La maar lopen...

17 juni

Langzaam, maar vrij zeker, komt er meer regelmaat in het lopen. Na de lange tempo's van afgelopen maandag volgde woensdagochtend een rustig duurloopje van een uur (paar rondjes Stokroosveld en Bosjes van Pex) en woensdagmiddag een duin- en strandwandeling van ruim twee uur. Bij de wandeling ging ik van huis via de Zonnebloemstraat en de Fuutlaan de duinen in en over het strand naar Kijkduin en verder, naar de Zandmotor. Deels via de duinen en Meer en Bosch terug. De foto's bij dit bericht zijn onderweg gemaakt.



18 juni

Op deze donderdag ging het illustere viertal Pievitofre weer in Meer en Bos e.o. een 'minutenprogramma' afwerken, d.w.z. twee series van 8 x 1 minuut, steeds met een minuutje herstel tussen de tempo's en drie minuten herstel tussen beide series. Alles bij elkaar zo'n 55 minuten. Het ging wel beter dan de vorige keer, ook al heb ik in de tweede serie de laatste twee keer niet helemaal vol gemaakt.

Opvallend was dat in Meer en Bos een politie-auto ons een tijdje volgde, ook toen we een onverwacht zijpad insloegen. Dat was tijdens het inlopen. Ik waarschuwde mijn mede-lopers/kornuiten dat het mogelijk ging om het naleven van de 'anderhalve meter' regel. Liepen wij te dicht op elkaar? Hoe dan ook namen we iets meer afstand en dat bleek afdoende, wij werden er tenminste niet op aangesproken.


Vrijdag 19 juni

Vanmorgen even naar onze club aan de Laan van Poot, meegedraaid met de baangroep. Meestal worden er na een klein half uurtje warming up 10x 200 meters gelopen op de baan. Omdat ik gisteren met o.a. Pierre (nu ook aanwezig) al 16x 1 minuten tempo's had gedraaid, nu maar wat rustiger aan.

Toch moet ik zeggen dat het mij niet eens tegenviel: ik heb vanmorgen drie tempo's (tweehonderd meters) meegelopen, waarbij de langzaamste in 55 seconden en de snelste in 51 seconden ging.

Op weg naar huis, kwam ik bij de ingang een loopgroep tegen met onder meer Jan Wierenga. Vorige week nog schoenen (Hoka's) gekocht bij de Hardloopwinkel, waar ik geholpen werd door zijn zoon Marcel. Jan had zelf ook Hoka's aan, ze bevielen hem prima.

Even een selfie! Wij zullen de Delft-loopjes missen dit jaar, al is het nog niet uitgesloten dat de befaamde Kerkpolderlopen in augustus (mogelijk) doorgaan.

Met lichtekooi op stap

Het werd weer een doodgewoon tuinzitdagje vandaag, wel afgewisseld door een kort loopje vanmorgen en boodschappen doen bij een al behoorlijk drukke Albert Heijn.

Het onweer van de afgelopen nacht heeft het groen goedgedaan. Ook het gras is van kleur verschoten: van dor strogeel tot frisgroen.

De natuur is momenteel overwegend éénkleurig 'junigroen', we moeten nog eventjes wachten op de uitbundige kleurenpracht van de zomerbloeiers.

Rond 15:00 uur zagen we een kleurrijk boomklevertje tussen het struikgewas scharrelen. Een bijzondere gast, althans in onze tuin. Ik ging meteen naar binnen om mijn camera te halen.

Bij terugkomst zag ik nog juist dat de boomklever via de open schutting de tuin van de buren, Jan en Wilma, binnenwipte. Daar scharrelde hij wat verder rond.

Jan kon de boomklever vrij goed benaderen, het diertje fladderde wat maar vloog niet in paniek weg. Afgezien daarvan oogde hij fit. Toch vertrouwde Jan het niet helemaal, waarop ik voorstelde de vogel te vangen en naar vogelopvangcentrum De Wulp te brengen.

Maar waar moest-ie in? Ik had nog een schoenendoos, maar een andere buurvrouw reikte Jan over de schutting een kooi aan. Beter! Daarin ging een handdoek en vervolgens de boomklever die inmiddels via de openstaande tuindeuren naar binnen was gegaan en zich onder een fauteuil had verschanst. Even later kon Jan hem of haar zonder al te veel moeite oppakken.

Voordat ik naar het vogelasiel ging wel even gebeld om de situatie uit te leggen. Het leek de dienstdoende dame inderdaad wel verstandig om het diertje te brengen. Dus op de fiets, met de kooi bungelend aan mijn rechterhand en met mijn linkerhand aan het stuur manoeuvreerde ik mij naar Meer en Bosch.

