Van Scheveningse nostalgie naar Coopertest

Gistermiddag na de 'fitness' eerst naar De Posthoorn gegaan om te lunchen, daarna het Haags Historisch Museum bezocht. Daar is - tot 11 november - een zomerse familietentoonstelling getiteld 'Groeten uit Scheveningen'. Je gaat mee op een nostalgische reis door de 200 jarige geschiedenis van onze populaire badplaats. Foto's, affiches, badmode en schilderijen laten zien hoe Scheveningen zich in de loop der jaren ontwikkelde tot de drukbezochte badplaats die het nu is. Compleet met het vervoer er naar toe (strandtram e.d.).

Zelf heb ik de tijd nog meegemaakt van de rieten strandstoelen en het 'ezeltje rijden' over het strand. Daar heb ik nog 'historische foto's' van waar ik zelf op sta, een uit de jaren vijftig, toen ik een jaar of negen was, en een krantenfoto zo'n 12 jaar later op de boulevard waar eens stel langharige hippies werden gespot: deze foto's had ik al eens eerder geplaatst maar passen nu goed in de context van dit verhaaltje.


Overigens liepen er - en dat wist ik niet - voor die tijd struisvogels over de boulevard die een soort riksha voortrokken. En er waren van die koetsjes waarin badgasten zich in zee lieten rijden.

Om over de evolutie van de badkleding maar te zwijgen. Van strandpyama voor de vrouwen en hansop voor mannen tot de bikini en het tegenwoordige 'boxershort'.



Coopertest

And now something completely different! Namelijk de Coopertest. Ook daaraan hebben ik en veel leeftijdgenoten nostalgische herinneringen, met dat verschil dat ik mij er nog met enige regelmaat aan waag om daaraan mee te doen. Dit wordt afwisselend beoordeeld, enerzijds zijn er trainers die mij voor gek verklaren dat ik op mijn leeftijd aan zo'n test - die oorspronkelijk vooral werd gebruikt om de conditie van voetbalscheidsrechters te testen - meedoe, anderzijds zijn er mensen die het wel okee vinden dat ik dit doe.

Eigenlijk vind ik het helemaal niet erg dat ik tegenwoordig in die 12 minuten circa duizend meter minder loop dan mijn beste afstanden van pakweg veertig jaar terug, sterker het is leuk om anno 2018 te kijken wat er nog in zit. Het gaat mij om de activiteit zelf wat dat betreft.

Meer over de resultaten van de Coopertest hier!

Ook een stel foto's gemaakt maar die zijn niet allemaal goed gelukt. Ik zal straks een compilatie van 'minst slechte' op deze plek zetten of daarnaar verwijzen.

Geen Hout(en) kop na Houtloop

Pas toen het weekend bijna afgelopen was, kwam ik er achter dat ik het UIT-festival in Den Haag heb gemist. Is volkomen aan mij voorbijgegaan. Jammer, maar een ramp is het ook weer niet: na zoveel jaren weet je wel zo'n beetje hoe de sfeer daar (Lange Voorhout en Kneuterdijk) is.

Wat niet wegneemt dat je een aantal zaken die het komende seizoen op het programma staan, misloopt. Dan moet je denken aan delen uit voorstellingen, muziek, theater of cabaret, whatever.

Maar aan de andere kant gingen we zondag toch de hort op. Met onze naaste buren Jan en Wilma gingen we naar het Prins Hendrik Festival, een soort van braderie met een licht-alternatief karakter. Maar dat is de hele sfeer van het Zeeheldenkwartier waar de Prins Hendrikstraat deel van uitmaakt, en ook de mensen die er wonen: min of meer 'links-alternatief'' en redelijk welgesteld.

Het was - kortom - gezellig. Eerst hebben we bij een nichtje van Jan koffie en/of muntthee met mini-gebakjes genuttigd, dat was op het buitenterras van het zaakje waar ze werkt. Daarna gingen we over de braderie en streken neer op het Prins Hendrikplein waar het jaarlijkse zeeheldenfestival plaatsvindt. Maar ook ditmaal was het er vrij druk, we hebben lekker 'gebierd' en hebben er geruime tijd gezeten voordat we huiswaarts keerden. Op de fiets.

De Vlietloop! Maar dit jaar niet....

Wat ik wel zou doen afgelopen zondag was naar de Vlietloop gaan. Dat doe ik vrijwel elk jaar. Maar uiteindelijk heb ik daar niet voor gekozen, het werd de Houtloop in Delft, zoals altijd georganiseerd door AV'40. Reden was dat ik bij De Vlietloop de keuze had uit 5 of 10 kilometer of de 10 Engelse Mijl. Bij AV'40 was dat 7 of 14 kilometer.

