die deze avond slechts uit vier mannen bestond, trainer Wim inbegrepen.

Er stond deze avond - onder leiding van Sanny en Arie - een duurloopje op het programma met een stevige kern: 6-4-2 minuten in 10 km tempo, en dat tweemaal. Met telkens één minuut rust tussen de tempo's en tien minuten tussen de series. Eerst een stuk ingelopen, daarna onder leiding van Sanny de warming-up en wat loopscholing gedaan, vervolgens via de duinen naar Kijkduin. Over het fiets(duin)pad langs de Machiel Vrijenhoeklaan liepen we een eindweegs door de duinen, dan rechtsaf via het nieuwe fietspad terug naar Kijkduin, daar weer via het grillige duinpad naast Hotel Atlantic terug naar de Laan van Poot.

Alleen voor mijzelf sprekend, zat 'het stevige' 'm vooral in benen waarin de naweeën van Kerkpolderloop en de maandagavondtraining nog duidelijk voelbaar waren: daardoor voelde het vals plat vanaf het veldje aan de De Savornin Lohmanlaan tot aan Kijkduin extra zwaar aan. Maar ook in het parcours daarna zaten stevige klimmetjes juist op het moment dat sprake was van een tempo. Bovendien was het behoorlijk warm, daar had iedereen mee te maken.

Hoe dan ook heeft iedereen weer zijn of haar beste beentje voorgezet deze avond. De lange nazit op het buitenterras - het werd een zwoele avond - met de nodige verfrissende versnaperingen, was dan ook welverdiend.

Over fietsen, vlinderen en rennen

Maandag 3 augustus - Na een paar uurtjes strand bij Kijkduin - waar naderhand toch een stevige bries stond - en een wat actievere middag met fietsen naar Poeldijk (om vlinders te spotten) had ik best zin om 's avonds te gaan trainen. Er stond een duurloop van ca. 75 minuten op het programma, dlp 1 met tweemaal stukken die in dlp 2 werden gelopen. De groep - met Arie en Sandra als trainers - was minder groot dan vorige week maar nog steeds aanzienlijk.

Wij liepen via Laan van Poot en Nieboerweg naar de Houtrustbrug en vervolgens langs de binnenhaven met de vele buitenterrasjes naar de boulevard. Daar gingen we rechtsaf, het stuk van dat punt tot aan het weerstation bij het havenhoofd werd door de liefhebbers in dl. 2 tempo afgelegd. Werd het dat tempo of ging het sneller, duurloop 3? Nou, misschien dl 2,5 al bestaat dat tempo officieel niet. Altijd wat lastig om in te schatten, op het moment dat het lopen niet meer voor honderd procent 'vanzelf' gaat loop je te hard. Althans, voor een training.

Maar goed, dit alles is een ieder genoegzaam bekend. Vanaf het weerstation liepen we weer naar de binnenhaven, onder andere via de visafslag. Karin liep nu even via een andere route om de rotte vis-stank te vermijden, - en weer langs de restaurantjes aan de binnenhaven, waar men met verbazing (medelijden? bewondering? spot?) de hollende meute aan zich voorbij zag trekken.

Bij de Wieringenstraat gingen we de duinen in en liepen 'in eigen tempo' richting strandtent 'De Kwartel'. Met de 5 km van Delft en het fietsen van deze middag nog in de benen ging dat niet helemaal vanzelf, ook omdat er een aantal stevige klimmen in dat stuk van ongeveer 1 kilometer zaten. Toch geen verval, integendeel, al attendeerde Sandra mij wel op mijn houding bij het 'heuvel-op' gaan (meer 'recht-op' lopen).

Wederom een mooie middenzware training achter de rug, totaal 13.5 kilometer. Zo komen we weer gestaag in de goede modus voor de loopjes van nazomer en najaar (10 km t/m de (halve) marathon).

Veelbewogen door Utrechtse en Delftse dreven

Weer een veelbewogen weekend achter de rug. Zo stond er zaterdag een wandeling met de Doornvogels op het programma, een voettocht die door natuurgebieden rond Driebergen-Zeist voerde.
Lang hoefde ik - nadat ik mijn fiets in de stalling voor station Den Haag CS had gestald - niet op wandelgenoot Walter te wachten. Nog wat geld gepind, een beker koffie gescoord en even later zaten we in de IC richting Utrecht. Na een voorspoedige reis stapten wij daar over op de IC naar Nijmegen, met Driebergen-Zeist als één van de tussenstops.