Na onderzoek aldaar bleek dat de boomklever weinig mankeerde en goed doorvoed was: vermoedelijk ging het om een jong exemplaar dat net was uitgevlogen en nog weinig vliegervaring had. Toch maar daargelaten, vogels zijn er in goede handen en in onze tuinen lopen katten rond die voor wie zo'n vogeltje een makkelijke prooi vormt.

(Op) blauwtjes lopen...

Vandaag was de eerste keer sinds begin maart dat ik 'onze' club Haag Atletiek bezocht. Sinds kort kan daar weer groepsgewijs - wel rekening houdend met de anderhalve meter - worden getraind. De kantine is echter nog gesloten - behoudens bijzondere gevallen - en kleedkamers/krachthonk blijven voorlopig dicht.

Wel leuk om de 'vrijdagochtend baangroep' o.l.v. Maarten weer eens in actie te zien. En de acties  van de enthousiastelingen tijdens de warming up vast te leggen. Zelf heb ik er amper aan meegedaan, omdat ik gisteren (donderdag) in Meer en Bosch al tempo's had gedraaid met Pierre, Ton en Vincent (Twee keer 1-2-3-2-1 minuut, met steeds 30 seconden herstel tussen de tempo's.

Het ging wel iets beter dan de vorige keer, wat mogelijk ook te maken heeft met mijn verse hardloopschoenen. Die heb ik gisteren gekocht, mijn eerste aankoop in corona-tijd. Ik zocht lichtgewicht schoenen met flinke demping. Had goede dingen gehoord van de Hoka Carbon, dus woensdag even gegoogeld. Kennelijk een populaire schoen, want bijna overal uitverkocht of niet in mijn maat. Ik kwam uiteindelijk bij de hardloopwinkel uit. Dus op de fiets naar het centrum gepeddeld.

Ik werd geholpen door Marcel Wierenga, zoon van Jan met wie ik vaak meerij (meereed) naar een van die leuke Delftse loopjes. Ze hadden inderdaad de HOKA carbon in twee uitvoeringen. Allebei aangepast en even buiten mee gelopen. Ze zaten goed en liepen prima, ik voelde wel een duidelijke stuwing vooruit, waardoor je in een flink tempo kon blijven lopen. Die carbons zijn ook echte wedstrijdschoenen. Ook een ander type Hoka's (Clifton) aangepast en die zijn het geworden, want meer geschikt voor zowel trainingen als wedstrijden. En ook nog iets minder prijzig dan de carbons.

Met horten en stoten

Een paar regenachtige dagen achter elkaar: de natuur kan na de droge periode opgelucht ademhalen. Of het genoeg zal zijn voor het waterpeil? Dat zal wel niet, maar alle kleine beetjes helpen.

Waar zullen we het nu eens over hebben. Over de actualiteit? Daarover valt veel te melden. We worden overspoeld  met nieuws en informatie over tal van onderwerpen (op dit moment vooral corona, racisme en daarmee samenhangende demonstraties), ik volg de berichtgeving op de voet. Wat mij vooral opvalt is het - al dan niet overduidelijk - eenzijdig 'sturen' van de media op 'wat wij 'met z'n allen' zouden moeten vinden. En daarover kan eindeloos gediscussieerd worden, dus beperk ik mij maar tot het persoonlijke 'vierkante millimeter-nieuws'.

Gekraagde roodstaart

Zoals over hardlopen! Inmiddels wordt er bij Haag Atletiek weer groepsgewijs gelopen. Sterker nog: de trainingsschema's voor deze zomer zijn ons vorige week toegemaild. Zelf moet ik nog flink bijspijkeren (voor zover mogelijk), dus wacht nog even met aansluiting te zoeken. Wel loop ik nog braaf (twee keer per week) mee met het 'mini-groepje' Pievitofre, en tussendoor loop ik ook wel wat maar dat mag geen naam hebben.

Roodborst

Het hardlopen gaat met flinke dalen en amper piekjes op dit moment. Er zijn dagen dat zelfs het maken van belachelijk kleine stapjes zwaar gaat - veroorzaakt door moeilijk te omschrijven pijntjes in benen, knieën en onderrug waardoor alles blokkeert - en dan moet binnen het halve uur dat zo'n training duurt meermalen worden gewandeld. Ook zit de tempohardheid er nog niet in, wat vrijdag bleek bij de 3 series van 5x1 minuut (met 3 minuten seriepauze) met Pievitofre, waarbij ik alleen de eerste serie in staat was enigszins bij te blijven.

Echter ging het zaterdag in mijn eentje wel iets beter (50 minuutjes duurloop met daarbinnen drie kilometers 'aanzetten'  waarvan de snelste kilometer in 5'35''). Als ik wat sneller loop voelt het fysiek ook beter aan, gek genoeg.

