Puinduinrun met menige Stairway to Heaven... Maar in de hemel is geen....

En weer was er een Puinduinrun! Een loop waaraan ik meermalen heb deelgenomen, maar dit jaar niet. Voorgaande jaren ook niet trouwens, dat kwam deels door cojona  Door blessure heb ik heel weinig gelopen de laatste tijd, en het is nog niet helemaal over. En dan, klimmen is niet mijn ding, zeker niet tegen die lange heuvels en steile trappen op. Maar eerlijk is braaf: het is en blijft een inspirerend evenement met een  uitdagend parcours. 

Zo was ik er vanochtend toch even bij, letterlijk aan de zijlijn, en heb mij toch enigszins verdienstelijk gemaakt met het maken van foto's.

https://myalbum.com/album/nEQGsJq2twka/

Eerder dit weekend had ik thuis een stel 'biervrienden' van Haag Atletiek op bezoek. Eens in de zoveel tijd komen we bijeen, dan eens bij die, dan weer bij een ander, en ieder neemt twee flesjes bier dat in het thema van het moment past. Ditmaal was het thema 'Winterbier'. 

Om de ergste (eventuele) ongerustheid bij de lezers weg te nemen: motto van dit soort bijeenkomsten is 'Geniet en drink met mate(n)'.  

Er is zowaar ook nog een uitslag van de proeverij, dit aan de hand van de door aanwezigen gegeven cijfers. Het kerstbier van Carolus (Christmas) kwam als 'winnaar' uit de bus, direct gevolgd door het door Robbert van der Elst zelfgebrouwen bier 'Achter de duinen' ('whiskey infused'). De 'Hibiscus Hipster' van brouwerij Kompaan behaalde het brons.

Het minst gewaardeerd werd de 'Red Pepper' ale van - eveneens - Kompaan. Dit vanwege - de naam zegt het al - de wel erg overheersende peper.

Het winterbier dat ikzelf had gekozen was 'Troubadour' van de belgische brouwer 'De Musketiers'. een lekker zoetig winterbier met een subtiel bittertje dat uitstekend combineerde met de zelfgebakken appeltaart...

Op de achtergrond - en een enkele keer op de voorgrond - was er muziek dat ging van David Crosby, The Doors, Rob de Nijs en Rory Gallagher tot Stromae en Mister Mister, en nog heel veel meer.

Hoe dan ook: het was weer errug gezellie! 

Winterse cross door Westduinpark

Foto: Ferwin Hoogeveen

Vandaag was er bij onze vereniging Haag Atletiek een enigszins verlate nieuwjaarscross in het kader van de 1 van de 4 crossen. Ook een loop in het kader van het Haag110 klassement, want de vereniging bestaat dit jaar 110 jaar. 

Er waren bijna 200 deelnemers, waarvan 12 op de jeugdcross, 60 op de korte cross (3800 meter) en 135 op de lange cross (8200 meter).

Zelf deed ik gewoon mee om het meedoen, het is immers een jaarlijkse traditie. Niet voor de wedstrijd want ik heb al een paar weken bijna niet getraind en van enige snelheid is absoluut geen sprake (meer). Positief was wel het weer: echt winters, het vroor licht maar de zon scheen constant. Ideaal loopweer dus. 

Van hardlopen (of wat daar voor door moet gaan) is niet veel gekomen, op bepaalde delen van het parcours - paardenpaden die moesten worden beklommen - was de zandige ondergrond zo hard bevroren en vol hobbels en gaten dat ik daar ben gaan wandelen. Wil dit jaar wel blijven hardlopen dus ik vermijd het risico op een blessure of val. 

Bovendien passeerden wij - langs een van die grillige zandpaden heuvelopwaarts - tot twee keer toe een aantal Schotse Hooglanders, waaronder een reusachtige stier met angstwekkend lange hoorns. Die wil je niet graag in je lijf hebben. Gelukkig had het dier geen kwaad in de zin en stond er klaarblijkelijk alleen om de lopers aan te moedigen. 

Uiteindelijk kwam het er op neer dat een flink deel van de 3800 meter (korte cross) wandelend is afgelegd. 

Aanvankelijk ging het nog goed... (foto Lodewijk van Dongen)

Na afloop was er erwtensoep en glühwein in de kantine/het clubhuis en viel er genoeg (na) te praten met deze of gene. 

Op naar het volgende loopje! 

