Geen heilloze wandeling, het borrelt Lente bij Haag en Kon-er-geen-Houttrail van in Delft

Het was een veelbewogen weekend in de letterlijke zin des woords. Zaterdag ging de wandelgroep (De Doornvogels) naar Heiloo om aldaar een wandeling van ca. 15 kilometer te maken. Walter en ik gingen er zoals altijd met de trein naar toe. In Utrecht was de overstap op de sprinter richting Hoorn. Dat werd nog haasten omdat ik zo nodig koffie wilde maar het tappen kostte erg veel tijd. Walter ging alvast vooruit en uiteindelijk kon ik maar nèt de sprinter halen, half rennend, ondertussen twee bekers in evenwicht houdend. Dea zat ook in dezelfde trein dus liepen we naar voren om haar gezelschap te houden.

Na vijftig minuten bereikten we Station Heiloo waar de rest van de groep zich verzamelde. Eerst koffie! Maar dat viel tegen: cafés en andere uitspanningen waren nog gesloten. Uiteindelijk zagen we een winkeltje waar wel koffie werd geserveerd. Klein maar fijn, vriendelijke dames en veel lekkernijen zoals bonbons en andere chocolaterie, gebakjes en wat dies meer zij.

Daarna de wandeling. Echter ik heb maar een klein gedeelte (circa drie kilometer) meegewandeld door de bosrijke omgeving, daarna nam ik afscheid van de anderen en liep dezelfde weg terug naar Station Heiloo. Die middag was er namelijk een lenteborrel bij onze vereniging, waarbij de leden werden opgeroepen daarbij aanwezig te zijn. In feite was er sprake van een verlate Nieuwjaarsborrel die dit jaar - om bekende redenen - geen doorgang kon vinden.

Bovendien zou ik foto's maken van de ereleden en de huldiging van atleten die aansprekende prestaties hadden neergezet. Ik ben zelf niet helemaal tevreden over de kwaliteit van de foto's, maar goed.

Het was een gezellige bijeenkomst.

Houttrail

De volgende dag (vandaag dus) nam ik deel aan de Houttrail in Delft. Hoewel ik geen trail-talent ben spreken deze evenementen mij toch aan vanwege hun ruige ávontuurlijke' karakter, de mooie omgevingen en het 'buiten zijn in de natuur' gebeuren. Daarom had ik mij een paar maanden terug ingeschreven voor dit evenement.

Omdat ik de afgelopen maanden geen duurlopen meer loop - hooguit vijf kilometertjes bij prestatieloopjes en 2 tot 3 keer trainen per week - had ik er een hard hoofd in. Het gaat weliswaar niet om 'een tijd', ik sta er zeer recreatief in - maar ik was wel een soort van bang voor de gladde boomstammen die als brug fungeerden boven slootjes en greppels waar je overheen moest. Hoe houdt ik mij daarop staande?

Heel even overwoog ik om niet te gaan maar vanmorgen ging ik toch, na mijzelf bestraffend te hebben toegesproken. Na een uitgebreide OV-sessie arriveerde ik om kwart over negen bij AV'40 (Sportring2), juist op het moment dat de 24km lopers van start gingen. De 13 km (waar ik voor ingeschreven had) vertrokken een uurtje later. 

Ik zag niet veel bekenden, wel een aantal dames van de vereniging, een oud-buurman (Martin van der Toorn) en vader en dochter Boekestijn die mij later over diverse houten bruggen hebben geholpen...

Het werd een mooie, best wel uitdagende trail, waarbij - wat mij betreft - de zwaarte vooral zat in de boomstammen. Ik had afgelopen week trailschoenen gekocht maar die heb ik niet aangedaan omdat ze toch wat te klein waren. Dus gewoon maar mijn inmiddels aan slijtage onderhavige Hoka's aangetrokken. Geen ideale trailschoenen met een glad profiel dus, maar goed, ze zitten wel lekker. 

Hoe dan ook: al meteen bij de eerste hindernis kwam ik ten val. Lichte schaafwond op scheenbeen, en modder op broek en handen. Behulpzame handen hielpen mij op de been, en zo ging dat ook bij de volgende boomstammen-hindernissen. Ik geef toe dat ik daar angstvallig voorzichtig ben op het lachwekkende af, maar ik loop liever veel loopjes in een jaar dan geblesseerd raken door een val op één parcours. 

