Van boksende schilders tot hollende (Meer en-)Boslopers

Deze week tot nu toe drie keer gelopen: de eerste keer zondag, veertig minuutjes duurloop. Niet lang, maar in de benen zaten nog de tempotrainingen op donderdag en vrijdag.

De tweede keer was maandag, met z'n vieren door Meer en Bosch en Ockenburgh. Dat waren langere tempo's (driemaal zeven minuten) maar die gingen wel beter dan voorgaande keren.

Vandaag (donderdag) was de derde keer. Nu liepen we in de ochtenduren het vertrouwde parcours van Meer en Bosch. Korte tempo's, drie series van 5 x 1 minuut met tussen de tempo's een minuut herstel en drie minuten rust tussen de series. Al met al, inclusief inlopen en oefeningen 55 minuten. Nu ging het helemaal goed, ik merk dat mijn loopconditie allengs verbetert.

Jagersgraf - Isaac Israels

Zelfportret Isaac Israels

Verder ging ik woensdag voor de tweede keer deze maand naar het Kunstmuseum Den Haag. Koos ik de vorige keer de Route Mondriaan met exposities van A.R. Penck, David Nuur, Mondriaan & De Stijl en Lucassen, nu ging ik voor de andere route inclusief de expositie Breitner vs. Israëls.

Vrouw met rode kimono - Breitner

Twee vrouwen in de sneeuw - Breitner

Breitner en Israëls waren in hun werkzaam leven zowel vrienden als rivalen, waardoor er jarenlang sprake was van onderlinge spanningen. Ze hebben elkaar bewonderd, benijd en geïnspireerd. Aanvankelijk keek Breitner erg tegen Israëls op, dit omdat laatstgenoemde een talentvoller en vaardiger schilder was. Bovendien was hij de zoon van de beroemde Jozef Israëls. Breitner moest hard werken om het niveau van Israëls te evenaren en zelfs te overtreffen. Dat is uiteindelijk wel gelukt. Dankzij de jarenlange wedijver hebben zij het beste in elkaar naar boven gehaald. Met de tentoonstelling Breitner vs. Israels - Vrienden en rivalen wordt uitgebreid stil gestaan bij deze artistieke bokswedstrijd.

Breitner - Amsterdam Keizersgracht

Overigens kan er vanaf 1 juli (dus gisteren) weer vrij door het museum worden gedwaald. Voor die tijd moest je van tevoren (online) een keus maken tussen één van de twee routes en daar mocht niet van worden afgeweken (corona). Dus heb ik nu meteen ook wat andere dingen meegepikt, zoals het bezichtigen van het aardewerk, met name het Delftsblauw.

Parkpop 'bits and pieces'

Laatst hadden we het over Kralingen, het eerste 'outdoor' popfestival in Nederland. In feite was het het Nederlandse Woodstock. Dit omdat het 50 jaar geleden was dat dit evenement - waarbij veel leeftijd- en generatiegenoten aanwezig waren - plaatsvond.

Maar het gratis Haagse Parkpop bestaat ook al heel wat jaren. Veertig jaar om precies te zijn. Dit jaar gaat/ging het niet door om de bekend veronderstelde redenen. Hopelijk volgend jaar.

Ik ging er vaak heen, en even vaak maakte ik foto's en bewegende beelden van optredens. Het leek mij leuk om te  kijken bij Youtube of 'mijn' fragmenten er bij stonden.

Een aantal heb ik gevonden. Het zijn stuk voor stuk korte fragmenten, over diverse jaren verspreid. Let niet op de kwaliteit, die is soms - letterlijk en figuurlijk - 'schokkend'. Maar het ging wat mij betreft om de impressie, de herinnering. Ik zou er nog meer moeten hebben, die zoek ik later wel op. In 1993 heb ik zelfs een video van het complete optreden van Robert Plant gemaakt, die later via-via op Youtube is gepubliceerd. Die kon ik helaas niet meer terugvinden.