Bewogen eerste week van het jaar!

Afscheid Menno de Rijk

Het wat mij betreft belangrijkste evenement van de afgelopen weken was het afscheid van Menno de Rijk. 

Menno heeft, ondanks zijn nog altijd grote energie, scherpzinnigheid, sociale instelling en gevoel voor humor, de 100 jaar nèt niet gered. Maar met 99 jaar heeft hij de leeftijd der zeer sterken bereikt. Misschien had hij zelf wel een paar jaar doorgewild, want ideeën voor de toekomst had hij nog te over, zo bleek uit een speech van een van de aanwezigen.

Ooit mocht ik Menno, een van die senior-mannen van het krachthonk, interviewen voor het clubblad. Ook in het laatste clubblad is een interview met hem verschenen. Verdere info over deze markante man hier! 

Zeker 150 (grove schatting mijnerzijds) vrienden, kennissen en familieleden waren in De Kas bij Villa Ockenburgh bijeengekomen om Menno's afscheid bij te wonen. Er was een duo (violist en pianist) die voor de muzikale omlijsting zorgde, er waren mooie foto- en filmbeelden met de levensgeschiedenis van Menno - vanaf babytijd tot zeer recent - en met anecdotes en goede herinneringen gelardeerde speeches. 

Na afloop vormden de aanwezigen buiten onder het prieel een lange erehaag waar de kist, gedragen door zoon en andere familieleden, voorbijging en naar de auto werd geleid die Menno naar zijn laatste rustplaats ging brengen. 

Daarna was er een receptie die, zoals zo vaak bij dergelijke gelegenheden, erg gezellig was. Niet in de laatste plaats omdat veel oude bekenden elkaar weer na korte of langere tijd zagen. 

Doornvogels/wandelgroep op de culturele toer

Wat wandelen betreft: eerder deze week maakte ik een rondje Solleveld, alles bij elkaar zo'n zeven kilometer. Eerlijk gezegd is er wat natuurschoon betreft duidelijk minder te beleven en te zien dan in andere seizoenen, maar ook nu zijn er details en hoop je op onverwachte ontmoetingen met een of andere vogel of ander dier. De Homo Sapiens is er duidelijk in mindere mate aanwezig dan elders!

Zaterdag zou de maandelijkse wandeling met ons vaste wandelgroepje hebben plaatsgevonden. Echter ging de wandeling wegens de verwachte weersomstandigheden niet door, in plaats daarvan gingen wij naar het 

Fotomuseum Den Haag en het Kunstmuseum

We hadden afgesproken bij Fotomuseum Den Haag. Vóór elf uur zaten wij in het museumcafé aan de cappucino. Even later gingen we de diverse tentoonstellingen bezoeken. Zo is er tot 23 maart 2023 de grootste overzichtstentoonstelling tot nu toe van Judith Joy Ross (1946), een van de belangrijkste Amerikaanse portretfotografen. 

Na ook de andere exposities (van Rein Jelle Terpstra en W.F. Hermans (zijn fotowerk)) vluchtig te hebben bekeken, gingen we in het naastgelegen Kunstmuseum Den Haag lunchen en de diverse exposities bezoeken. Waarbij vooral de tentoonstelling met tientallen creaties van mode-icoon 'Balenciaga in Black' en een uitgebreide schilderijententoonstelling van de transgender artiest Nicole Eisenman en haar tijdgenoten de aandacht trokken.

Nieuwjaarsreceptie Haag Atletiek

Aansluitend op deze museale middag was de gang naar de Nieuwjaarsreceptie van onze vereniging Haag Atletiek. Het werd - 'na corona' - een receptie als vanouds, met speeches van voorzitter Pierre Heijnen en het in het zonnetje zetten van atleten die het afgelopen jaar successen hebben geboekt op diverse nationale en internationale atletiekevenementen. En daarnaast ook vrijwilligers die er ditmaal uitsprongen.

Ook het 'happy hour' met gratis drankje en hapje was in ere hersteld, en op het laatst werd er zowaar nog gedanst. Kortom: het was weer errug gezellig!

Zondag: Kopjesloop

En dat was er tenslotte de Kopjesloop in Delft. Mooie dag voor een loopje, tikje aan de frisse kant - wat wil je, het is januari - maar wel zonnig! 