Maar goed, we gaan welgemoed door, eens een loper....

Bruine kikker

Gevleugelde zaken

Grappig, een ex-collega zond mij via FB een scan van deze tekening die ik ter gelegenheid van haar afscheid maakte. Zelf had ik daar geen kopie meer van. Kennelijk had zij een zekere 'moederlijke' instelling jegens haar collega's. Verder staan er de toenmalige commissarissen (van het CvdM) op en de bedrijvige huismeester, een fervent Rolling Stones fan die tijdens het geruchtmakende Kurhausconcert in 1964 - dat maar vijf nummers lang duurde - de mondharmonica van Mick Jagger had opgevangen/geconfiskeerd.

Verder nog iets te melden? Heb gisteren een gemixt fiets- en wandeltochtje gemaakt richting Meijendel. Best druk in de duinen, ook op een doordeweekse dag. Weer wat foto's gemaakt...

Piervitofre door de bochten

Het werd een lange dag gisteren, niet in de laatste plaats vanwege het vroege opstaan (om half zes op de fiets naar Kijkduin) en ook weer het laat naar bed gaan, om 01:00 uur vandaag.

Na eergisteren (zondag) een half uur netto (bruto bijna 50 minuten) te hebben gelopen, volgde een pittige training op maandagmiddag met de informele/officieuze Groep Piervitofre. Dat viel niet mee, op het programma stonden drie versnellingen van 7 minuten.

Ook ditmaal ging de route via Meer en Bosch. Na een korte warming up (inlopen en enkele oefeningen) gingen we van start. Zeven minuten, dus we probeerden niet al te snel te lopen maar toch zo snel dat praten moeilijk werd.

Pierre heeft goed doorgetraind gedurende corona en liep vlotjes, om niet te zeggen snel. De overige drie volgden op enige - en op het laatst respectabele - afstand. Minder snel gaat mijn afvallen en dus ook het lopen maar ben blij dat ik het 21 minuten (3x7 min.) heb kunnen volhouden: de achterstand op de overigen bleef beperkt. Bij Ton hadden we de nazit - op afstand, in geventileerde ruimte en met koffie. Bij de volgende sessie gaan we weer voor de kortere tempo's.

We blijven bezig!

Pievito: Ajeto!

Hemelvaartsdag was ongetwijfeld een van de warmste van deze (en de vorige) eeuw. Niet zo gek natuurlijk dat door vrijwel iedereen optimaal is genoten van de warme zon, ondanks Covid-19.

Voor ons was het de eerste keer strand dit seizoen. 'Dolce far niente' met de zon op het ingesmeerde lijf. Het was druk maar omdat het strand tussen Kijkduin en Duindorp vrij breed is kon de anderhalve meter grens overwegend goed bewaard blijven.

Overigens blijkt uit diverse onderzoeken - met dank aan Maurice de Hond die hierop attendeerde - dat de kans om in de buitenlucht besmet te raken met het Covid-19 virus zeer klein is. Veel groter is het gevaar op besmetting en een 'uitbraak' van het virus in slecht geventileerde ruimten, dus binnen. Wellicht heeft dit invloed op de kans dat straks weer in groepsverband (zelfs prestatielopen) kan worden getraind.

Wat sport betreft: Maandag liep ik voor het eerst sinds de corona-crisis in groepsverband. Een klein groepje weliswaar van vier 'Messieurs d'un certain âge', te weten Pierre, Vincent en Ton (Groep Pievito). Mijn afko staat er nog niet bij, ik zal dan toch regelmatiger moeten meelopen. Dan wordt het Pievitofre of zoiets.

Die eerste keer - zo schreef ik al in het vorige bericht - ging op zijn zachtst gezegd niet echt lekker: het waren langere tempo's (2-4-2-4-2-4-2 minuten) waarbij ik meteen al achterop raakte en het na de eerste 2-4-2 voor gezien hield. Maar na twee maanden geen tempotraining en achterstand door een blessure kon ik niet veel verwachten.

Vandaag was een korter en beter behapbaar programma, namelijk 12 x 60 seconden, steeds met een minuutje herstel tussen de tempo's. En dat ging een stuk beter, alle twaalf volbracht zij het dat het de eerste vijf keer beter (sneller) ging dan de overige zeven.

Het parcours was in Meer en Bosch, een mooie lokatie om te wandelen en te hardlopen. Uiteraard meer dan bekend trainingsgebied voor bijna alle leden van Haag Atletiek (en andere portverenigingen in de regio).

Na afloop nog koffie gedronken in het - goed geventileerde - appartement van Ton en zijn wederhelft.