Running on Sunny Summer Mornings

Wat trainen betreft bijna terug bij het 'oude normaal'. Dat wil zeggen zo'n 4 - 5 keer per week. Geen lange afstanden, het zijn loopjes van plusminus een uur met afwisselende tempo's.

Vandaag (vrijdag 26/6) wordt (is het al) een warme dag. Na gistermorgen met het informele clubje Pievitofre, 'heren d'un certain age', een klein uurtje in Meer en Bos te hebben getraind (3 x 1-2-1 minuut, met drie minuutjes seriepauze) vanmorgen naar de baan. Na de warming up op het sportveld bij Hellas, deelde Maarten de groep in tweeën, één met de snellere en een met de minder snelle lopers.

Zelf liep ik bij de minder snellen, maar was - voor mezelf - tevreden met hoe het ging. Zes van de tien tweehonderdjes liep ik mee, allemaal zo tussen de 51 en 54 seconden.

Omdat ik ditmaal geen camera of telefoon bij me had maar toch - na al die bloemetjes en bijtjes van de laatste tijd - een passende foto zocht, deze maar uit mijn archief gehaald. Die is een aantal jaren geleden genomen toen de 12-uurs estafette nog bestond.

En dan toch nog wat bloemen e.d. - want toch nog foto's gemaakt de afgelopen dagen - hieronder!

Mondriaan Route

Het is alweer een tijd geleden dat ik Het Kunstmuseum - voorheen: Gemeentemuseum Den Haag - bezocht. Na gisterochtend in alle vroegte een duurloopje te hebben volbracht, besloot ik er later heen te gaan. Wandelend, dat wel, want het was heerlijk weer en extra kilometers zijn altijd goed voor de vetverbranding.

Als je op dit moment het museum wilt bezoeken, dan moet je eerst online een procedure volgen: je maakt een keuze tussen één van twee (gescheiden) routes waarbij éénrichtingsverkeer geldt, geeft aan wanneer je het museum wilt bezoeken (dag en tijdstip, beschikbaarheid afhankelijk van het maximaal aantal bezoekers per tijdslot) en downloadt het ticket, dat je uitprint of later op jouw telefoon kunt tonen. Deze procedure geldt ook voor Museumjaarkaarthouders, die betalen dan € 0,- per ticket. Dat alles is uiteraard zo geregeld vanwege corona. Uiteraard geldt ook hier de anderhalve meter regel.

Waarschijnlijk vanwege het mooie weer was het gisteren rustig in het museum. Ik was er exact om 10:45 uur, het gekozen tijdstip.

Ik had ook gekozen voor 'Route Mondriaan' omdat op deze route ook werk van andere kunstenaars te zien is. Vanaf het entree wordt je via groene nummerbordjes door het gebouw geleid.

De route omvat achtereenvolgens de tentoonstellingen A.R. Penck - How it works, Navid Nuur, Mondriaan & De Stijl en Lucassen.

Bij de kassa krijg de bezoeker een rijkelijk met foto's geïllustreerde brochure mee waarin uitgebreid informatie wordt gegeven over de kunstenaars en hun werk.

Voor de oostduitse kunstenaar A.R. Peck (pseudoniem voor Ralf Winkler) was veel ruimte gemaakt in het museum. Wat niet verwonderlijk is, want de man was/is enorm productief. Zijn werk maakt de indruk heel snel te zijn opgezet en hebben - zoals men dat destijds bij schilders als Karel Appel placht te zeggen - een hoog 'dat kan mijn kleine neefje van vier ook' gehalte. Desondanks heeft een aantal van zijn doeken - vooral de grotere zoals 'Traudel' - grote zeggingskracht. Ook veel symboliek, in die zin ademt zijn werk de tijdgeest (van de transitie van oost en west, communisme versus kapitalisme).

Na de zalen vol met het werk van Penck, komen we in de zaal met werk van David Nuur. Mineralen en steen staan in zijn werk centraal, laat zien waarop beide materialen kunnen evolueren en transformeren. Volgens Nuur stroomt door ons allemaal dezelfde materie en en zijn we onderdeel van elkaar. Het een leeft omdat het andere bestaat. Ik zie daar zelf een verwijzing naar de quantum-theorie in.