De laatste tijd zat er bij mij een beetje de klad in het lopen, waaraan vooral lichte fysieke ongemakken debet waren. Toch maar weer eens proberen. Vijf kilometer, maar eens zien of ik die zonder onderbrekingen kon volbrengen. En zowaar, dat lukte. Weliswaar niet in een goede tijd, maar toch maar gedaan! 

Overigens weer aardig aangekomen (had al twee maanden niet op de weegschaal gestaan), het 'wintergewicht' is nu 82 kilo. Werk aan de winkel!

De dagen gaan weer lengen

Kerstmis 2022 is weer voorbij. Op naar de jaarwisseling, waarna ons ongetwijfeld een nieuw roerig jaar te wachten staat.

Eerste kerstdag was een uitgesproken familiedag bij ons, de (klein)kinderen kwamen bij ons eten. Tweede kerstdag was eigenlijk vrij rustig, zij het dat ik 's ochtends nog één rondje kerstcross heb meegelopen bij onze club Haag Atletiek. Kon wel merken dat ik een paar weken nagenoeg niet heb getraind, het ging heel moeizaam maar goed, toch nog 'iets' gedaan en na afloop was het weer gezellig in het clubhuis van Haag Atletiek.

Menigeen zal de afgelopen dagen in de keuken hebben gestaan. Dat was ook bij mij het geval, maar daags voor eerste kerstdag ging ik naar een andere keuken. Dan heb ik het over Johan van der Keuken (1938-2001). Van der Keuken was een Nederlandse cineast, fotograaf en essayist die in binnen- en buitenland naam maakte met zijn foto's, fotoboeken en films. Veelal werk dat zich beweegt tussen visuele poëzie en documentaire.

In de tijd dat ik op de afdeling film van het ministerie van CRM (later WVC) werkte heb ik Van der Keuken leren kennen als een sympathiek, fijnzinnig en tevens bevlogen mens. Iemand die veel en graag kon vertellen over zijn werk, op een beschouwend-intellectuele en tegelijkertijd gepassioneerde manier. 

 

Met Ed van der Elsken behoorde hij tot de topfotografen van zijn generatie.  Dus toen ik las dat er momenteel een expositie van zijn werk in het Nederlands Fotomuseum  te zien is, moest ik wel naar Rotterdam. De tentoonstelling 'De kunst waarvan ik het meest houd' is tot en met 5 februari 2023 te zien.

Op weg daarheen nog een paar plaatjes van Rotterdam gemaakt, wat in al zijn uitbundige moderniteit steeds meer of minder interessante beelden oplevert. Hier kiekjes in de metro (halte Wilhelminaplein).

Naar de films...

Over hardlopen valt niet zo gek veel te melden. De laatste weken heb ik onder meer last van stramme benen/schenen en uitstralingspijntjes. Alleen met hardlopen. De ene dag heb ik er iets minder last van dan de andere. Met wandelen heb ik die problemen veel minder. Trainen - of wat daar voor door moet gaan - doe ik momenteel vooral op eigen houtje. 

Wat regionale loopjes betreft was er afgelopen weekend keuze in overvloed (Clingendael cross, Dobbeloop, Bertusloop). Toen kwamen onze kleindochters logeren. Nu was het, naast genoemde fysieke ongemakken, ook nog eens slecht weer dus geen ramp om een keer een loopje over te slaan. 

Heel gezellig, we zijn toen op die regenachtige zondag naar de bios gegaan, naar Pathé op het Binnenhof. 

Het werd Knor, een Nederlandse zogeheten 'stop-motion' film waaraan regisseur  Mascha Halberstadt zeven jaar heeft gewerkt. Dat was dus monnikenwerk, maar het resultaat mag er zijn! Het is mooi gemaakte film geworden, naar een leuk verhaal van Tosca Menten. Niet alleen leuk voor de kinderen maar ook voor hun volwassen begeleiders. Na afloop hebben we in De Passage bij Deluca geluncht.

Maar ik was al eerder naar Het Filmhuis gegaan voor de film 'Les passagers de la Nuit' met Charlotte Gainsbourgh (dochter van Serge en Jane Birkin) in de hoofdrol. Een film die de sfeer van de jaren zestig in Parijs ademt. 