Een enigszins stramme Hugo wachtte ons aldaar op. Hij was in het gezelschap van Loes en Dea. Wij liepen met z'n allen naar buiten, het wachten was nu nog op Coos en haar reisvriend Jurjen. Zij kwamen echter al aanlopen.

Bij pannenkoekenhuis annex restaurant Princenhof aan de Hoofdstraat dronken wij eerst koffie voordat wij daadwerkelijk met de wandeling startten. Meteen de reservering voor later in de middag gemaakt, waar wij de wandeldag zouden afsluiten met - uiteraard - een pannenkoekmaaltijd.

De wandeling voerde door diverse landschappen en landgoederen die deel uitmaken van het Utrechts Landschap. Achtereenvolgens wandelden wij eerst een stuk door Driebergen en Zeist, vervolgens betraden wij landgoed Bornia.


Na enkele kilometers kwamen wij via een klaphek op het Heidekruis Bornia, waar schapen meehelpen de vegetatie kort te houden. Dit is een mooi natuurgebied met heidevelden en meertjes, waarover grote libellen scheerden en een groene (poel)kikker zich even liet zien. Het was hier waar wij een eerste tussenstop hielden om een boterhammetje te eten en/of iets te drinken. Die ochtend had ik, op weg naar het station, nog een 'pain au chocolat' gekocht bij boulangerie Michel. Deze werden hier ter plekke geconsumeerd.


Daarna liepen we over landgoed Hoog Beek en Royen richting Zeist. Daar werd een officiële stop gehouden op het binnenterras van het sjieke Hotel Oud London. We waren nu wel toe aan 'iets fris', maar kennelijk was dat ook het geval bij de wespen, die gretig op de suikerrijke drankrestjes van onze flesjes en glazen af kwamen.

Na zo'n half uurtje weer verder, meer in het bijzonder naar het volgende ijkpunt Slot Zeist. Dat lieten we links van ons liggen. Even daarna gingen we een verscholen paadje in dat uitkwam op het ruigste pad van de wandeling. Onderweg liepen we langs het hoofdkantoor van de KNVB, wat al duidelijk wordt door die gigantische voetbal met het Nike-logo in de voortuin.


Nog een opmerkelijk gebouw: het enorme landhuis van Wibi Soerijabi, het zag er enigszins verwaarloosd uit, maar ik kan mij goed voorstellen dat het bijhouden van zo'n huis nog een hele klus is. Steenrijk zijn is niet alles, troost ik mezelf maar.

Nog één korte stop, waarna het nog maar een kleine tien minuten was naar de plek waar we een paar uur daarvoor vertrokken, Princenhof. Daar hebben we voor een habbekrats (€ 12,50) een pannenkoekmenu genomen: soep vooraf (heel smakelijke en goed gevulde champignonsoep of tomatensoep), een grote pannenkoek met twee belegvarianten (eveneens prima) en een forse coupe ijs met slagroom en chocolade- of aardbeiensaus als dessert. Bovendien buitengewoon attente en aardige bediening. Een waardige afsluiting van een  mooie wandeldag.

Meer foto's van de ca. 18 km lange wandeltocht staan hier.

Kerkpolderloop 

E n toen was het zondag 1 augustus en dus wéér een Kerkpolderloop. De vierde dit jaar! Ditmaal ging ik vroeg (al om kwart over zeven) op de fiets naar het Hollands Spoor waar ik met Jan G. had afgesproken. Samen zijn wij naar Delft getreind. Daar kwam de tram (lijn 1) kwam snel. Twee donkere jongens die bij de halte stonden maakten flink ruzie met elkaar en gingen even later luid schreeuwend de tram in. Dat geschreeuw en geruzie zette zich voort, en de dringende oproep van de bestuurder om hiermee op te houden of anders de tram te verlaten vond geen gehoor. Toen wij uitstapten ging de twist nog door en het wachten was tot de eerste klappen gingen vallen. Of dat gebeurt is, geen idee, want de tram reed toch verder.

We waren hoe dan ook vroeg bij Onder Ons, zo rond kwart voor negen. De koffie was echter al bruin. Van lieverlee werd het drukker, het startdoek werd opgehangen, de drankpost aan de finish en de inschrijftafel werden klaargezet. Beetje gekletst met Gé IJzendoorn, Ger Kooijman, Gerard Rolf en nog enkele leden van de vaste Kerkpolder-kern. Daarna omgekleed, ingeschreven, beetje ingelopen enzovoorts.