Verder is het lang geleden dat ik een duurloop deed, dit was meteen een mooie gelegenheid om wat meer kilometers te maken.

Hoe dan ook: het is volbracht! Na de finish was er soep (courgette- en aardappelsoep), heel smakelijke opkikkers! Moet trouwens wel zeggen dat de organisatie perfect was: het bestelde t-shirt en de medaille zijn mooi, de tassenbezorging was goed geregeld en vriendelijke gezichten alom. Mooi evenement!

De stilte der getijden

Gistermiddag voor het eerst sinds twee jaar weer eens naar de bioscoop gegaan. Of naar Het Filmhuis, liever gezegd, maar 'What's in A Name?' 

Dat was na een ochtendje stoeien in het krachthonk gevolgd door twintig minuutjes lopen op het grasveld, met 8x1min. tempootjes. 

Tijdens 'corona' heb ik/hebben wij bezoek aan/van vrienden en bekenden zoveel mogelijk vermeden. Koudwatervrees, mogelijk, maar beter 'safe than sorry'. Maar het kan en mag weer. Zo was mijn gezelschapsdame gisteren Marjolein, die met het voorstel kwam naar de film te gaan. Goed plan, zo bleek.

De film Silence of the Tides van Pieter-Rim de Kroon is heel bijzonder, al was het maar omdat deze toeschouwer zich bij het zien van de beelden in een totaal ander land en ander tijdperk waant. Er wordt nagenoeg niet gesproken in de film, de beelden vertellen het verhaal. Het zijn stuk voor stuk prachtige - poëtische, maar soms ook harde -  beelden van de wijdse natuur, de vele bijzondere dieren die er leven, mensen die op de wadden leven, het ritme van de getijden. 

Mooie 'running gag' is een piepklein posttreintje dat over een kaarsrecht spoor van hot naar her dendert en door de lokale postbode - hij zou subiet gecast kunnen worden voor de rol van Sil de Strandjutter - bestuurd wordt. Op die manier ontvangen de eilandbewoners hun brieven, pakketten en wat dies meer zij.

Ook boeiende beelden van kokkelvissers aan het werk, en van tijd tot tijd een dame die gedragen accoorden aan een kerkorgel ontlokt en zo bijdraagt aan de sfeer van de film.

Ik moest onwillekeurig denken aan epische films zoals van Tarkovski (Nostalgia) maar ook lijkt de maker van de film geïnspireerd te zijn door Bert Haanstra. 

Zoals De Volkskrant schreef over de film: "Silence of the Tides geeft een hypnotiserende blik op de cycli en contrasten van de seizoenen: leven en dood, storm en stilte, de massa en het individu. een poëtische overpeinzing zonder voice-overs of interviews tegen een overweldigend decor van lucht, water, wind, mist en voortdurend veranderend licht". 

Vandaag (donderdag) had ik afgesproken met Marij Gosker om 'bij te kletsen'. Marij ken ik nog van jaren geleden toen ik nog in het Statenkwartier woonde en deel uitmaakte van de vriendenkring. Dan hebben we het wel over 50 jaar geleden!

Dat zijn toch wel de leuke dingen van facebook: er is veel kritiek op mogelijk, ook terechte, maar het blijft een prima platform om vrienden, kennissen, collega's enzovoorts te 'her-ontmoeten'. En hoewel we het allemaal 'druk' hebben, is het ook leuk om zo nu en dan 'real live' contact te hebben. Uiteraard is er in een halve eeuw leven veel gebeurd, genoeg gespreksstof!  

1 van de 4 onder zonnige omstandigheden ge4rd

Mijn verjaardag heb ik dit jaar weliswaar niet uitbundig gevierd, maar het was toch leuker dan ik in januari had durven voorspellen. Het is vooral in familiekring gevierd, met overdag een uitstapje naar familie- en attractiepark Plaswijckpark en 's avonds een etentje in Restaurant Pex. Al met al zeer geslaagd!

Eigenlijk heb ik de afgelopen weken niet veel getraind, hooguit twee keer per week wat hardlopen en even zoveel keren lichte krachttraining in 'het honk.' Dat kan allemaal weer, zonder restricties!