Omdat ik de laatste tijd weinig duurloopjes doe - zeg maar rustig: géén als je bij een duurloop uitgaat van minimaal anderhalf uur - lag de 10EM ditmaal niet in de rede, dat zou te zwaar worden. Tien kilometer had gekund maar zeven kilometer leek mij een mooie afstand op weg naar de komende 10 km loopjes zoals de 1 van de 4, Laan van Meerdervoortloop en wat dies meer zij.

Dus 's ochtends op naar Delft, met het openbaar vervoer. Eenmaal bij AV'40 bleek dat er dit keer geen zeven kilometer werd gelopen, wel vijf. Nou ja, dan maar vijf.

Nu had ik die tempo's van vrijdag nog in de benen, bovendien voelde ik mij door de verkoudheid met het vele hoesten niet superfit. Dus nam ik mij voor 'rustig' te gaan lopen, heel anders dan vorige week bij de laatste Kerkpolderloop van het seizoen. En zo geschiedde. Ook Pierre was voornemens 'rustig aan' te doen omdat hij de afgelopen dagen veel had gelopen/getraind en nog wat last had van stijve spieren. Dus liepen we op ons gemakkie. Niet dat het lopen daardoor makkelijker werd, integendeel: het werd onverwachts warm en er zat weinig zuurstof in de lucht. Het werd dus lastig om 'aan te zetten', zelfs in de laatste kilometer. Uiteindelijk draaide ik de baan op en wist in 28 minuten precies (kloktijd, op mijn horloge - netto - 27'46'') te finishen.

Ook weer niet zó zo slecht, in aanmerking genomen dat de exacte afstand 5 kilometer en 84 meter is. Maar goed, moest er toch nog mijn best voor doen.

Na afloop gedouched en in de kantine wat gedronken, met Michel, Hizkia, Pierre en Jim Hoff. Laatstgenoemde is een van 'de snelle jongens' van onze club en dat bleek ook tijdens deze loop. Helemaal tevreden was hij echter niet, ook hij had het door de warmte zwaar gehad.

Boerderij 't Geertje: voor wie iets Wilders wil

De warming up

Het was weer een hoogst aangename trainingssessie deze morgen. Het bekende verhaal: tien keer 200 meter op de baan, voorafgegaan door een lichte warming-up/inloop op een veldje bij Sporthal Hellas. Dit alles onder enthousiaste begeleiding van trainer Maarten.

Over de hele lengte van het veldje stonden tassen, rugzakken en wat dies meer zij opgetapeld. Allemaal bagage van jongens en meisjes die bij ons op de baan een introductieweek van de HALO hadden en vandaag gingen vertrekken. Een ploegje behoorlijk snelle dames - Ilse, Ellis, Febe, Eveline, Marloes en Saskia - gaven acte de présence en lieten het merendeel van de heren - Rob, Jos, Wim, Jan en Fred - steeds hun hielen zien. Voor mezelf sprekend (of schrijvend zo je wilt): het ging 'lekker'. Weer was ik steeds ietsje sneller dan de keren daarvoor, ik liep zo tussen de 48 en 51 seconden. Ik heb overigens aan 'slechts' zes van de tien keer meegedaan omdat ik ook nog even het krachthonk in wilde. Dat gold ook voor trainer Wim die voor de eerste keer meeliep. Na de eerste relatief rustige ronden zag hij de laatste ronden 'het licht'.  Filmpje staat hier! Daarna ging de groep in het 'kindercrèche' deel van het clubhuis in de weer met matjes en ballen, allerlei grondoefeningen voor buik- en rugspieren en core stability. Maar daar heb ik niet aan meegedaan, ik ging nog wat bankdrukken.

't Geertje

Nee, we gaan het niet over politiek hebben. 't Geertje slaat in dit geval niet op een politicus maar op een kinderboerderij. Niet zomaar een kinderboerderij, het is misschien wel de leukste in de regio en misschien zelfs in de hele provincie. We gingen er gisteren heen, vooral voor kleindochter Chloë maar opa vond het ook te gek! 

Ik ging met Randstad Rail lijn 3 naar Zoetermeer Stadshart, waar mijn dochter mij ophaalde, ik kon het laatste stuk naar Zoeterwoude met haar meerijden.

De boerderij is met het openbaar vervoer namelijk moeilijk te bereiken - tenzij je een half uur flink doorlopen vanaf de dichtstbijzijnde bushalte geen bezwaar vindt - en bevindt zich midden in een landelijke omgeving. Zoals het vroeger was, zeg maar, in de jaren vijftig van de vorige eeuw.