De week daarop wederom naar het filmhuis voor 'Le Bonheur', een van de vele films waarmee regisseur Agnès Varda een duidelijk stempel drukte op de Nouvelle Vague beweging van de jaren vijftig en zestig. Le Bonheur is een typische jaren-zestig film, doordrenkt van een zoet-romantische sfeer: pastorale natuurbeelden, mooie gelukkige mensen, zich afspelend in een tijd waarin vrije liefde, niet beperkt tot één persoon, geen taboe meer was... en door alle partijen getolereerd werd. Te mooi om waar te zijn lijkt het, en het is dan ook niet (helemaal) waar. Sterker nog: het verhaal culmineert op trieste wijze...

Tenslotte hebben wij de donderdagmiddag in Delft doorgebracht. Ik had nog ergens een VVV-cadeaubon liggen die tot 24 december 2022 geldig was, dus enige spoed was geboden.

In Delft was het een stuk lopen naar Kobus Kuch, waar de lekkerste appeltaart van Delft wordt geserveerd. Dit naar eigen zeggen, maar bescheidenheid in deze zou vals zijn want de appeltaart is inderdaad top! Met een harde korst, voldoende kaneel en een flinke dot slagroom.

Daarna een stadswandeling gemaakt die voorlopig eindigde in Theater Pathé. We gingen naar een middagvoorstelling van 'Ticket to Paradise' met twee iconische filmsterren in de hoofdrol: George Clooney en Julia Roberts. 

Zij spelen een gescheiden echtpaar, die nog maar één ding gemeen hebben: hun liefde voor dochter Kimberley. Na haar afstuderen als advocaat gaat ze met een vriendin op vakantie naar Bali, waar ze verliefd wordt op een inheemse jongen. Het komt al snel tot een huwelijk, maar dat is niet geheel naar de zin van haar ouders. Een leuke 'feel good' film met hilarische momenten.

Die VVV-bon hebben wij verzilverd bij het griekse restaurant Athenes Olijf. Zowel de maaltijd (moussaka) als de bediening was top. Een goede afsluiting van een halfdagje-uit!

Halve marathon Monster 2022: ouderwets gezellig

Foto van Sandra Kleijn
V.l.n.r. Karin Day, Cynthia Ghijsels, Sanny Schoon, Sandra Kleijn, Cultuurbarbaar en Alex van den Berg

Koud hè? De eerste ietwat winterse herfstdag van dit jaar. Toch maar gaan lopen. 

Er begint weer wat regelmaat in de trainingen te komen. Maandag(soms) en woensdag volg ik Groep Carel/Jos/Francis en in het weekend doe ik als het even kan mee met een prestatie- of wedstrijdloopje.  

Gisteravond heb ik mij op de valreep ingeschreven voor de 5.4km loop in Monster. Online, via de PC. Dat is de kortste afstand in het kader van het drieluik Halve Marathon - 10.3 kilometer - 5,4 kilometer. 

Met Jan G. ging ik met tram en bus naar Monster. Jan ging mee als supporter en niet als loper in verband met geïrriteerde hamstrings. Bij bushalte Watergat uitgestapt, waarna het nog een kwartiertje lopen was naar Sporthal De Wielepet. Het was behoorlijk fris, de winterjas bleek geen overbodige luxe. Toch leek het iets minder koud dan toen we van huis gingen. Ruim een uur voor de start van de eerste afstand ('de halve') waren we in de sporthal. Startnummer en chip bij de betreffende stand opgehaald. Daarna aan de bar wat gedronken, vervolgens de kleedruimte bezocht. En dat alles onder de klanken van een leuk bandje dat op het podium in de hal vrijwel onafgebroken stond te spelen, veel covers van bekende pop- en rocknummers.

De start was ditmaal voor het sportcomplex. Koud-koud-koud. Om 14:00 uur vertrokken de halve marathonners, tien minuten later de 10.3km lopers. De 5.4km lopers vertrokken om tien voor half drie. 

Ik liep 'm als training. Eerst liepen wij zo'n 2.5 kilometer via het verharde voet- en fietspad door de duinen, vervolgens linksaf het strand op dat vooral in het begin, zeg zo'n 400 meter, zwaar beloopbaar was vanwege het supermulle zand. Op dat stuk wandelde ik meer dan dat ik liep. Maar daarna liep ik naar het meer verharde deel langs de zee, dat liep toch beter. Uiteindelijk had ik de laatste kilometer nog iets over en kwam in ruim 37 minuten over de finish. Niet snel, maar er zat niet veel meer in en heb toch met voldoening gelopen.