Vandaag - 27 maart - was alweer de laatste aflevering van de 1 van de 4 loop. Die zou aanvankelijk bij The Hague Road Runners worden gehouden, maar mede door de coronamaatregelen kon de organisatie de aanvraag voor het evenement niet tijdig indienen. De gemeente kon toen helaas geen toestemming verlenen. Zoiets was het. Hoe dan ook kon de loop toch doorgang vinden, en wel bij collega-vereniging Haag Atletiek. 

Er waren minder lopers dan verwacht, vermoedelijk omdat amper drie kilometer verderop de Puinduinruin werd gehouden. Dat werd dus voor veel lopers kiezen of delen. Nou ja, dat delen ging sowieso niet want beide evenementen gingen om 11:00 uur van start. Bij Haag was dat de vertrektijd voor zowel de 5 als de 10 kilometer.

De meeste lopers gingen voor de 10 kilometer. Juist vanwege het relatief weinige trainen en lichte fysieke ongemakken had ik ingeschreven voor de vijf km. Die afstand loop ik nu al een hele tijd, ook bij De Koplopers en Bertus, en dit jaar kwam ik steeds niet onder de 30 minuten uit. Tand des tijds. Ja, ik weet het, ik moet het eigenlijk niet meer over 'tijden' hebben, het is ook niet echt belangrijk maar het zit er zo ingebakken bij mij dat ik het toch steeds vermeld.

Al chillend kijken naar de prijsuitreiking

Het was heerlijk weer voor de lopers: volop zon, amper wind en een temperatuur die ideaal was om te lopen: zo'n 16, 17 graden. Of het vooral daaraan lag weet ik niet maar ik heb voor mijn gevoel lekker gelopen. Misschien doordat ik de afgelopen twee weken ietsepietsje ben afgevallen. Ik liep zonder forceren, dus 'natural', in een redelijk tempo en anders dan voorgaande keren kwam het - overigens niet dramatische - 'inleveren' pas na ruim vier kilometer i.p.v. na twee kilometer. Uiteindelijk kwam ik in 30:39 over de finish. Naderhand begreep ik dat de 5km iets langer was. Uitslagen hier!

Na afloop was het goed toeven en 'chillen' op het zonovergoten terras van Haag Atletiek. Het was er dan ook behoorlijk druk. Na enige tijd vond de prijsuitreiking plaats. De snelste lopers en loopsters in diverse categorieën die aan minimaal drie van de vier edities hadden deelgenomen werden in de bloemetjes en/of bekers gezet. Als vereniging was Sparta eerste in het klassement, gevolgd door Haag Atletiek,  The Hague Road Runners en De Koplopers.

Een mooie afsluiting van het seizoen en tevens de start van een nieuw seizoen met veel loopevenementen deze lente!

Lentelucht en Kunst ademen

De laatste weken met enige afwisseling gewandeld en een beetje hardgelopen. Dat culmineerde afgelopen zondag in een kort loopje bij De Koplopers. Het was mooi weer, zonnig en niet overdreven veel wind. , maar toch ging het ditmaal niet gemakkelijk, ondanks dat ik niet hard van start ging zat ik al snel 'boven mijn adem'. Maar goed, ook deze vijf kilometer heb ik weer volbracht.

Ook begint er opnieuw structuur te komen in de (kippen)krachttraining op woensdag- en vrijdagochtend. Het is gezellig als vanouds, de harde kern oudere jongeren van vóór cojona is weer actief. En na het uurtje stoeien met gewichten en andere toestellen, is het goed koffie drinken in de kantine. De gesprekken gaan over van alles, ook politiek en in dat verband hoorde ik dat er ook in Het Kunstmuseum kon worden gestemd.

Dus besloot ik, na een afsluitend loopje naar en door het Westduinpark (ten dele met Pierre, Vincent en Ton) en een verfrissende douche, die middag het stemmen te combineren met een bezoek aan het museum.

In de stemming, uit de kunst!

Er zijn op dit moment best interessante exposities in het museum. Zeker het bezichtigen waard.

In een van de zalen is een expositie met werk van de Tsjechische kunstenaar Alphonse Mucha (1860-1939) te bewonderen. Zijn stijl stond synoniem voor de Art Nouveau, de destijds moderne stroming in de kunst die het straatbeeld van Parijs domineerde.
Naast werk (vele affiches e.d.) van Mucha wordt ook aandacht besteed aan hoe zijn werk naderhand resoneert met de popcultuur, flowerpower en Woodstock, te zien in de ontwerpen van platenhoezen en concertposters van bands als Martha & The Vandellas, The Rolling Stones en Pink Floyd.