Het complex en de gebouwen (met onder meer een restaurant, winkel en een biologische boerderij) die op het terrein staan - ademen een nostalgische 'Ot en Sien' sfeer. Toch is het geen openluchtmuseum: het is een èchte boerderij met alle mogelijke boerderijdieren: uiteraard koeien die grazen in de wei en 's middags naar binnen worden geleid om gemolken te worden.
 

Verder zijn er paarden, kippen, hanen, varkens en geiten, véél geiten die je kunt voederen met briks en de jonge geitjes met melk. Ook worden de geiten gemolken, en van de melk wordt onder meer kaas gemaakt en in een pittoreske winkel - naast tientallen andere producten van het land - te koop aangeboden.

Wij hebben zelf drie kaasjes gekocht, deels met geitenmelk, anderdeels met koeienmelk bereid. Zeer smakelijk! Ook nog een zakje kruidenthee er bij.

Verder is er een speeltuin voor de kinderen. Erg leuk allemaal, en wat mij betreft een oase in onze inmiddels volkomen verstedelijkte randstad. 

 

Madurodam: revisited after years

Zo'n training als maandagavond - duurloopje met als kern twee series van 1-2-4-2-1 minuten in 15km tempo (wat in de praktijk altijd sneller gaat) - kan als pittig ervaren worden, zeker als je daags ervoor een wedstrijdje hebt gelopen. Ook al is het slechts 5 kilometer. In mijn geval spreken we dan - uiteraard - over de Kerkpolderloop.

Sanny leidde de groep onder meer naar Kijkduin, en rond de Puinduinen, Meer en Bosch en Machiel Vrijenhoeklaan keerden we terug naar de baan. Afgezien van de benen met de Kerkpolderloop vers in hun geheugen, kon ik redelijk goed meekomen. Dinsdag maar rust te nemen, zo nam ik mij voor. En zo geschiedde, zij het dat er wel gekuierd is in Madurodam, een spontaan opgekomen uitje met mijn dochter en kleindochters.

In Madurodam was ik al in jaren niet geweest, althans niet na de renovatie - of update zo je wilt - van de letterlijk kleinste stad van ons land. In de basis is het nog steeds dat park met die kleine huisjes, maar je ziet ook meteen hoe Nederland in de afgelopen halve eeuw drastisch is veranderd. Weinig ademt nog de landelijke sfeer van Wim Zonnevelds 'ons dorp'. Ook zijn er meer activiteiten voor de kleinsten, wat een bezoek voor met name Chloë (een echt 'doe dingen' kind) wel leuker maakt.

Was wel weer even leuk om te zien en mee te maken.

Laatste Kerkpolderloop en andere kunststukken

Voor de laatste keer dit jaar werd De Kerkpolderloop gehouden. De leukste kleinschalige loop in de regio, alleen is het met de publicatie van de uitslagen de laatste weken droevig gesteld. Maar ja, voor slechts twee euro per loop mag ik eigenlijk niet mopperen...

Hoe dan ook: zondagochtend weer vroeg erheen, ruim een uur voor de start waren wij al bij Onder Ons. Ditmaal waren er meer clubvrienden dan anders, ze hadden er kennelijk zin in.

Zelf was ik van plan om lekker pittig te gaan lopen, geen 'slow start' (hoewel dat doorgaans veel verstandiger is) maar gaan met die banaan. Uiteraard zou ik weldra worden ingehaald door mijn snellere vrienden, maar alla. Ondanks een fikse verkoudheid - wat zich vooral uit door nachtelijk hoesten - ging het lekker. Toen even na het 1 km punt een aanmerkelijk afgeslankte Bert Gerritsma mij inhaalde poogde ik met hem mee te gaan. Hetgeen ruim drie kilometer wonderwel lukte, al moest ik hem de laatste anderhalve kilometer toch laten gaan.

"TheFour M's": Marlon, Mattijs, Mulay en Michiel

Nog één kilometer te gaan, ik hoorde de heldere stem van Pierre niet al te ver achter mij. Ah, hij ging mij vast inhalen. Ik liet mij bij het ingaan van het pad naar de Kerkpolder een paar seconden - hooguit vijf - stilvallen maar hervatte snel mijn pas toen Pierre passeerde.

Het was Mulay die ons nog opzweepte om het laatste restje er uit te persen, hetgeen resulteerde in een nagenoeg gelijke finish van Pierre en mij, ik kon hem nog maar net een paar passen voor blijven. Mijn tijd was 26:20'', nog niet de gedroomde 'onder de 26' maar wel de snelste tijd tot nu toe deze zomer. For what is worth...

Viktor en Rolf in De Kunsthal

Ik kon niet te lang blijven, want we zouden vandaag nog een tripje met de trein gaan. Wat ging het worden: Zaanse Schans? Haarlem? Gouda of Amsterdam? Uiteindelijk werd het Rotterdam, niet te ver van huis.

