VrijMoTra

Update van een paar dagen. Vrijdagmorgen (vandaag dus) naar de Laan van Poot getogen. Eens zien of er animo was voor de welbekende 'tweehonderdjes' training.

Veel lopers, ook van Haag, doen morgen mee aan de Kadeloop. Ik had ook meegegaan, ware het niet dat ik een afspraak had staan met de wandelgroep. En zondag ook geen Delft wegens familieomstandigheden, kom ik later op terug.

Gelet op het vorenstaande en het feit dat meerdere lopers met blessures kampen, viel de opkomst toch mee. Pierre, Maarten de trainer, Dieuwke met dochter Anouk, Anna, Fred en Ton.

Na wat oefeningen en warming up loopjes op het grasveld, deden we zesmaal 200 meter en éénmaal 400 meter. Zelf deed ik er vijf mee, de vierde en zevende (400m) keer hield ik het voor gezien. De tweehonderdjes gingen voor mijn doen redelijk snel, 50-52 seconden. Moest daar wel mijn best voor doen en ik hou dat beslist geen vijf kilometer vol (amper 400 meter), maar alla. Anouk, de jongste van ons groepje, was verreweg de snelste hoewel Anna er ook een keer 40 seconden uit perste. Daar moest ze toch wel even van herstellen.

Na afloop even het krachthonk ingedoken maar eerlijk gezegd nu niet veel gedaan. Tot 10 x 70 kilo bankdrukken, dat was wel genoeg voor vandaag.

Gelukkig was het een stuk minder koud dan gisteren. Koud? Jazeker, er stond een koude wind aan de kust. Kan aan mij gelegen hebben want iedereen liep er zeer luchtig bij op straat, korte broek en een enkel t-shirtje, en niemand leek last van de koude wind te hebben.

Maar vandaag was het overdag redelijk zwoel weer. In de vijver hebben de meeste kikkervisjes zich inmiddels ontwikkeld tot mini-kikkertjes en staan op het punt aan land te gaan.

Wat de vlinders betreft: Naast de Dagpauwoog en enkele koolwitjes spotte ik vandaag de Gehakkelde Aurelia op onze vlinderstruik. Ook een mooi diertje met zijn met zwarte vlekjes gelardeerde fel oranje kleedje. Maar ik zag 'm bij toeval, wie weet wat er nog meer is komen aanvliegen in de loop van de dag.

Woensdag voor mezelf getraind, even snel naar het Zeeheldenfestival gegaan waar het druk was op het Prins Hendrikplein. Mijn hoofd stond er niet zo naar, maar wilde wel even de groep Diesel zien. En dat was best leuk!

Was ook nog op het strand, maar dat was dinsdag, oppasdag. Kleindochter Chloë had in een muitje een mooie vangst gedaan met haar roze emmertje. Foto van gemaakt, nu zie ik pas goed wat er in zat: een jonge zeenaald en twee heremietkrabjes. De dieren naderhand weer in zee teruggezet.

Opa moest ook nog even aan de bak...

Verder deze week tot twee keer toe de warmte - of koude vanwege de wind liever gezegd - van het strand ontvlucht. In het Filmhuis zag ik de docu 'My Generation', een film over - inderdaad - mijn generatie waarin acteur Michael Caine terugblikt op de roerige jaren zestig in Engeland. Uiteraard weer veel beelden en muziek uit die tijd. De andere film was 'Western' waarin we een groep arbeiders, 'echte mannen-mannen', volgen in het ruige Albanië. Mooie film met oscarwaardig acteren van non-professionals, terwijl de snorrende zang van cicade, krekels en ander sprinkhaan-achtig gedierte van alle kanten in de zaal lijkt te komen.

Tot slot nog een van de vele zonsondergangen die op het net te vinden zijn, maar deze is wel van
vandaag! Uiteraard gemaakt tijdens een avondwandelingetje door duinen en over het strand..

Zomerse stappen

Tja, dat was misschien niet zo handig. Daags na de Kerkpolderloop stond er een lichte training op het programma. Tenminste, dat dacht ik. 'Duurloopje met enkele versnellingen: twee keer twee series van 1-2-1 minuten in 5km tempo met tussen de tempo's telkens een minuutje herstel. Tussen beide 'blokken' hadden wij een kwartiertje herstel (lees: duurlooptempo).