Verrassend was de komst van Sherman en Mirjam, zij gingen met een groep jongere lopers onder wie hun dochter hardlopen. Dit om een goed doel (project in Mexico) te sponsoren. Ook Paul Kruijssen, amper een paar uur terug van een rondreis door Frankrijk en Duitsland, was van de partij.

Hoe dan ook, maar weer eens proberen. Zo vroeg als het was, zo warm ook. Dat wil zeggen: de zon had al veel kracht. Maar eens zien of we daar last van zouden krijgen. Dat viel echter mee. De start was zoals altijd om kwart over tien. Ditmaal maar in een vrij 'normaal' tempo van start gegaan. De eerste kilometers liep ik pal achter Mirjam, Jan G liep zo'n vijftien meter voor me. Iedereen trok naar eigen vermogen weer flink door, op het laatst passeerde ik Mirjam. Uiteindelijk kwam ik in 25 minuten en 2 seconden over de meet, tien seconden sneller dan vorige week. Lekker gelopen!

Oh ja, niet vergeten: de vakantie heeft Paul Kruijssen goed gedaan, want hij liep de 5 km in een méér dan goede tijd (21'45''), terwijl Jan Groeneveld zijn doelstelling om 23'30'' te lopen met een daadwerkelijk gelopen tijd van 23'10'' ruimschoots heeft gehaald. Ook Bert Gerritsma is langzaam maar zeker aan het terugkomen, hij liep nu al 26'30''. En de anderen? Ook goed, de uitslagen komen in de loop van volgende week op de site (hopelijk).

Later bleek Hans Verbeek - die ditmaal niet meedeed - foto's te hebben gemaakt, en die stonden vanmiddag al op zijn blog. Als lopers zich inspannen staan ze er zelden op hun voordeligst uit, maar kom op, laat ik mijn ijdelheid maar eens een keertje varen. Ik kneep hier letterlijk een oogje dicht op weg naar de finish (zweet in mijn oog).

Na afloop uitgelopen met Michel Hizkia, Jos en nog iemand wiens naam ik niet meer weet (sorry...). Daarna gedoucht en later een wat langere nazit dan anders op het buitenterras. Heerlijk weer onder het genot van meerdere kopjes koffie en/of frisdrankjes.

Duur door de natuur

Vanmorgen, anderhalve dag na de lange duurloop, ging ik op weg voor een langzame duurloop van zo'n tachtig minuten (netto). Deze stond voor de zaterdag gepland, maar dan ben ik er niet, want er staat een wandeling met De Doornvogels op het programma. Dus dan maar vandaag. Heerlijk loopweer, zonnetje - hij is er weer! - , wat wil een mens nog meer? Of wat wil een loper nog meer?

Deze solo-duurloop ging in een aanmerkelijk rustiger tempo dan woensdag: ruim zes minuten per kilometer. Inlopen vanaf huis via Laan van Meerdervoort en Bosjes van Pex naar de Laan van Poot, waar de fitwalkers net van start gingen voor hun trainingsronde. Mooie trotse borden bij de ingang. Haag is kampioen van Nederland (heren bij het NK Teams). Zojuist hoorde ik trouwens nog heel goed nieuws voor Dara Obot, die bij de Olympische Spelen voor de jeugd een mooie prestatie heeft neergezet. Maar dit even 'off the record'.


Daarna even een kijkje nemen in het krachthonk. Trainer Arie en Willem van Neerschoten (87 jaar en vanaf 1949 lid) waren daar bezig en ik deed zelf nog twee lichte bankdrukoefeningen. Daarna op het grasveld een half uurtje rondjes gedraaid. Vervolgens een paar keer het gras afgewisseld met het asfalt om de baan, waarna ik tweemaal in een rustig tempo de ronde van de 9-uurs estafette liep. Ik deed daar beide keren 12 minuten over.

Iets heel anders nu: dit weekend is tuin-vlindertelling! Voor de liefhebbers. Bij ons in de buurt zijn de laatste tijd weinig vlinders te zien, maar nu we een warm weekend tegemoet gaan is de kans aanwezig dat we er meer zien. Hoe het werkt kun je hier lezen!

Heel bijzonder was wel de kolibrievlinder die ik vandaag in een paar huizen verderop in de voortuin zag fladderen. Waarom-ie kolibrievlinder heet maakt dit in allerijl gemaakte filmpje duidelijk. Met excuses voor de slechte kwaliteit: haastige spoed...


Voor de rest nog wat foto's van de wandeling door de duinen gisteravond. Morgen meer denk ik, de camera zal tijdens de Doornvogels-tocht niet ongebruikt blijven...