Het kwam eigenlijk wel goed uit, want ik moest nog altijd naar De Kunsthal, waar momenteel een even grote als grootse expositie is van de kunstwerken - want zo kun je de ontwerpen wel noemen -  van het illustere mode-duo Viktor en Rolf.

Nu heb ik niet bij uitstek 'iets' met mode, maar ook niet niets. Maar wat daar in die Kunsthal staat tentoongesteld overtrof mijn stoutste verwachtingen. Schitterend, indrukwekkend, toppunt van creativiteit en schoonheid. Ziezo, dat waren wel weer genoeg superlatieven waar 'wij' als nuchtere Nederlanders niet gek op zijn. Maar mooi was het zeker.

Uiteraard heb ik het een en ander bij elkaar gekiekt en samengebracht in bijgaand album. Het geeft een zwakke indruk van wat er zoal te zien is. Maar nog beter is om zelf een kijkje te gaan nemen, de expositie duurt tot 30 september.

Dagje Middelburg-Goes

Gisteren gingen we naar Zeeland. Met de trein, ook omdat er nog enkele Kruidvatkaarten verzilverd moesten worden. Dit weekend is de deadine.

Het had een haar gescheeld of we waren niet gegaan. Dit met het oog op het verwacht noodweer met slagregens in het hele land. Maar nadat ik gistermorgen de pc had opgestart bleek uit de prognose van buienradar dat uitgerekend Zuid-Beveland gevrijwaard zou blijven van regen. Dus gingen we alsnog. En die positieve verwachting bleek uit te komen: het bleef droog, overwegend zonnig en aan het eind van de middag werd het zelfs uitgesproken warm.

Ons primaire doel was Middelburg. We hebben daar wat gekuierd, koffie met een heuse zeeuwse bolus genuttigd en Het Zeeuws Museum bezocht. Daarna ijsje gekocht en weer iets later op een terrasje gezeten met een biertje en een zak patat. 

In de middag hebben we er ook nog een paar uurtjes Goes aan geplakt waar we ons op een terras tegoed hebben gedaan aan een zeer verantwoorde maar daarom niet minder smakelijke salade....

Niet veel tekst vandaag, laat ik maar eens de foto's spreken...

De loopjes van deze week

Geflankeerd door Leen en Pierre voor de start van de Kerkpolderloop

Deze week drie keer gelopen (als we de zondag - kerkpolderloop - meerekenen, vier keer). Maandag heb ik 'voor mezelf' gelopen, wat neerkomt op een uurtje in duurlooptempo 2. Dinsdag rust wat hardlopen betreft, en woensdag wel weer met de groep mee. Ik voelde mijn benen (m.n. knieën en rug) wel, maar vooruit. Op het programma stonden woensdag twee series van 2-6-4-2 minuten in 10km tempo, met een minuut herstel tussen de tempo's en 4 minuten herstel tussen beide series.

Nu wilde het geval dat Arie de training leidde en we de tempo's grotendeels in de duinen liepen. Dat maakte de training op een gegeven moment behoorlijk pittig, zeker voor de moeizame klimmer die ik ben. Dit, gevoegd met de 'moeizame' benen op dat moment, maakte dat ik het na de eerste serie voor gezien hield en terugging naar de Laan van Poot. Er waren nog enkele groepsleden die dit deden.

Pantserjuffers in de achtertuin

Echter heb ik de tweede serie tempo-minuten wel gedaan, maar dan 'voor mezelf'. En vooral het grasveld achter het clubhuis blootvoets, want ik trainde die woensdag op mijn hoka's. Al met al toch zo'n 75 minuten gelopen.

En vrijdagmorgen was er weer de 'Groep Maarten' training, wat neerkomt op 10x 200 meter op de baan. Het was best druk, met Ilse, Eveline, Merel, Dieuwke, Rob, Jan, Pierre en twee (vooralsnog?) gastlopers, Rene en wie ik nog vergeten ben.

Hoornaarzweefvlieg

Eerst werd er wat ingelopen met lichte versnellinkjes, daarna naar de baan. Ik had er zin in, de eerste tweehonderd liep ik meteen in het kielzog van Ilse, Rob en Dieuwke en kwam uit op 48 seconden. Ook de overige drie tweehonderdjes wist ik de tweehonderdjes in 50 seconden te volbrengen, wat al met al toch wéér iets sneller was dan de vorige keer.

Het werden overigens zes tweehonderdjes en één vierhonderd meter. Zelf liep ik alleen de eerste vijf mee omdat ik (evenals Pierre) nog wat wilde bankdrukken e.d. in het krachthonk. Alzo geschiedde.

Pantserjuffer boeddha-aanhanger