Bij een andere expositie (op de parterre) zie je zeer aparte maar fraaie kunst van de Britse kunstenaar en winnaar van de Erasmusprijs Grayson Perry (een aantal kunstwerken staat hierboven). Hij werkt met een grote diversiteit aan technieken en materialen, en noemt zichzelf  'een pottenbakkende travestiet'. 
Maar de grootste expositie op dit moment is toch wel de overzichtstentoonstelling van de portugese kunstenares Paula Rego. Indrukwekkend, zowel van stijl - enorm krachtig - als van productiviteit. Er hangen meer dan zeventig schilderijen, collages, etsen en tekeningen, bijna alles op buitengewoon groot formaat. Meer over werk en leven van deze kunstenares, maar ook van Mucha en Grayson Perry is uiteraard te vinden op de website van Het Kunstmuseum Den Haag.

Bewegen in Leiden, Voorschoten en Bierdrinken Met Mate(n)

 

Bovenstaande tekening (houtskool en potlood) maakte ik voor de weekopdracht van Project Rembrandt, waaraan iedereen die dat leuk vindt - online - kan deelnemen. Deze week was het thema 'beweging'. 

Beweging was er ook de afgelopen twee weken, zij het op redelijk ontspannen wijze. En als ik 'ontspannen' schrijf, heb ik het uiteraard niet over wat er nu in de wereld gaande is. 

In de privésfeer is er af en toe wat getraind: maandag 28/2, daags na de Bertusloop, draaide ik deels met Pierre, Ton en Vincent wat 'minuutjes' door Meer en Bosch. Dit volgens het schema 2-3-3-2-1 minuten, en dat twee keer. Zelf heb ik één serie meegedaan, op de terugweg naar huis maakte ik dit goed door drie keer tweehonderd en eenmaal 800 meter te versnellen.

Woensdag naar het krachthonk met de andere mannenbroeders, daarna koffie drinken in de kantine. Vervolgens een loopje over een gevarieerd parcours, aanvankelijk met Pierre en Vincent, daarna ging ik mijn eigen weg via de duinen en over het strand richting Kijkduin. Bij de visserskeet omhoog, waarna ik via het duinfietspad terugliep naar de Laan van Poot. Daar nog even gedouched en dan naar huis.

Leiden in lust

Vrijdag gingen we naar Leiden voor een korte stadswandeling, met als highlights een bezoek aan Molenmuseum De Valk - met veel moeizaam geklim via steile trappen naar de verschillende verdiepingen, een lunch - op het buitenterras - bij 'Meneer Jansen' - en een bezoek aan de Pieterskerk en Museum Boerhave. Foto's zal ik deze week in diverse albums plaatsen.

Bierproeven met mate(n)

En op zaterdagmiddag was er een heuse bierproefmiddag bij Frank! De eerste sociale meeting van meer dan vier personen in een huiselijke setting. Dat is lang geleden!

Foto's: Rob Pronk

Iedereen (acht clubvrienden) had enkele flesjes van - bij deze of gene bierspecialist verkregen -geestrijk vocht meegenomen, en er waren glaasjes en versnaperingen zodat we in optimale sfeer van de diverse bieren konden genieten en op een formulier onze waardering konden noteren. Saillant detail is dat twee van de deelnemers - gastheer Frank en Robert - hun zelfgemaakte bieren uitserveerden. Het bleek een eclatant succes, het waren zeer frisse, smakelijke biertjes die door iedereen goed werden ontvangen en beoordeeld. Met illustere namen als 'Deborah' en 'Blondie' lijken de heren aan te geven waar hun smaak naar uit gaat: "Gentlemen prefer blondes"....

Voorschotenloop

En dan was er de Voorschotenloop! Een van de loopevenementen in het kader van het Zorg en Zekerheid Circuit. Zelf heb ik mij niet ingeschreven voor het hele circuit, maar altijd leuk om aan zo'n 'los' loopje deel te nemen. De keuze was voor 5, 12 of 16 kilometer, ik had mij vooringeschreven voor de vijf kilometer. 