Nanda maakte - na zelf een keurige tijd te hebben gelopen - bij de finish een foto van mij. Erg uitgeput zien ik er niet uit, wel flink aangekleed. Vandaar dat ik niet zo'n last had van de kou... 

Na een lekkere stevige beker snert met worst - hoe toepasselijk op deze koude dag - en een mooie handdoek rijker, gedoucht en omgekleed. In de bar even gepraat met Alex van den Berg, waarna in de hal de winnaars in de verschillende categorieën het erepodium bestegen. Een van de dames die elke woensdag met een vriendin snelle rondjes op de baan van Haag Atletiek draait (Marlies Kort), bleek tweede dame in haar categorie te zijn geworden (Carla Ophorst werd eerste), met haar telefoon heb ik nog wat foto's van haar gemaakt.

Overigens was ik niet de enige HAAGenaar die had gelopen. Karin Day en Sandra Kleijn hadden 'de halve' gelopen, Eddy Doorschodt, Jan Wierenga en Paul Wobbe de 10.3 km. en Jolanda de 5.4 km. Nu zal ik er ongetwijfeld een paar vergeten zijn. Die paar waren er dus ook! 

Over de goede sint en zijn bieren

Na twee jaar corona, kwamen Sinterklaas met zijn gevolg afgelopen zaterdagochtend aan in Leidschendam, bij de Sluiskant. En zoals altijd had zich daar een grote menigte verzameld om de goedheiligman te verwelkomen. Wij waren er ook bij, dat wil zeggen twee opa's, twee oma's, drie kleinkinderen en hun ouders. 

Ondanks alle negatieve verhalen over sinterklaas en zijn geroetveegde gevolg, blijft het sinterklaasfeest een sterk in onze samenleving gewortelde traditie, gezien de grote opkomst.

Na de intocht en de presentatie van de sint op het podium op de Damlaan, gingen we terug naar het haventje bij de Oude Sluis om bij Fratelli de lunch te gebruiken.

Biertjes proeven

Om half twee verlieten we het restaurant en liepen naar de auto's die verderop geparkeerd stonden. Ik reed met schoonzoon Daniël mee terug, hij zette mij af op de Lisztstraat in Loosduinen, waar Arne een bierproefmiddag had georganiseerd voor de 'Haagse Biervrienden'.

Wij waren met vijf man en ieder had drie biertjes meegenomen die ter plekke - over vijf proefglazen verdeeld - uitgeschonken werden. Dit ging vergezeld met appeltaart en brood (zelf gebakken door Rob), kruidnoten en ander strooigoed, kaasblokjes en chips.

Een dag eerder had ik bij bierwinkel Alsem aan de Loosduinseweg voor deze gelegenheid drie mij onbekende biertjes gekocht. Eigenlijk wilde ik de biertjes kopen die ik een maand geleden op een terras in Durbuy (Ardennen) met smaak had genuttigd. Echter bleek dit een zeer lokaal biertje te zijn die niet bij Alsem verkrijgbaar was. Dan maar 'op de gok' een ander biertje gekocht, de Moinette Brune. 

Ik vond deze qua smaak wat tegenvallen: het is weliswaar een belgisch biertje, maar had een wat scherpe, hoppige bijsmaak. Robbert vond het een biertje met een engels accent. Als je eenmaal doordrinkt is het biertje redelijk te pruimen, al zal ik 'm niet snel opnieuw kopen.

Om in de sinterklaassfeer van deze dag te blijven: het Pepernotenbier van de HEMA kwam wel goed uit de bus, dat was niet het geval bij het Sinterklaasbier. Dat was het minst gewaardeerde biertje vandaag. 

Hoge ogen scoorde het Bokbier Frank, zelfgebrouwen door Frank Inklaar. Erg smakelijk, dit winnende biertje op deze dag. Op de tweede plaats kwam de Tesselaar Dukdalf, een zogeheten Quadrupel. Die andere huisbrouwer, Robbert, scoorde ook goed (derde plaats) met een eveneens heel smakelijk biertje 'Achter de duinen'.

'Welcome in Penradme'(? kon de naam niet goed lezen), het pepernotenbier en La Trappe Puur kwamen op de vierde, vijfde en zesde plaats. 

Het volgende bierproefevenement is nog niet bekend, maar het is niet onwaarschijnlijk dat dit pas volgend jaar gaat plaatsvinden. Dit ook gelet op de feestdagen die voor de deur staan. Gaat weer gezellig worden!