Het werk van Lucassen, een Amsterdamse kunstenaar, sprak mij wel aan. Zijn werk is beeldend, krachtig en niet gespeend van humor. Vooral zijn assemblages waarbij het monteren van objecten (schilderijtjes van de rommelmarkt, tafelbladen en dienbladen als drager) zijn vindingrijk en grappig.


Uiteraard vormde Mondriaan het sluitstuk van de route, maar zijn werk heb ik al vele malen gezien in dit museum. Wel grappig hoezeer zijn vroege werk - zoals onderstaande mand met appels - afwijkt van het werk waarmee hij wereldberoemd is geworden...

Na het museumbezoek - je mag nu maximaal twee uur blijven - even langs Goedman om schildersmedium en een paar doekjes te kopen. Het begint toch weer te kriebelen...

La maar lopen...

17 juni

Langzaam, maar vrij zeker, komt er meer regelmaat in het lopen. Na de lange tempo's van afgelopen maandag volgde woensdagochtend een rustig duurloopje van een uur (paar rondjes Stokroosveld en Bosjes van Pex) en woensdagmiddag een duin- en strandwandeling van ruim twee uur. Bij de wandeling ging ik van huis via de Zonnebloemstraat en de Fuutlaan de duinen in en over het strand naar Kijkduin en verder, naar de Zandmotor. Deels via de duinen en Meer en Bosch terug. De foto's bij dit bericht zijn onderweg gemaakt.



18 juni

Op deze donderdag ging het illustere viertal Pievitofre weer in Meer en Bos e.o. een 'minutenprogramma' afwerken, d.w.z. twee series van 8 x 1 minuut, steeds met een minuutje herstel tussen de tempo's en drie minuten herstel tussen beide series. Alles bij elkaar zo'n 55 minuten. Het ging wel beter dan de vorige keer, ook al heb ik in de tweede serie de laatste twee keer niet helemaal vol gemaakt.

Opvallend was dat in Meer en Bos een politie-auto ons een tijdje volgde, ook toen we een onverwacht zijpad insloegen. Dat was tijdens het inlopen. Ik waarschuwde mijn mede-lopers/kornuiten dat het mogelijk ging om het naleven van de 'anderhalve meter' regel. Liepen wij te dicht op elkaar? Hoe dan ook namen we iets meer afstand en dat bleek afdoende, wij werden er tenminste niet op aangesproken.


Vrijdag 19 juni

Vanmorgen even naar onze club aan de Laan van Poot, meegedraaid met de baangroep. Meestal worden er na een klein half uurtje warming up 10x 200 meters gelopen op de baan. Omdat ik gisteren met o.a. Pierre (nu ook aanwezig) al 16x 1 minuten tempo's had gedraaid, nu maar wat rustiger aan.

Toch moet ik zeggen dat het mij niet eens tegenviel: ik heb vanmorgen drie tempo's (tweehonderd meters) meegelopen, waarbij de langzaamste in 55 seconden en de snelste in 51 seconden ging.

Op weg naar huis, kwam ik bij de ingang een loopgroep tegen met onder meer Jan Wierenga. Vorige week nog schoenen (Hoka's) gekocht bij de Hardloopwinkel, waar ik geholpen werd door zijn zoon Marcel. Jan had zelf ook Hoka's aan, ze bevielen hem prima.

Even een selfie! Wij zullen de Delft-loopjes missen dit jaar, al is het nog niet uitgesloten dat de befaamde Kerkpolderlopen in augustus (mogelijk) doorgaan.

Met lichtekooi op stap

Het werd weer een doodgewoon tuinzitdagje vandaag, wel afgewisseld door een kort loopje vanmorgen en boodschappen doen bij een al behoorlijk drukke Albert Heijn.

Het onweer van de afgelopen nacht heeft het groen goedgedaan. Ook het gras is van kleur verschoten: van dor strogeel tot frisgroen.