Zo op papier lijkt het een makkie, maar de realiteit was anders. We liepen in de groep die deze avond werd geleid door Odette met Sandra als 'assistent'. Vanwege de zon liepen we een schaduwrijk traject met Meer en Bosch en landgoed Ockenburgh als belangrijkste lokaties.

Dat de Kerkpolder van zondag nog in mijn benen zat merkte ik bij het inlopen vooraf al, maar tijdens het blok met de eerste twee series - die ik aanvankelijk redelijk voortvarend liep - gingen mijn onderdanen (vooral heup en hamstrings) steeds meer protesteren en op de terugweg trok ik de laatste serie amper meer. Uiteindelijk liet ik de groep de groep en ben gaan wandelen naar de vereniging. Niet zo'n probleem want het was zalig weer: de zon scheen continu terwijl de wind die de laatste dagen flink tekeer kon gaan nu verwaarloosbaar was.

Ik had ook overdag al aardig wat stappen gemaakt. 's Ochtends met de benenwagen op en neer naar de Jumbo voor enkele boodschappen. Later die middag, gewapend met rugzakje en fototoestel, een duin- en strandwandeling gemaakt met als doel vlinders te spotten. Ze laten zich namelijk steeds meer zien en zeker de witjes zijn er in groten getale.

Geaderd witje krijgt bezoek van een hommel

Bruin zandoogje

Dagpauwoog

Bij De Kwartel even gezeten met een tonic, vervolgens over het strand naar Kijkduin en via de De Savornin Lohmanlaan naar Albert Heijn en de Aldi voor de rest van de boodschappen.

Vandaag maar even een dagje rust, afgezien van wat fietsen, en morgen zien we wel weer verder.

Na het zingen de Kerkpolder in

De afgelopen dagen werden gevuld met 'oppassen', Madestein en strandleven, beetje trainen in het krachthonk, Leiden inclusief treinreiswinkel en Hortus Botanicus, een verjaardag annex jubileumfeestje bij 'Haag' en een goede traditie: de Kerkpolderloop.

Om met het laatste te beginnen: het is weer zo ver! De Kerkpolderloop die al vele jaren in de maanden juli en augustus op elke zondagochtend wordt gehouden. Er wordt dan steevast één afstand gelopen: de vijf kilometer.

De weg er naar toe was minder voorspoedig dan gepland, maar niettemin waren we op tijd. 'We' waren Jan G. en ik, we gingen met het openbaar vervoer. Tegenwoordig betekent dat voor mij: eerst met bus 21 naar ziekenhuis Leyenburg, daar overstappen op bus 37 richting Naaldwijk. Uitstappen bij de Kerkpolderweg. Maar helaas, busje 37 kwam niet zo, dat busje kwam helemaal niet. Bleek er toch nog staking te zijn van het regionaal vervoer.

Goede raad bleek dit keer niet zo duur: we pakten de eerstvolgende tram richting centrum waar we konden overstappen op tram lijn 1 naar Delft. Uiteindelijk is dat gelukt. Bij 'Onder Ons' hadden we - had ik, eigenlijk, want Jan spaarde zijn krachten voor een andere loop - nog genoeg tijd om in te schrijven, koffie te drinken, om te kleden en een klein stukje in te lopen.

Om kwart over tien precies werd het startsein gegeven. Ook nu weer redelijk rustig van start gegaan. Het was het oude vertrouwde parcours. Op het punt waarop ik de eerste lopers in tegenovergestelde richting zag terugkomen bleek dat spartaan Mattijs Dulkenraad een behoorlijk gat had geslagen met zijn achtervolgers, hetgeen hem uiteindelijk de eerste plaats opleverde. Top!

Foto Bas van Binnendijk

Zelf kwam ik in 27'16'' over de finish, ruim twintig seconden sneller dat de vorige keer. Maar zien of ik daaronder kan komen dit seizoen.

