Corsica in vogelvlucht

De ouderen onder ons kunnen het zich wel herinneren: de dia-avondjes. Je werd dan uitgenodigd - of nodigde zelf uit - voor een visite, waarbij vakantie-herinneringen van gastheer of gastvrouw in kleurrijke plaatjes op een wit scherm werden geprojecteerd. Dit voorzien van het nodige commentaar. 

Het algehele gevoelen na zo'n avond was: 'Mooi hoor, al die fraaie beelden, maar als je er zelf niet bij was heb je er toch minder emotie bij dan degene die de beelden vol trots laat zien, waardoor een gevoel van verveling amper kan worden onderdrukt.

Met die gedachte zet ik mij nu aan dit blogbericht, en probeer daarbij zoveel mogelijk om niet uit te wijden. Wat voor mij een probleem kan zijn. 

Dus wordt het een blogje in vogelvlucht, en voor meer foto's verwijs ik naar mijn album via de links.

Ja, over vogelvlucht gesproken: ik bijt hier het spits af met een bijzondere roofvogel die ik halverwege de vakantie tijdens een reisonderbreking bij Casamozza zag vliegen: de Rode Wouw. Ik zag er zelfs meer vliegen, naar schatting zo'n zeven, acht van die prachtige vogels die met grote cirkelachtige bewegingen over het bosachtige gebied zeilden, dan eens heel hoog, als een bijna-stip, dan weer een stuk lager. 

Op dezelfde locatie gingen de cicaden oorverdovend tekeer, maar daarover later. 

TOULON

Onze vakantie werd een treinvakantie volgens het schema Den Haag CS - Rotterdam CS - Paris Nord - Gare de Lyon - Toulon. In laatstgenoemde plaats overnachtten we in Hotel Amiraute. Wij bezochten onder  meer de plaatselijke zeer kleurrijke markt, het Musee dÁrt, twee terrasjes en restaurantjes. 

Foto's van Toulon.

De volgende avond vertrok de veerboot naar Ajaccio. We hadden daar een hut, meer een mini-hotelkamer alleen zonder televisie (zoals bij de boten van de Stenaline wel het geval is). In de loungeruimte van de boot stond wel een megagroot beeldscherm waarop ik iets meekreeg van het EK Atletiek.

In Ajaccio hebben wij de twee dagen dat wij er verbleven veel rondgewandeld, de haven, het strand en de nodige terrasjes bezocht, en niet te vergeten het geboortehuis van Napoleon, een toeristische trekker bij uitstek. Link naar meer Foto's van Ajaccio!

CORTE

Volgende plaats - alles ging met de regionale trein - was Corte. Dat was vanaf Ajaccio toch een vrij lange reis (Corsica is groter dan ik had vermoed) en we moesten halverwege overstappen op een andere trein. Echter zijn we het overstapstation voorbijgereden (werd niet omgeroepen) en dat was de enige mogelijkheid, en de volgende trein naar Corte ging zeven uur(!) later. 

Uiteindelijk kwamen we in de vroege avond aan in Corte. Daar was een transfer geregeld, maar dat was voor het eerdere aankomsttijdstip. Echter was het geen probleem, gebeld met het hotel (de Padoue) en de eigenares kwam ons ophalen met de auto. Aardige vrouw die zeer behulpzaam was en een heel persoonlijke benadering had. 

Foto's van Corte!

CALVI

Twee dagen later vervolgden we de reis naar Calvi. Bij aankomst moesten we vanaf het station een stukje naar links en vervolgens rechtsaf een lange steile helling op. Daar ben ik toch al niet goed in, en met koffer en zware rugzak was dat geklim best 'een dingetje' maar 'we' hebben het gered en Hotel Mariana kwam snel in zicht. 

Aanvankelijk hadden we de indruk van een 'zakelijk' aandoend hotel en dito omgeving, maar niets bleek minder waar. Het hotel en de kamer waren prima en naderhand, richting haven, kwamen we in een deel met tal van schilderachtige straatjes en steegjes, terwijl de haven een 'Saint Tropez' achtige indruk maakte met de vele boten en jachten. 

En het strand dat we de volgende dag bezochten was ook prima, met zeewater dat net  zo warm, ondiep en helder blauw was als Toon Hermans bezong in het lied 'Meditteranee'.

Ook nog de citadel bezocht, een hele klim maar het was de moeite waard.

Ook hier zeggen plaatjes meer dan 1000 woorden... Foto's van Calvi.

BASTIA

De laatste dag van ons verblijf op Corsica was Bastia, waar we - na wederom een lange rit met overstap - 's avonds, eveneens met snel voortjakkerende boemeltreinen, arriveerden. We sliepen die laatste nacht in Hotel des Voyageurs, een heel apart hotel waarvan het hele interieur was opgetrokken in 18de eeuwse stijl. Heel bijzonder, maar het was wel even wennen aan de wat ons betreft onlogische nummering van de kamers. 

Hierbij tenslotte de foto's van Bastia, en de terugreis de volgende avond met de veerboot naar Toulon en vervolgens de lange terugreis naar Nederland - inclusief de zeer complexe en chaotische overstap van het Gare du Lyon naar het Gare du Nord - is goed verlopen.

Weekendje Rotjeknorren

 

Het was een echt Rotterdams weekend. Zaterdag gingen wij met ons vaste wandeltrio (Walter, Dea en Fred) op pad. In de ochtend maakten we een stadswandeling annex straatkunstroute, en na de lunch bij 'Heilige Boontjes' gingen wij met de tram naar het Eiland van Brieneroord.

Dit eiland maakt deel uit van een relatief nieuw groengebied in de directe omgeving van het Feijenoord Stadion, het Getijdenpark Feijenoord, waarvan de aanleg in mei 2026 is gestart. Dit unieke natuurproject langs de Nieuwe Maas loopt van het Eiland van Brienenoord tot het Mallegatpark en brengt getijdennatuur met eb en vloed terug naar Rotterdam-Zuid. Een klein maar mooi stukje natuur.

Meer foto's? Ziehier!

Daags erna, zondag dus, gingen wij, met logeerhond Jax, naar Carmen en John. Wij werden opgehaald door onze gastheer. Wij konden meteen hun zelf ontworpen en opgebouwde tuin bewonderen. Mooi! Na een goed verzorgde en smakelijke lunch met een spaanse 'touch' gingen wij met de auto naar het Lage Bergse Bos, een vrij groot gebied dat ten dele een onlangs aangelegde tunnel overdekt, de Rottemerentunnel. Die tunnel is onderdeel van een 11 km lange snelweg tussen de A16 en de A13 en ligt half verdiept onder het Lage Bergse Bos en de rivier de Rotte door. 

 

Na een wandeling van ca, vier kilometer kwamen we weer bij het uitgangspunt aan het water. Bij een uitspanning met uitzicht op de plas (Familierestaurant Bergse Bos), kwamen we weer op krachten met drankjes en een soort van 'oude mensen dessert' als afsluiting: advocaat met een flinke dot slagroom.