's Ochtends vroeg ging ik met de tram naar het Centraal Station Den Haag, waar ik met 'loopreisgenoot' Jan G. had afgesproken. Koud dat het was! Weliswaar scheen de zon de hele dag volop, dus in die zin was het prachtig weer, maar echt behaaglijk werd het niet.

Foto Loopwedde 6 (2017)

Met de trein naar De Vink, waar we uitstapten. Het zou zo'n tien minuten lopen zijn naar Loopwedde 6. Omdat we echter aanvankelijk ruim een kilometer de verkeerde kant opliepen (my fault), werd dat wat langer, ruim twintig minuten. Maar we zijn er gekomen (sportcomplex Weddeloop 6) en zelfs toen was het aan de vroege kant. Dus genoeg tijd om koffie te drinken, om te kleden en in te lopen.

Jan G. liep niet mee vandaag vanwege een hardnekkige hamstring-blessure, maar hij vindt het altijd leuk om aanwezig te zijn, te kijken en een praatje met deze en gene te maken. 

Voordat de 5 kilometer (als eerste onderdeel) om 11:00 uur van start ging, werd op verzoek van de burgemeester één minuut stilte betracht vanwege het oorlogsleed in de Oekraïne. Dit gebeurde naderhand ook bij de overige afstanden, zo heb ik begrepen. Maar daarna ging de relatief kleine meute op weg.

Mijn instelling was vandaag om gewoon 'lekker te lopen', van gedrevenheid was amper sprake. Ik voel mij goed maar ben niet in mijn persoonlijke topvorm, dat komt pas veel later in het seizoen (maar dan moet ik wel goed doortrainen). Dus lekker met de meute mee en mij niet gek laten maken.

Ik liep onderweg in één tempo, waarbij ik mensen passeerde en mensen mij voorbijgingen. Uiteindelijk kwam ik in iets meer dan een half uur over de meet. 30'33'' om precies te zijn, mooi zat voor vandaag.

Uitslagen van de Voorschotenloop hier!

Mooi-weer loper in Leiden en Delft

 

Treurbeuk in de Hortus Botanicus

Trainingsupdate van de afgelopen weken: daar zal ik niet teveel woorden aan vuil maken, ik loop zo'n drie, vier keer per week, geen grote afstanden (5-8 km) maar vaak met wat tempowisselingen. Daarnaast wandel ik dagelijks een tot anderhalf uur.

Zo was mijn donderdag-rondje circa 70 minuten hardlopend naar Kijkduin, via de duinen en over het strand, en via de Laan van Meerdervoort terug naar huis. Onderweg kruisten bovenstaande - of liever gezegd bovenliggende - dieren mijn pad.

Afgelopen vrijdag voor het eerst sinds een maand of twee naar het krachthonk! Gezellig, bovendien bleek ik niet dramatisch 'teruggezakt' te zijn. Dus die sessies houden we er in! Daarna koffie drinken en over de wereldproblemen praten met 'de jongens', gevolgd door een half uurtje ontspannen lopen op het grasveld achter het clubhuis.

Zaterdag later in de ochtend ging ik op weg naar Leiden voor een rondwandeling. Daarbij onder meer de Hortus Botanicus - waar nu de stinzenplanten in bloei staan - en Museum de Lakenhal bezocht. Na de Hortus een half uur op het tegenoverliggende terras (van Café Barrera) gezeten (zie foto), lekker in het zonnetje, met cappucino en een stuk appeltaart met slagroom. 

En vandaag (zondag 27/2) na twee jaar 'onthouding' (op het gebied van georganiseerde loopjes) vijf kilometertjes gelopen bij 'IJsclub Bertus' in Delft.  De Kwartaalloop! Wonderlijk genoeg - want buiten verwachting - was de opkomst laag, slechts veertig deelnemers. Waarschijnlijk hing dat samen met de Dobbeloop die op dezelfde dag plaatsvond in Nootdorp. Daaraan hebben ook lopers uit de regio deelgenomen. 

Hoe dan ook: in Delft was het net als overal te lande stralend weer, prima loopweer ook. Leuke loop ook vanwege het mooie en vertrouwde parcours dat deels langs het water loopt. Evenals vorige week deed ik ruim een half uur over de vijf kilometer, wat okee is voor mijn leeftijd maar ik ga toch proberen om er in de loop van dit jaar een minuutje of wat af te knibbelen. 