Na afloop hadden we nog een uitgebreide cooling down onder leiding van Mulay. Het gezelschap, aangevuld met Hizkia en Michel, ging eerst heel rustig, letterlijk in een slakkentempo, uitlopen, daarna volgden - in duo's - een aantal rek- en strekoefeningen om het lijf lenig te houden. Al met al waren we zeker twintig minuten bezig.

Nazit bij Onder Ons

We - Mattijs, Jan G. en ik - konden mee terugrijden met een groepsgenoot van Mulay. In Den Haag aangekomen, tracteerde Mulay ons - d.w.z. Jan en mij - in een marokkaanse eettent op een stevige pannenkoek. Dat vulde goed!


Zon? Ja! Ook bij Sonja

Daags ervoor (zaterdagavond) vierde een geliefd en populair clublid - en sinds kort ultrarunner - haar verjaardag in het clubhuis. Geregeld door haar vriend Cor en een aantal andere clubgenoten. Niet alleen ontmoette ze vandaag Sarah, maar het is ook haar 25-jarig jubileum bij de vereniging. Het was gezellig en vanwege het mooie weer vond de viering vooral plaats op het buitenterras.

Binnen was een buffet met griekse hapjes en daarvoor een groot aantal taarten die door onze onvolprezen Olga Maas zijn gebakken.


Foto's van 'De Hortus' in Leiden (waar we moesten zijn in verband met een voorgenomen vakantiereis) staan in dit album. Hieronder een zonnehoed die visite krijgt van een bij.

Fartlektraining werd korte trailrun

Het komt niet zo vaak voor, maar gisteravond waren de mannen in de meerderheid bij Groep 7.  Nu was die groep ook weer niet zo groot, we waren met z'n achten, trainer Arie meegerekend. Verder liepen beide 'Tonnen' (Methorst en Van der Pol) mee, Jan en ikzelf. Van de dames gaven Sanny, Sandra en Odette acte de présence.

Op het programma stond een fartlek, en dat houdt meestal in: een speelse training vol afwisseling. Dat was deze woensdag zeker het geval.

We liepen eerst vanaf de Laan van Poot naar links, gingen bij het Fuutpad naar boven en bij het eerste bospad rechtsaf. In 'de zandbak' volgde een aparte oefening dat min of meer deel uitmaakte van de warming up/loopscholing: Arie legde twee bakstenen op pakweg tien meter van elkaar in het zand, daarna bij wijze van startpunt-markering een forse langwerpige boomtak  zo'n 25 meter verderop.

Beurtelings moesten we vanaf dat punt naar die steen rennen, die met één hand aanraken en tegelijkertijd tien rondjes om die steen heen draaien. Pfoe, dat viel niet mee, ik haalde amper vijf keer waarna ik helemaal duizelig werd en zo snel mogelijk terug naar het startpunt zwalkte. De anderen verging het ook zo, zij het dat ze wel meermalen rond die steen draaiden.

Daarna een stuk door de  de duinen richting strand. Vergat nog te vermelden dat het topweer was deze avond, zomers, veel zon maar niet te warm. Dus de strandsessie verliep voorspoedig, inclusief de twee versnellinkjes door het mulle zand naar boven (waarbij beide keren een prullenbak als keerpunt fungeerde) en de versnelling tussen twee (voormalige) golfbrekers in.

Zelf hoopte ik mee te komen, al was het maar een stukje en waarachtig, dat lukte. Terwijl ik de afgelopen dagen toch veel heb gefietst, en 's ochtends het krachthonk in ben gedoken, ook ditmaal weer met een aardige groep. De vage pijnscheutjes in benen en rug waar ik de laatste tijd last van heb bleven nu achterwege terwijl de 'ausdauer' terug lijkt te komen.

Even voor Kijkduin weer naar boven waarna we door het 'wilde natuurgebied' een laatste lang stuk moesten versnellen door en over de mulle zandheuvels, omhoog en omlaag en dat tweemaal. Ook andere groepen zoals de informeel 'gefuseerde' groepen 4 en 5 waren er bezig.

Dat stuk door het ruige natuurgebied was loodzwaar en zeker bij de laatste forse klim door louter zacht zand moest ik noodgedwongen een stukje in wandelpas naar boven.