De natuur is momenteel overwegend éénkleurig 'junigroen', we moeten nog eventjes wachten op de uitbundige kleurenpracht van de zomerbloeiers.

Rond 15:00 uur zagen we een kleurrijk boomklevertje tussen het struikgewas scharrelen. Een bijzondere gast, althans in onze tuin. Ik ging meteen naar binnen om mijn camera te halen.

Bij terugkomst zag ik nog juist dat de boomklever via de open schutting de tuin van de buren, Jan en Wilma, binnenwipte. Daar scharrelde hij wat verder rond.

Jan kon de boomklever vrij goed benaderen, het diertje fladderde wat maar vloog niet in paniek weg. Afgezien daarvan oogde hij fit. Toch vertrouwde Jan het niet helemaal, waarop ik voorstelde de vogel te vangen en naar vogelopvangcentrum De Wulp te brengen.

Maar waar moest-ie in? Ik had nog een schoenendoos, maar een andere buurvrouw reikte Jan over de schutting een kooi aan. Beter! Daarin ging een handdoek en vervolgens de boomklever die inmiddels via de openstaande tuindeuren naar binnen was gegaan en zich onder een fauteuil had verschanst. Even later kon Jan hem of haar zonder al te veel moeite oppakken.

Voordat ik naar het vogelasiel ging wel even gebeld om de situatie uit te leggen. Het leek de dienstdoende dame inderdaad wel verstandig om het diertje te brengen. Dus op de fiets, met de kooi bungelend aan mijn rechterhand en met mijn linkerhand aan het stuur manoeuvreerde ik mij naar Meer en Bosch.

Na onderzoek aldaar bleek dat de boomklever weinig mankeerde en goed doorvoed was: vermoedelijk ging het om een jong exemplaar dat net was uitgevlogen en nog weinig vliegervaring had. Toch maar daargelaten, vogels zijn er in goede handen en in onze tuinen lopen katten rond die voor wie zo'n vogeltje een makkelijke prooi vormt.

(Op) blauwtjes lopen...

Vandaag was de eerste keer sinds begin maart dat ik 'onze' club Haag Atletiek bezocht. Sinds kort kan daar weer groepsgewijs - wel rekening houdend met de anderhalve meter - worden getraind. De kantine is echter nog gesloten - behoudens bijzondere gevallen - en kleedkamers/krachthonk blijven voorlopig dicht.

Wel leuk om de 'vrijdagochtend baangroep' o.l.v. Maarten weer eens in actie te zien. En de acties  van de enthousiastelingen tijdens de warming up vast te leggen. Zelf heb ik er amper aan meegedaan, omdat ik gisteren (donderdag) in Meer en Bosch al tempo's had gedraaid met Pierre, Ton en Vincent (Twee keer 1-2-3-2-1 minuut, met steeds 30 seconden herstel tussen de tempo's.

Het ging wel iets beter dan de vorige keer, wat mogelijk ook te maken heeft met mijn verse hardloopschoenen. Die heb ik gisteren gekocht, mijn eerste aankoop in corona-tijd. Ik zocht lichtgewicht schoenen met flinke demping. Had goede dingen gehoord van de Hoka Carbon, dus woensdag even gegoogeld. Kennelijk een populaire schoen, want bijna overal uitverkocht of niet in mijn maat. Ik kwam uiteindelijk bij de hardloopwinkel uit. Dus op de fiets naar het centrum gepeddeld.

Ik werd geholpen door Marcel Wierenga, zoon van Jan met wie ik vaak meerij (meereed) naar een van die leuke Delftse loopjes. Ze hadden inderdaad de HOKA carbon in twee uitvoeringen. Allebei aangepast en even buiten mee gelopen. Ze zaten goed en liepen prima, ik voelde wel een duidelijke stuwing vooruit, waardoor je in een flink tempo kon blijven lopen. Die carbons zijn ook echte wedstrijdschoenen. Ook een ander type Hoka's (Clifton) aangepast en die zijn het geworden, want meer geschikt voor zowel trainingen als wedstrijden. En ook nog iets minder prijzig dan de carbons.