Zo gezwind als op deze foto uit 1981 (marathon Amsterdam) loop ik uiteraard al decennia niet meer, maar de 'zin' in lopen blijft hetzelfde. (Dank aan Peter van Soest die mij deze foto - een van zijn dia's uit het verleden - toezond).

Meer foto's van de Hortus Botanicus en Museum De Lakenhal zet ik in de loop van deze week op dit blog.

Het kon weer!

Speaker, tuinman, bioloog, viroloog èn Hans Verbeek in actie!

De afgelopen week had ik een winterdipje wat hardlopen betreft. Slechts twee keer getraind, de eerste keer op maandag met mijn Haag-genoten Pierre, Ton en Vincent. Op het programma stond drie of vier keer 7 minuten tempo, maar ik had het na één keer wel gezien en ben teruggelopen. Het ging niet van harte.

De tweede keer was woensdag, toen liep ik voor mezelf zo'n vijftig minuten, maar ook dat ging niet van een  leien dakje: traag, zwoegend, stroeve knieën. Maar eenmaal bij 'de club' (Haag Atletiek) heb ik een zestal 'minuutjes' gedraaid op het grasveld achter het clubhuis. Dat ging wel, en terug naar huis ging deels joggend met stukjes wandelen tussendoor. Ik was wel de hele week licht verkouden dus misschien heeft dat er mee te maken. 

Wel heb ik op vrijwel alle tussenliggende dagen flink gewandeld, gisteren (zaterdag) drie uur lang. Niet door de duinen en over het strand, maar van huis uit naar Het Zuiderpark en weer terug. In het Zuiderpark zelf wat heen en weer gewandeld, onder andere via de Japanse en de Noord-Amerikaanse route. Een paar foto's had ik op Facebook gezet, hieronder nog een paar.

Toch maar vanmorgen naar Delft gegaan om vijf kilometer bij de Kopjesloop te lopen. Omdat het tevens een 1 van de 4 loop was, had ik mij al een paar weken weken van tevoren via onze club ingeschreven. 

Het voelde waanzinnig koud aan vanmorgen. Dat viel tegen omdat buienradar temperaturen van ca. 10 graden Celsius had voorspeld. Dat was - zo bleek later - alleen in Zuid-Limburg het geval maar in het westen waren de naweeën van de lichte nachtvorst en goed merkbaar.

Bij station HS uitstappen, even wachten op Jan G., bij AH tegenover het station twee cappucino gescoord en overstappen op tram lijn 1 naar Delft. Vanaf de Brasserskade twintig minuten lopen via de inmiddels veelbewandelde weg naar De Koplopers. 

Bijna gelijktijdig met de Spartanen Mattijs en Marlon - die met de fiets waren - kwamen we bij het clubhuis van DES aan. Even later meer bekende gezichten onder wie clubgenoten Ruud (2x, Fabrie en Nobel), Pierre, Eddy, Paul W. enzovoorts. Tja, eigenlijk zo'n beetje iedereen die andere keren ook van de partij waren. Leuk om al die oude bekenden weer te zien.

Koffie gedronken, beetje inlopen, zo vloog de tijd om en voor je het weet is het zover. Ditmaal een gezamenlijke start van zowel de 5 als de 10 kilometer lopers.

Zelf besloot ik rustig-aan te doen dus ik vertrok helemaal achteraan. Van staart tot finish liep ik in wat je duurloop 3 zou kunnen noemen: het bleek dat ik dit tot het eind toe goed kon vasthouden. Gekke zin eigenlijk, het lijkt wel of ik een (halve) marathon beschrijf, het was slechts vijf kilometer...

Hoe dan ook: het was heerlijk loopweer, de zon scheen inmiddels, er was nauwelijks wind en het lopen voelde stukken beter aan dan de afgelopen week. Uiteindelijk finishde ik in 30'29'' (op de tijdklok) maar trek daar voor mezelf zo'n 20 seconden van af. Allesbehalve opzienbarend maar ik was meer dan tevreden hoe het was gegaan: ontspannen en zonder fysieke klachten.

Terug konden we (Jan en ik) met Anno terugrijden. Met mondkapje. Anno was zo aardig om mij voor de deur af te zetten. Ben later die middag nog even wezen wandelen met veel meer mensen...