Toch weer snel hersteld. Daarna nog een stuk teruglopen naar de Laan van Poot, waar we op het grasveld grondoefeningen deden voor rug, buikspieren en de 'core stability'.

Al met al was het weer een gave training: best zwaar maar een mooi parcours!

Nagekomen Parkpop-post

Zo druk het was op Parkpop, zo rustig was het gisteravond in de duinen. Dat zal over een dag of twee wel anders zijn als de temperatuur omhoog schiet. En de zon schijnt, dat ook natuurlijk.

Na eerder die middag nog een uurtje 'voor mezelf' te hebben gelopen - met wat halve en hele minuutjes voluit er in verwerkt zoals het clubschema aangaf - ging ik na het eten, om een uur of negen, naar buiten voor een wandelingetje.

Het is overigens niet zo dat ik helemaal niemand ben tegengekomen. Uiteraard een paar Haag-vrienden, maar ook deze jongen kruiste mijn PAD. Ik denk trouwens dat het een meisje is, maar dat zullen wij nooit weten want ik heb het diertje niet gekust (het zal maar een schone prins worden en wat moet ik daarmee).

'Het veldje' aan de De Savornin Lohmanlaan staat er momenteel fraai bij vanwege de mooi contrasterende kleurenpracht van grote toorts en Slangenkruid.

Vogels hoor je steeds minder, met uitzondering van merels en zanglijsters (naderhand op de terugweg door Meer en Bosch). Je kunt dieren geen menselijke eigenschappen toedichten, maar als je die zanglijster in het filmpje zo hoort komt toch de gedachte op dat vogels - zeker deze - gevoel voor humor hebben...


Onderweg kreeg ik een 'Appje' van Robbert en Jacqueline, ze stuurden nog enkele foto's van het Parkpop en Saturday Night gebeuren van het afgelopen weekend.


Wie nog wat wil nagenieten van de muziek, op TV West staan leuke fragmenten en ook op Facebook zijn er door diverse festivalgangers - onder wie blogger dezes - concertfragmenten geplaatst.  Van wat ik heb gezien waren The Analoques en Koen Wauters met zijn Clouseau muzikale hoogtepunten, maar Mel C. was geweldig, Kim Wilde gaf een spetterende show weg en andere 'Sexy Things' zoals door Hot Chocolate bezongen, mochten er ook zijn.

Hier een geweldige uitvoering van een Beatles-klassieker van The Analogues!

Parkpop 2018: The Sunday after the Saturday Night before

Melanie C. stond garant voor 'spicey' optreden (foto Richard Mulder)

En toen was er weer de Night of the Park. Of liever gezegd - want vanaf dit jaar anders geheten - de Saturday Night at The Park. Evenals vorige edities een muzikaal jaren-80 feestje.

En ook nu was er weer een groepje 'van Haag' dat acte de presence gaf. En zij waren niet de enige Hagenaarse en Hagenezen (dûh).

Rond drie uur 's middags had ik met de anderen - Robbert en Jacqueline, Murat en Yvonne - afgesproken bij ingang Troelstrakade. Van daaruit was het nog een stukje lopen naar de ingang waar onze rugzakken werden gecontroleerd en wij oppervlakkig gefouilleerd werden. Terechte actie.

Later voegde Pieter en Annelies zich bij ons en kregen we regelmatig bezoek van Belinda Gerritsen en Jan Metselaar. En Gerard kwam even buurten, Sanny schoof langs met haar vriendinnen. Dan waren er Mattijs (die ik tegenwoordig bijna dagelijks ergens tegenkom), Marlon en nog een aantal mede-Spartanen. En nog zoveel andere mensen. Gezellig!

In tegenstelling tot vorig jaar, was er nu één grote overdekte tent - zoals die ook op bijvoorbeeld Pinkpop staat - en een hoofdpodium.

Een van de acts waarvoor menigeen kwam - onder andere mede-hardloopblogger Aad van der Sman - was Gruppo Sportivo. Helaas werd dit optreden op het laatste moment afgelast omdat frontman Hans Verburg die dag tijdens het douchen was uitgegleden en daarbij zijn been had gebroken.

Alides Hidding (Foto 'gejat' van Burolivemuziek)

Echter is de organisatie er op het laatste moment nog in geslaagd om - wat mij betreft zeer geslaagde - vervangers te vinden in de vorm van de fameuze Time Bandits met de charismatische Alides Hidding als frontman. Dat werd een goed optreden in typische jaren tachtig sfeer.

Verder waren er coverbands, zoals Kiss en Bruce Springsteen met zijn E-Street band. Vooral laatstgenoemde groep was behoorlijk overtuigend, maar dat heb ik een beetje met coverbands: hoe goed ook, het is (toch en uiteraard) niet het origineel en dan verflauwt mijn interesse een beetje.

Kim Wilde (Foto Richard Mulder)

Dus lag de focus meer op optredens van jaren 80 en 90 sterren als Hot Chocolate, Melanie C, Jason Donovan en Kim Wilde. Wat mij betreft waren het vooral de dol-enthousiaste en hyperenergieke dames die de show stalen, waarbij Kim de hoogste punten (..) scoorde qua act en de punten voor Melanie naar haar stem gingen.

Ook Hot Chocolate was behoorlijk op dreef, en zanger Kennie Simon bleek zowel qua zang als uiterlijk een 'lookalike' van de enkele jaren terug helaas overleden Errol Brown. Helaas vlogen zowel hij als de band een paar keer uit de bocht, het leek wel of de bandleden elkaar niet goed konden horen waardoor er menige vals noot klonk. Kortom, niet steeds 'op elkaar afgestemd'. Maar over de hele linie genomen toch een goede show.

Hot Chocolate

Deze avond (zondag dus) weer naar parkpop geweest, slechts het optreden van één band gezien maar dat was dan ook meteen van uitstekende muzikale kwaliteit: The Analogues, een Nederlandse band - en nee, die ene is niet Nico Dijkshoorn - die nummers van studio-albums van The Beatles live ten gehore brengt. Het bijzondere hieraan is dat The Beatles deze nummers zelden of nooit live voor een publiek hebben gespeeld, dat op de originele instrumenten die in de studio zijn gebruikt wordt gespeeld en dat de nummers perfect worden vertolkt.

In de tent speelde naderhand The Fratelli's, klonk leuk, en op het hoofdpodium als afsluitende festival-act Blof. Daar ben ik niet lang gebleven, niet omdat ik iets tegen Blof heb - integendeel, ijzersterke liedjes en Pascal is een erg goede zanger - maar ik vond het wel genoeg voor vandaag.

And now something completely different!

Zondagochtend nog 'een vijfje' gelopen.

Na de Molenloop had ik een - fysiek gezien - vrij weerbarstig weekje. Afgezien van een lichte verkoudheid is er conditioneel weinig aan de hand, maar de benen voelden weerspannig aan, vooral de knieën. Waardoor ik maandag tijdens de groepstraining met Sandra alleen meeging voor het inlopen en de warming up, daarna ben ik mijn eigen gangetje gegaan.

Woensdagavond stonden zes keer vijf minuten in 15km tempo als kern op het programma. Het ging zoals altijd weer door het mooie Westduingebied naar Kijkduin en daar verder, onder andere via het - ook alweer niet meer zo nieuwe -  fietspad dat evenwijdig aan het strand richting Terheijde voert. Maar ook nu zorgden stroeve benen en vele klimmetjes ervoor dat ik na de vierde van de zes tempo's wilde afhaken. Trainer Arie bracht mij op andere gedachten, het kostte mij vervolgens veel inspanning om hem vijf minuten lang bij te blijven, maar na deze vijfde vijf minuten was het wat mij betreft gedaan en ging ik, vooral wandelend en soms een stukje joggend, terug naar de club.

Vanmorgen - we spreken over zondag - was er weer een zogeheten 'Bertusloop' in Delft. Ditmaal ging ik er op eigen houtje heen, dat wil zeggen met het openbaar vervoer. Ook aanwezig was het bekende groepje met Leen, Hizkia en Michel en Paul W.

Pierre, die op vrijdagavond nog had meegedaan aan de Oranjeloop in Kwintsheul was er ook weer en ging andermaal voor een vijf kilometer. Om 11:00 uur was de start.

Ik moet zeggen dat de benen in wandelmodus een stuk 'uitgeruster' voelden maar niettemin was er andermaal sprake van een vijf kilometer loop waarvan het resultaat mij tegenviel, 27 minuten en 38 seconden (uitslagen staan hier). Aangezien ik vorig jaar nog drie keer onder de 26 minuten heb gelopen en dit jaar alleen in januari onder de 27 minuten, begin ik toch te geloven dat Vadertje (Leef)tijd aan de winnende hand is.

Maar goed, supertraag is het ook weer niet en al zou dat zo zijn: 'Blijven trainen!'

Voorburgse Molen wiekte spartaans

En dus moest het er maar eens van komen. Na een paar dagen sportieve verrichtingen van medelopers te hebben gadegeslagen en zelfs vastgelegd, ging ik vanmorgen met Jan G. richting Voorburg om mee te doen aan de Molenloop. Aanvankelijk was het plan om de 10 kilometer te doen - wat achteraf gezien best had gekund - maar ik koos toch voor de 5 kilometer.

Molenwiekend...

Evenals Jan was ik een 'na-inschrijver'. Twaalf euro inschrijfgeld voor zowel de 5 als de 10 kilometer. Toch nog vrij pittig voor een prestatieloop zonder (leeftijds)categorie-indeling, maar ja, het is wel een leuke loop en een mooi parcours. Maar nu wilde het geval dat ik net niet genoeg contant geld bij me had, en er kon niet worden gepind. Gelukkig was Mulay zo aardig om een vijfje voor te schieten.

Met diezelfde Mulay en 'zijn' team, een aantal sterke snelle Sparta-lopers, deden wij de warming up. Wat best wel mooi opgebouwd was, met eerst tien minuten heel langzaam inlopen, daarna oefeningen en tenslotte korte versnellinkjes. Een deel ging voor de tien, een ander deel voor de vijf.

Wie er ook was: Bas van Binnendijk, twee dagen terug nog actief tijdens de Beach Run. Hij maakte onder meer bovenstaande foto.

Om 10.00 uur was de start van de 10 kilometer, 10 minuten later de 5 kilometer. Ditmaal startte ik helemaal achteraan. Na het startschot probeerde ik puur op 'ontspanning' te lopen, op eigen tempo. Dat is niet zo snel, maar niettemin ging best lekker. En zo ben ik blijven lopen tot aan het eind. Nou ja, niet helemaal, amper 400 meter voor de finish zag Mulay tot zijn verbazing dat ik een - heel klein - stukje ging wandelen op het moment dat ik over een hobbelig wildbegroeid stukje grond vlak bij de ingang liep.

Maar de laatste 150 meter op de baan kon ik nog wat aanzetten, wat uiteindelijk resulteerde in een tijd van 27'29''. Daar ben ik best tevreden mee, ook omdat de afstand iets langer was (5100 meter resp. 10200 meter).

Trainer, wellness en fitness-professional Mulay en Mattijs, een van de snelle Spartanen, tijdens de 'nazit'

Na de loop waren er nog jeugdlopen. Ik heb dat zelf niet kunnen volgen maar ook daar is knap gepresteerd.
De uitslagen van de Molenloop staan inmiddels online!

Helmie: het viel niet mee zo kort na de Beach Run...

Na afloop weer even gezellig 'na-gezeten' in de kantine van het bijzondere Sparta-clubhuis-op-een heuveltje. Waarbij Mulay wederom de rol van barmhartige samaritaan op zich nam. Ik sta meestal nogal 'stram' op wat ikzelf wijt aan 'versleten knieën'. Dit ondanks het feit dat ik daar vandaag tijdens het lopen hoegenaamd geen last van had, ondanks het vele doorfietsen van gisteren. De vaardige handen van Mulay leidden al snel naar de oorzaak: verstijfde spieren in het onderbeen, veroorzaakt door 'verkeerd lopen'. Een lichte vorm van 'shin splint'. Kreeg zowaar een gratis massagebeurt van het linkerbeen...